Manno Charlemagne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Manno Charlemagne
Manno 3.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Emmanuel Charlemagne
Geboren Carrefour, 1948
Land Vlag van Haïti Haïti
Werk
Genre(s) Twoubadou, singer-songwriter
Instrument(en) Zang, akoestische gitaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Emmanuel "Manno" Charlemagne (Carrefour, 1948) is een Haïtiaans zanger, politiek activist en politicus. Hij zingt protestliederen, vaak in het Kreyòl, die hij begeleidt op akoestisch gitaar. Van 1995 tot 1999 was hij de burgemeester van de hoofdstad Port-au-Prince.

Biografie[bewerken]

Charlemagne groeide op in de pas ontstane voorstad Carrefour van Port-au-Prince. Hij zat op het koor van zijn katholieke school. Verder werd hij muzikaal beïnvloed door de muziek van het platteland. Deze werd meegebracht door mensen die naar de stad migreerden op zoek naar betere levensomstandigheden.

In de jaren '70 was hij lid van de beweging Kilti Libete ("Cultuur-Vrijheid") die de volkscultuur probeerde te bevorderen. Onderdeel hiervan was de akoestische muziek. Charlemagne schreef muziek in de twoubadou-traditie.

Omdat de regering van Jean-Claude Duvalier veel culturele en politieke protestuitingen onderdrukte, ging Charlemagne in het begin van de jaren '80 in ballingschap. Na de val van Duvalier in 1986 keerde hij terug naar Haïti. Hij bleef actief met het organiseren van politieke groepen, en in de volksmuziek. Hij richtte de groep Koral Konbit Kafou op, waarin een aantal slagwerkers uit een vodoutempel was opgenomen.

Zijn steun aan de basisbeweging bracht hem regelmatig in problemen met het leger. Nadat hij een aantal doodsbedreigingen ontving, bracht hij een aantal jaren in de clandestiniteit door. Hij steunde de partij Jean-Bertrand Aristide. Toen het leger in 1991 een coup tegen Aristide organiseerde, vluchtte Charlemagne naar de Argentijnse ambassade, en verbleef daarna weer een aantal jaar in ballingschap.

Toen Aristide in 1994 na een interventie van de Verenigde Naties weer aan de macht kwam, keerde Charlemagne terug. In 1995 werd hij verkozen als burgemeester van Port-au-Prince voor de partij van Aristide, Fanmi Lavalas. Hij versloeg hierbij Evans Paul, die gezien werd als de opvolger van Aristide. Charlemagnes bestuur werd echter niet als een succes gezien. In deze periode had hij weinig tijd voor muziek, maar in april 1997 trad hij in Port-au-Prince op met de Fugees.

Charlemagne speelde mee in de film The Truth About Charlie van zijn vriend Jonathan Demme.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Nou Nan Male ak Oganizasyon Mondyal 1988 - Kako Productions
La Fimen 1994 - Kako Productions