Craving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Craving (hunkeren) is het extreem trek hebben in (bijvoorbeeld in verdovende middelen). Craving komt vooral voor bij mensen die afkicken van heroïne of cocaïne. Men gebruikt dan een vervangend middel bijvoorbeeld methadon om de heroïneverslaving af te bouwen, maar gedurende deze periode heeft een (voormalig) drugsverslaafde regelmatig extreme behoeftes om toch weer te gaan gebruiken. Een van de klachten die zich tijdens craving voordoen zijn dan lichamelijke klachten zoals griepverschijnselen en psychische klachten zoals onrust, slapeloosheid en extreem dromen. Juist in deze periode hebben veel verslaafden die een afkicktraject volgen extreem veel trek in verdovende middelen om deze klachten te onderdrukken.

Craving komt vooral voor bij verslaafden die in de gevangenis verplicht moeten afkicken. Doordat gedetineerde verslaafden vaker met tegenslagen te maken krijgen, zoals het weigeren van verlof etc., komt deze groep eerder in de verleiding om weer te gaan gebruiken. Door deze tegenslagen gaan de meeste gedetineerde verslaafden na afloop van hun detentie dan ook weer gebruiken.