Maurizio Galbaio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Maurizio Galbaio was in de periode 764-787 de vijfde doge van Venetië.

Hij werd tot dit hoge ambt verkozen nadat zijn voorganger Domenico Monegario door de gekozen tribunen tot aftreden gedwongen was omdat hij getracht had hun macht in te perken. Maurizio bleek een bekwaam leider. Onder zijn bewind begon de stad weer te groeien en ook economisch ging het beter. Voor een deel kwam dat door de toegenomen slavenhandel. Er werden nieuwe eilandjes bewoonbaar gemaakt, waaronder de moeilijk te bebouwen Rialto-eilanden in het midden van de lagune. Op Olivolo werd in 775 een bisdom gevestigd en begonnen met de bouw van de Sint Pieterskathedraal.

De doge stelde al bij zijn leven in 775 zijn zoon Giovanni aan als tweede doge en opvolger, die op zijn beurt kleinzoon Maurizio naar voren probeerde te schuiven. Hiermee kwam het beginsel van een verkozen leider op losse schroeven te staan.

Voorganger:
Domenico Monegario
Doge van Venetië
(764-787)
Opvolger:
Giovanni Galbaio