Lighter aboard ship

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
LASH-schip

Een lighter aboard ship ofwel LASH-schip is een minder bekend scheepstype waarbij het schip een kraan aan boord heeft waarmee het zelf de drijvende lading kan laden en ontladen. Lighter in dit verband verwijst niet naar de kraan (lichten) maar naar het Engelse lighter, dat waarschijnlijk het best te vertalen is als bak of sloep.

Hoewel de naam zou kunnen doen vermoeden dat het om allerlei soort lading zou kunnen gaan, worden in praktijk eigenlijk altijd gestandaardiseerde duwbakken gebruikt die in het Engels barges of zogezegd lighters worden genoemd. De duwbakken kunnen na gelost te zijn worden gekoppeld en verder landinwaarts worden verscheept, zonder dat overladen noodzakelijk is. Omgekeerd kan ook de lading via de binnenvaart worden aangevoerd.

In dit verband is het Engelse woord lighter waarschijnlijk afkomstig uit het Nederlands of Duits: voor het lichten van lading werden vroeger ook wel wel sloepen of bakken langs het schip gelegd waarin de lading werd overgeladen; zo'n schip heet dan logischerwijs een lichter.

LASH-schepen zijn nooit een groot succes geworden onder andere vanwege de opkomst van containerschepen: containers kunnen makkelijk overgeladen worden op andere schepen, de trein en vrachtauto's.

LASH-overslag vond onder andere plaats in de Rotterdamse Waalhaven: onder andere ijzer, staal, papier en rijst worden op deze manier overgeladen van oceaanschepen naar binnenvaarders en vice versa. Ook worden de LASH-bakken met duwboten naar bestemmingen in Nederland, Duitsland en België gebracht. De ladingen kunnen zo zonder overlading bij de ontvangers gelost of bij de verschepers geladen worden.

LASH-bakken in de Waalhaven te Rotterdam 5 juni 2006

Het eerste LASH-schip werd gebouwd in 1968 en werd toentertijd gezien als belangrijke doorbraak in oceaan transport omdat het oceaan transport en binnenvaart transport aan elkaar zou koppelen. Waterman Steamship and Forest Lines (een dochtermaatschappij van de International Shipholding Corporation) is een van de succesvolste bedrijven die LASH-schepen gebruiken en misschien wel het enige dat commercieel het LASH-systeem gebruikt. In Europa zijn er twee bedrijven geweest met LASH-schepen. Het betrof hier een gezamenlijk project van de Rotterdamse Holland-Amerika-Lijn (HAL) en de Duitse rederij HAPAG. De schepen waren de "Bilderdijk" en de "München". De "München" is op de Atlantische Oceaan vergaan tijdens zwaar weer. Alle bemanningsleden zijn omgekomen.

Op 22 maart 1972 kwam de Bilderdijk van de Holland-Amerika Lijn in de vaart, met 83 bakken van 370 ton. In 1973 is de eigendom overgegaan naar Trans-Ocean (HAL) en in 1975 naar Intercontinental Transport (ICT). In 1996 is het schip verkocht naar Liberia en werd ze door eigenaar Central Gulf Line Inc. omgedoopt tot Rhine Forest. Op zaterdag 15 december 2007 arriveerde de Rhine Forest voor de allerlaatste keer in de Waalhaven in Rotterdam. Na 35 jaar kwam er een einde aan deze speciale wijze van vervoer met LASH-bakken; de Rhine Forest is naar de sloop. Op 1 november 2008 kwam de Rhine Forest aan in Chittagong, Bangladesh, waarna de sloop begon.

Een deel van de bakken is aangekocht door Azimuth Marine en Perfect Maintenance in Rotterdam. Deze bedrijven zetten de bakken in voor het laden en lossen op locatie en voor tijdelijke opslag. LASH-bakje CG S 6013 ging naar vereniging De Binnenvaart, waar het werd gekoppeld voor de historische duwboot Rene Siegfried. De Rene Siegfried maakt deel uit van het binnenvaartcentrum in Dordrecht en aan boord bevindt zich al het eerste Nederlandse Binnenvaartmuseum.

Ark van Noach[bewerken]

Een twintigtal afgedankte LASH-bakken (lengte 18,70 m en breedte 9,50 m) werd opgekocht door Johan Huibers, die ze een nieuw leven gaf als drijvende bodem voor zijn Ark van Noach.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties