Lockheed AC-130

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lockheed AC-130
AC-130H "Spectre" vliegt over Florida
AC-130H "Spectre" vliegt over Florida
Algemeen
Fabrikant Vlag van Verenigde Staten Lockheed
Bemanning 13
Status
Eerste vlucht 6 juni 1967
Aantal gebouwd 47
Gebruik United States Air Force
Afmetingen
Lengte 29.8 m
Hoogte 11.7 m
Spanwijdte 40.4 m
Vleugeloppervlak 162.2 m²
Gewicht
Leeggewicht 55,520 kg
Startgewicht 69,750 kg
Prestaties
Topsnelheid 480 km/h
Vliegbereik 4,070 km
Dienstplafond 9,100 m
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Lockheed AC-130 is een gevechtsvliegtuig ontwikkeld door Lockheed terwijl Boeing verantwoordelijk is voor de omzetting naar een gevechtsvliegtuig. Het is de zwaar bewapende variant van de C-130 Hercules.[1]

De Lockheed AC-130's enige gebruiker is de United States Air Force (afgekort USAF). Voornamelijk worden de AC-130H Spectre en de AC-130U Spooky varianten ingezet voor luchtsteun, onderschepping, luchtmissies, bombardementen, voorkomen van bomaanslagen en het verdedigen van manschappen.

De AC-130H

Als voortzetting van de geschiedenis van de zijwaarts vurende AC-130 gunships, werd de nieuwe AC-130H Spectre ingevoerd als vervanger voor de AC-130A toestellen en als aanvulling voor de AC-130H gunshipvloot.

Het AC-130U gunshipprogramma bestond oorspronkelijk uit 13 (later 17) nieuwe Lockheed C-130H airframe die door Boeing en Rockwell waren aangepast. Hierdoor konden deze toestellen het gehele "special operations"-scala uitvoeren. Het uitbrengen van gerichte vuursteun, nacht- en slechtweeracties, en de mogelijkheid tot het langdurig rondcirkelen boven een doel tijdens alle Special Operations Forces (SOF) en conventionele rollen. De AC-130U werd genoemd naar de vroegere AC-47D "Spooky". De naam "Spectre" werd gebruikt voor de overige AC-130H gunships.

Een AC-130U was bewapend met een 25mm Gatling gun waarmee 1800 schoten per minuut afgevuurd konden worden, een enkelloops 40mm Bofors snelvuurkanon en een 105mm houwitser.[2] Bij de AC-130U waren de beide 20mm kanonnen die in de AC-130H werden gebruikt vervangen door één 25mm kanon en werden de andere wapens behouden. De AC-130U bezit de nieuwste technologie en kan twee doelen tegelijk aanvallen.

Het U-model gunship is een van de meest ingewikkelde wapensystemen ter wereld. In de besturings- en regelsoftware zijn meer dan 609000 commandoregels verwerkt. Hoewel nog steeds gebruik wordt gemaakt van het vertrouwde Lockheed C-130 airframe, zijn er nieuwe sensoren en een nieuw vuurcontrolesysteem in verwerkt. Dit heeft de aanvalscapaciteit verbeterd. Het vuurcontrolesysteem biedt de mogelijkheid meerdere doelen tegelijk aan te vallen. Twee doelen die meer dan 1 km uit elkaar liggen kunnen zo middels twee aparte sensoren worden bekeken en met twee verschillende kanonnen worden bestreken.

All light-level television, infraroodsensors en de Hughes APQ-180 radar (ook toegepast op de F-15E Strike Eagle) bieden ‘s nachts en in slecht weer uitkomst. De aanvalsradar vult dit nog extra aan.

De AC-130U is bij uitstek geschikt voor nachtacties; de vliegers beschikken over nachtzichtbrillen en de AC-130U heeft genoeg systemen voor nachtacties zoals Forward Looking Infrared Radar en All Light Level Television; een Laser Sensor Tracker en twee laser doelaanwijzers die echter niet gekoppeld kunnen worden. De APQ-180 vuurcontroleradar geeft de AC-130 slechtzicht-capaciteit.

De gemiddelde operatiehoogte ligt tussen 5000-10000 voet in een cirkel van 5 mijl van een doel. Tot de sterke punten van de AC-130U behoort de mogelijkheid maar liefst 4 ½ uur rond te cirkelen in de omgeving van een doelwit. Hij vormt een uitstekende steun voor alle troops in contact (TIC) en is ‘s nachts op zijn best door al zijn sensoren. Ook beschikt hij over prima communicatiemogelijkheden.

