Nikephoros I

Nikephoros I
± 765 -811
Nikephoros I en zijn zoon Staurakios.
Keizer van Byzantium
Periode	802-811
Voorganger	Irene
Opvolger	Staurakios

Nikephoros I, Brenger van de overwinning, (Grieks: Νικηφόρος Α΄; Latijn: Nicephorus; Nederlands, verouderd: Nicefoor) (Seleucia Sidera, ± 765 – bij Pliska, 26 juli 811) was Byzantijns keizer van 802 tot aan zijn dood.

Nikephoros kwam op de troon nadat keizerin Irene door een paleisrevolutie op 31 oktober 802 was verjaagd. Hij hield met gematigdheid vast aan het herstel van de beeldenverering, maar bleef zich onafhankelijk opstellen tegenover de kerk als drukkingsgroep.

Hij regeerde als een bekwaam en dapper vorst, en poogde allereerst de financiële misstanden in het rijk recht te zetten. Ontlast van de druk van de Arabieren door interne problemen van het kalifaat, versterkte hij het rijk tegen de groeiende macht van de Bulgaarse vorst Kroem, door de uitbouw en de organisatie van militaire bestuursdistricten, de zogenaamde themata en door nederzettingen van Kleinaziaten in de geslaviseerde gebieden van de Balkan. In zijn offensief tegen Kroem kwam hij in 811 om het leven. Zijn schedel werd door Kroem gebruikt als koninklijke drinkbeker. Zijn opvolger Staurakios raakte zwaargewond, wat geen wonder was aangezien het grootste gedeelte van het Byzantijnse leger afgeslacht werd.