Matthew Paris

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret van Matthew Paris uit zijn Historia Anglorum

Matthew Paris (ca. 1200 – 1259) was een Engels historicus en tevens een bekwaam miniaturist. Hij was Benedictijner monnik in de abdij van St Albans, waar hij vanaf 1236 de officiële geschiedschrijver van het klooster werd. In die hoedanigheid was hij de opvolger van de kort daarvoor overleden Roger van Wendover.

De geboortedatum van Matthew Paris is onbekend. Hij was in elk geval Engels van geboorte, zou in zijn vroege jeugd de kloosterschool van St Albans hebben bezocht, en mogelijk enige tijd in Parijs hebben gestudeerd, wat de verklaring zou kunnen zijn voor zijn naam. Hij verwijst naar zichzelf als Matheus Parisiensis.

Hoe dat ook zij, hij werd toegelaten tot het klooster op 21 januari 1217 en zou daar zijn hele leven verblijven, op enkele bezoeken aan Frankrijk na, en een langduriger bezoek aan Noorwegen. Tijdens deze reis bezocht hij het Benedictijnerklooster van Nidarholm, nabij Trondheim en tevens bracht hij een boodschap over van de Franse koning Lodewijk IX aan de Noorse koning Haakon IV. Met deze laatste raakte hij bevriend en hij verbleef er bijna een jaar. Ook met koning Hendrik III en andere edelen onderhield hij goede betrekkingen.

Het klooster van St Albans had een goede naam en werd regelmatig bezocht door (hooggeplaatste) personen uit binnen- en buitenland. Op deze wijze kon Matthew op de hoogte komen van allerlei gebeurtenissen en ontwikkelingen in en buiten het land en hij beschreef deze met verve, zij het niet altijd heel accuraat. Hij leverde in zijn werk stevige kritiek op zowel de koning als leden van de adel en zelfs de paus, maar hij had een dusdanige reputatie opgebouwd dat hij hiervan geen schade onderging.

Het hoofdwerk van Matthew Paris was zijn Chronica Majora, een bewerking en uitbreiding van het werk van zijn voorganger, waarin de geschiedenis wordt beschreven vanaf de schepping. Hij breidde de geschiedschrijving uit van de periode 1236 tot 1259, het jaar van zijn overlijden en illustreerde het werk eigenhandig met vele miniaturen. Het werk wordt beschouwd als een zeer waardevolle bron van informatie over de beschreven periode. Verder werk van Paris betreft enkele heiligenlevens, waaronder dat van Edward de Belijder, en de Historia Minor, een samenvatting van de geschiedenis tussen 1200 en 1250. Hierin houdt hij zich ook bezig met cartografie.

Externe links[bewerken]