De zwakheid van de AC-130U is de door al het extra gewicht afgenomen manoeuvreerbaarheid en de beperkte overlevingsmogelijkheden bij een hightech grond-luchtdreiging. Hij is een relatief langzaam en groot doel en kan overdag niet worden ingezet in een omgeving met hoge grond-luchtdreiging.

Alle bewapening kan gekoppeld worden aan sensoren waardoor nacht of slechtweer-capaciteit benut kan worden. De AC-130U is ook een zeer geïntegreerd wapensysteem; hij beschikt over een Battle Management Center (BMC) waar alle werkzaamheden van de bemanning tijdens de missie op elkaar worden afgestemd. Het BMC bestaat uit 5 controllers; de navigator (Nav), fire control officer (FCO), electronic warfare officer (EWO) en 2 sensor operators die de Infrarood Detectie Set (IDS) en All Light Level Television (ALLTV) bedienen.

Om de overlevingsmogelijkheden te vergroten werd gestreefd naar een vergroting van de reikwijdte en accuratesse van alle wapensystemen. Ook werd een aantal elektronische tegenmaatregelen ingebouwd tegen moderne dreigingen. Het AC-130U gunship airframe beschikt ook over een gedeeltelijke bepantsering; het armor potection system (APS).

De 16th Special Operations Wing op Hurlburt Field kreeg medio 1996 2 AC-130U toestellen waarmee de sterkte tot 12 AC-130U’s werd uitgebreid en de personeelssterkte met 87 militairen werd opgewaardeerd.

In oktober 1997 kwamen twee door 4th SOS bemande AC-130U Spectre gunships aan op Taegu airbase in Zuid-Korea. Daarvoor hadden ze een non-stopmissie vanuit Hurlburt Field, Florida uitgevoerd die 36 uur duurde. Deze missie werd uitgevoerd ten behoeve van de deelname van 4th SOS aan de oefening Foal Eagle 1997, een jaarlijkse onder controle van de Joint Chiefs of Staff gehouden oefening. Ook 6th SOS, het FID squadron, deed hier ook aan mee.

In augustus 1998 werden eenheden van 4th Special Operations Squadron ingezet boven Bosnië. Tijdens de inzet vlogen AC-130U Spooky gunships van 4th SOS meer dan 230 missies en leverden luchtsteun, aanvalskracht en verkenningsresultaat voor de NAVO-troepen bij de naleving van het Verdrag van Dayton.

Gedurende heel 1998 handhaafde AFSOC constante CSAR alarmering i.v.m operatie JOINT GUARD. Hierbij roteerden toestellen en personeel van 16th SOW en 352 SOG naar San Vito, Italië. Dit wijzigde zich in maart 1999 tijdens de crisis in Kosovo en de daarop volgende operatie ALLIED FORCE. Hierbij werden AC-130U’s ingezet als gewapende verkenners. De inzet speelde een zeer grote rol in het eindigen van het conflict in Kosovo.

Varianten[bewerken]

AC-130A Spectre

Negentien vliegtuigen omgezet van de C-130A, gepensioneerd in 1995.[3]
Wapens:
  • 4× 7.62 mm GAU-2/A miniguns
  • 4× 20 mm (0.787 in) M61 Vulcan 6-barreled Gatling cannon
- andere versie
  • 2× 7.62 mm GAU-2/A miniguns
  • 2× 20 mm M61 Vulcan cannon
  • 2× 40 mm (1.58 in) L/60 Bofors cannon

AC-130E Spectre

Elf vliegtuigen omgezet van de C-130E, tien zijn later geupgrade naar de AC-130H

AC-130H Spectre

Acht vliegtuigen zijn er gemaakt en operationeel bij de USAF

AC-130U Spooky II

Zeventien vliegtuigen zijn er gemaakt en operationeel bij de USAF

AC-130J

Zestien zijn er gepland om de AC-130H Spectre te vervangen met een groter oppervlak

Externe links[bewerken]

(en) AC-130H/U Gunship fact sheet. US Air Force, Statistieken voor de Lockheed AC-130

Bronnen, noten en/of referenties