Oraal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Oraal (van Lat. os, mond: 'van de mond') duidt op het gebruik van de mond. Als bijvoeglijk naamwoord betekent het via de mond, mondeling.

Uitwerking[bewerken]

Bij medicijnen betekent oraal dat een middel doorgeslikt moet worden.

Bij seks is het het stimuleren van de partner door middel van de mond, lippen en tong.

Ook voor een presentatie kan de term oraal gebruikt worden, al is mondeling meer ingeburgerd. De term oraal wordt meer gebruikt in het Engels (bijvoorbeeld een oral test, een mondeling examen). Daarentegen is de term orale literatuur als het gaat om mondeling overgeleverde literatuur - die dus wordt overgeleverd van vader op zoon, van moeder op dochter enz. - gangbaar. Historische feiten of gebeurtenissen die niet opgeschreven werden maar doorverteld, vallen onder de orale geschiedenis of de oral history.

Zie ook[bewerken]