Legally Blonde 2: Red, White & Blonde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Legally Blonde 2: Red, White & Blonde
Regie Herman-Wurmfeld
Producent Marc Platt
David Nicksay
Scenario Amanda Brown (boek)
Kate Kondell (screenplay)
Hoofdrollen Reese Witherspoon
Selma Blair
Luke Wilson
Muziek Rolfe Kent
Distributie Metro Goldwyn Mayer
Genre Komedie
Voorloper Legally Blonde
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Legally Blonde 2: Red, White & Blonde (2003) is het vervolg op de in 2001 verschenen kaskraker Legally Blonde. Opnieuw wordt de film gedistribueerd door Metro-Goldwyn-Mayer. Hoofdrollen zijn er voor Reese Witherspoon (als Elle Woods), Luke Wilson, Sally Field, Regina King, Bruce McGill en Bob Newhart.

In het Verenigd Koninkrijk werd de film uitgebracht onder de titel Legally Blonde 2: Bigger, Bolder and Blonder.

Hoewel de film zich afspeelt in Washington D.C., werd de film gemaakt bij het kantorencomplex Delta Center en het Utah State Capitol in Salt Lake City, Utah en bij het Illinois State Capitol in Springfield, Illinois. Voor de luchtopnames werd gebruikgemaakt van schaalmodellen.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In Legally Blonde 2 gaat Elle Woods op zoek naar de moeder van haar chihuahua, Buster. Ze ontdekt dat Busters moeder gebruikt wordt als proefdier voor make-uptesten. Het advocatenkantoor waarvoor ze werkt, heeft het bedrijf dat gebruik maakt van de testen als klant. Elles verzet hiertegen leidt tot haar ontslag.

Hoewel ze volop bezig is met de planning van haar huwelijk, besluit Elle naar Washington D.C. te trekken waar ze als juridisch assistente aan de slag kan bij een congreslid dat ook lid was van haar studentenclub 'Delta Nu'. Ze wil er een wetsontwerp laten indienen dat het gebruik van proefdieren voor cosmetica laat verbieden. Haar kleurrijke verschijning en manier van werken leidt tot heel wat ophef in de grauwe wereld van het Congres. Ze stuit op heel wat verzet, maar kan op haar manier enkele medewerkers en parlementsleden aan zich binden en een wetsontwerp indienen dat ze naar haar hond noemt.

Plots verliest ze de medewerking van haar parlementslid dat gesponsord blijkt te zijn door een cosmeticabedrijf. Ze dreigt haar vertrouwen in het systeem te verliezen, maar wordt er door haar ex-collega's bovenop gehaald. Samen met haar oude vriendinnen en nieuwe vrienden in Washington D.C. krijgt ze opnieuw steun voor haar wetsontwerp. Dankzij een van haar voormalige tegenstandsters, die nu ook haar zijde kiest, slaagt ze erin het verzamelde congres toe te spreken en wordt haar wetsontwerp goedgekeurd. De film eindigt met de vrijlating van Busters moeder en Elles huwelijk, waarbij Elle nadenkt over de toekomst en haar ogen op het Witte Huis richt.

Externe link[bewerken]