Neisseria gonorrhoeae

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Neisseria gonorrhoeae
Neisseria gonorrhoeae 02.png
Taxonomische indeling
Rijk: Bacteria (Bacteriën)
Stam: Proteobacteria
Klasse: Beta Proteobacteria
Orde: Neisseraceae
Familie: Neisseriaceae
Geslacht: Neisseria
Soort
Neisseria gonorrhoeae
(Zopf 1885) Trevisan 1885
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Neisseria gonorrhoeae is een gram-negatieve, aerobe, 0,6–1,0 µm grote, bacterie (coccen) die de seksueel overdraagbare aandoening gonorroe veroorzaakt. De bacterie is in 1879 door Albert Neisser ontdekt, en in 1885 gelukte het de Duitse gynaecoloog Ernst Bumm de bacterie te kweken. Reeds in 1897 kwam er een bactericide beschikbaar, Protargol, door de Duitse chemicus Arthur Eichengrün uitgevonden, maar sinds 1935 door de komst van sulfonamide en later penicilline geheel verdrongen.

De bacterie bezit een membraan, typerend voor gram-negatieve bacteriën, opgebouwd uit eiwitten, fosfolipiden en lipopolysacharide.

De bacterie is zeer gevoelig voor veranderingen van zijn leefomgeving, zoals bijvoorbeeld verandering van pH, temperatuur en uitdroging.

Door middel van zogenaamde pili (draadvormige structuren) kunnen gonokokken zich hechten aan mucosacellen. Zij kunnen doordringen tot de mucosacellen, zich hierin vermenigvuldigen en vervolgens migreren naar de subepitheliale ruimte en een uitgebreide infectie veroorzaken.

De bacterie wordt slecht gefagocyteerd door het bezit van een polysaccharidekapsel. Ook de pili hebben een remmende werking op de fagocytose.