Lodewijk Elsevier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lodewijk Elsevier of Louis Elzevier (Leuven, omstreeks 1540Leiden, 4 februari 1617) was een Nederlands uitgever van Europese betekenis. Hij is de stamvader van het geslacht Elsevier.

Leven en werk[bewerken]

Elsevier, zoon van Hans Helschevier, begon in 1560 als boekbinder in de drukkerij van Christoffel Plantijn in Antwerpen. In 1563 trouwde hij Maijke de Verdeijen Verbois in Antwerpen, waar de twee oudste van zijn zeven zoons werden geboren. Vanwege de vervolging van het protestantisme vluchtte hij in 1567 naar Luik, voor 1570 naar Wesel en voor 1575 naar Dowaai. Voor 1580 vestigde hij zich als boekhandelaar en uitgever in Leiden.

Daar gaf hij zijn eerste boek uit in 1583. Zijn nakomelingen zetten zijn zaak voort tot 1791. Bij de uitgeverij en later drukkerij verschenen invloedrijke wetenschappelijke werken. Anders dan andere uitgevers die streefden naar vooral fraai drukwerk, legde Elsevier nadruk op degelijk- en leesbaarheid van de boeken. De uitgaven waren kleiner met smalle marges. De meeste boeken waren in het Latijn.

Een van zijn uigaven was de Discorsi e dimostrazioni matematiche intorno a due nuove scienze attinenti alla meccanica e ai moti locali, het laatste en wellicht meest invloedrijke boek van Galileo.

Zijn zonen Matthijs en Bonaventura Elsevier en kleinzoon Abraham Elsevier breidden de uitgeverij uit. Zoon Joost werd boekhandelaar in Utrecht.

Zie ook[bewerken]