Monty Python

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eric Idle (2003)

Monty Python is een Britse komediegroep, die vijf films, ontelbare albums, vier computerspellen, verscheidene boeken, vier tv-seizoenen met 45 afleveringen en diverse andere merchandising op haar naam heeft staan. De groep staat bekend om het (succesvol) doorbreken van de toen conventionele komedieregels.

De groep bestaat uit de leden:

Geschiedenis[bewerken]

Michael Palin en Terry Jones ontmoetten elkaar op Oxford terwijl John Cleese, Graham Chapman en Eric Idle elkaar leerden kennen op Cambridge (al zat Idle een klas lager dan Cleese en Chapman). John Cleese en Graham Chapman hadden samen met Marty Feldman, Tim Brooke-Taylor en Aimi MacDonald in 1967 een sketchesprogramma, getiteld At Last the 1948 Show, dat gezien wordt als een stukje pre-Python geschiedenis. Ook Terry Jones, Eric Idle, Michael Palin, Terry Gilliam (die voor de laatste afleveringen de animaties maakte), Denise Coffey en David Jason hadden al een programma in 1968: Do Not Adjust Your Set. John Cleese en Graham Chapman hoorden van Michael Palin en vroegen hem in hun show, How to Irritate People.

Toen John Cleese en Graham Chapman een show aangeboden kregen bij de BBC, vroeg Cleese aan Palin of hij mee wilde doen, en Palin stemde toe, waarbij hij een deel van de leden van "Do Not Adjust Your Set" met zich mee bracht. Dit leidde in 1969 tot Monty Python's Flying Circus. Die titel lag echter niet voor de hand. De BBC had in noodtoestand de naam van Barry Took, die diverse dingen in komedie deed, vastgeplakt aan de titel waar de Pythons half tevreden mee waren: Barry Took's Flying Circus. Ze vonden Flying Circus wel goed klinken maar wilden er een alternatieve naam bij hebben. Na veel overleg besloten ze zich Monty Python te noemen. Het beroemde marsthema van Flying Circus is The Liberty Bell van de Amerikaanse componist John Sousa. Het thema werd gekozen door Terry Gilliam omdat het niks te maken had met de inhoud en vrij van rechten was[1].

The Liberty Bell
Vista-kmixdocked.png
The Liberty Bell van John Philip Sousa werd gebruikt als herkenningsmelodie van Flying Circus (download·info)

De tv-reeks Monty Python's Flying Circus werd uitgezonden door de BBC van 1969 tot 1974, en alle leden van Monty Python schreven eraan mee en acteerden. Het was een show met losse sketches en animaties, maar met een vernieuwende aanpak en stijl.

Na 1974 deed Monty Python nog theatershows, maar zeer bekend zijn vooral hun films, zoals Monty Python and the Holy Grail en Monty Python's Life of Brian.

George Harrison, die fan van Monty Python was, financierde een van die films (Life of Brian) en trad daarin ook op. Ook was hij de producer tijdens de opnames van een aantal Python-liedjes, waaronder de Lumberjack Song.

Kenmerken[bewerken]

De regels van komedie in 1969 kwamen op de Pythons over als een flauw cliché. Zij probeerden verscheidene regels overboord te gooien, zoals de verplichting om bij elke sketch een clou te hebben. De Pythons vonden dat men vaak een prachtige sketch zag maar dat die soms geforceerd werd om naar een clou toe te werken. Voorbeelden hiervan zijn:

  • Halverwege een sketch zegt Cleese tegen Idle en Palin: "Dit is de mafste sketch waar ik ooit in zat", waarna ze besluiten te stoppen en gewoon van de set afstappen.
  • In een andere sketch zegt Chapman tegen een BBC-ambtenaar (gespeeld door Cleese) dat hij de clou niet weet. Cleese leest de clou voor zichzelf, lacht en zegt: "Dat is heel goed, tja. Laat maar."
  • Een komisch gewicht van 16 ton valt op een speler om een einde te maken aan de sketch.
  • Cleese kondigt aan: "en nu iets geheel anders" ("and now for something completely different")

De verschillende sketches werden dikwijls aan elkaar gekoppeld via de associatieve animaties van Terry Gilliam. Een andere techniek was de verschillende sketches door elkaar te laten lopen.

Ze brachten absurditeit in hun shows door bijvoorbeeld de aftiteling halfweg al te laten lopen, en door te spreken tegen de camera (het breken van de vierde wand).

Dikwijls speelden ze zelf de vrouwenrollen, wat voor een extra komisch effect zorgde. In de speelfilm Monty Python's Life of Brian speelden ze zelfs vrouwen die op hun beurt weer voor man speelden in een sketch over een steniging waar volgens de wet geen vrouwen bij mogen zijn.

Einde?[bewerken]

Hun laatste film, The Meaning of Life, was het laatste project waar de volledige Pythonbezetting aan meegewerkt heeft: Graham Chapman overleed op 4 oktober 1989 op 48-jarige leeftijd aan keel- en ruggengraatkanker. Als eerbetoon gaven de Pythons, maar vooral Cleese, een herdenkingsdienst vol met de humor van Monty Python. De dood van Chapman heeft er voor gezorgd dat een reünie er niet meer zo in zit als daarvoor, maar toch komen de heren van tijd tot tijd nog bij elkaar:

The Wind in the Willows
Geregisseerd door Terry Jones, met Terry Jones en Eric Idle in de hoofdrol en met bijrollen van John Cleese en Michael Palin. Terry Gilliam zou ook een rol spelen maar kon uiteindelijk wegens gebrek aan tijd niet meedoen.
Live at Aspen
In 1998 kwamen de zes Pythons bij elkaar (inclusief een urn als Chapman) om hun werk opnieuw te bekijken en een prijs in ontvangst te nemen.
Python Night
Om te vieren dat Python 30 jaar bestond, kwamen alle nog levende Pythons (exclusief Eric Idle, die weigerde mee te werken) bij elkaar om nieuwe sketches op te nemen en diverse documentaires.
2014
Op 19 november 2013 werd een reünie-optreden aangekondigd, dat plaatsvond in de O2 Arena op 1 juli 2014. Omdat de show in 43 seconden was uitverkocht werden vier shows toegevoegd. De show van 20 juli 2014 werd live vertoond in diverse bioscopen op diverse continenten.

Naast films en series kwamen alle overlevende Pythons in 2005 samen op de première van Spamalot, de musical gebaseerd op Monty Python and the Holy Grail.

Filmografie[bewerken]

Discografie[bewerken]

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Always look on the bright side of life 299 - 1221 856 986 916 1183 1182 1589 1181 1219 1576 1184 956 820

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live (mostly) - One down five to go 2014 22-11-2014 4 5*

Trivia[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Monty Python's Flying Circus bij museum.tv, bezocht 22 februari 2008]

Externe links[bewerken]