Leo IV van Byzantium
| Leo IV | ||
| 750-780 | ||
| Keizer van Byzantium | ||
| Periode | 775-780 | |
| Voorganger | Constantijn V Kopronymos | |
| Opvolger | Constantijn VI | |
| Vader | Constantijn V Kopronymos | |
| Moeder | (een Chazaarse prinses) | |
| Dynastie | Isaurische dynastie | |
Leo IV (Grieks: Λέων Δ΄ ὁ Χάζαρος, Leon IV o Chazaros) (Constantinopel, 25 januari 750 – aldaar, 8 september 780), bijgenaamd de Chazaar was van 775 tot aan zijn dood keizer van Byzantium.
Hij was de zoon van Constantijn V (uit de Isaurische dynastie) en een Chazaarse prinses.
Leo was een gematigd man die probeerde wat olie op de Iconoclastische golven van zijn vader te gooien. De politiek van zijn familie werd niet echt omgegooid maar de vervolgingen van ikonenvereerders werden grotendeels gestaakt. Zijn gematigde houding werd hem niet alleen ingegeven door zijn eigen temperament maar ook door zijn Atheense echtgenote Irene, die een uitgesproken tegenstandster van het iconoclasme was.
Reeds in 776 stelde Leo zijn zoontje Constantijn aan tot medekeizer. Tijdens zijn korte regering handhaafde hij de sterke positie van het rijk tegenover de Bulgaren en vooral tegenover de Arabieren, tegen wie hij een succesvolle campagne voerde in Anatolië. Ook probeerde hij het vertrouwen van de bevolking en van de monniken terug te winnen, maar hij stierf vrij jong en liet de troon na aan zijn tienjarig zoontje, die hem opvolgde als Constantijn VI, onder het voogdijschap van keizerin-weduwe Irene.
Het bewind van Leo IV vormde een overgangsfase tussen de eerste iconoclastische golf en het eerste herstel van de iconenverering onder Irene.
