Nina Storms
Nina Storms, voorheen bekend onder de namen Nina Brink en Nina Aka-Vleeschdraager[1], geboren als Nina Bernadina Vleeschdraager (Amsterdam, 21 juli 1953) is een Nederlands ondernemer. Ze is vooral bekend geworden als de voorzitter van de raad van bestuur van internetprovider World Online ten tijde van de beursgang in 2000 en de daarop volgende scherpe daling van de beurswaarde.
Inhoud |
[bewerken] Voor World Online
Nina Brink werd geboren in Amsterdam-Zuid. Toen ze drie jaar oud was brak de Hongaarse opstand uit die door de Sovjet-Unie werd neergeslagen. De joodse ouders van Brink, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in een jappenkamp hadden gezeten en het grootste deel van hun familie in Nederlands-Indië en het bezette Nederland hadden verloren, besloten te emigreren naar het in hun ogen veiliger Noord-Amerika. Het gezin emigreerde naar Franstalig Canada (Québec). In Canada nam het gezin Vleeschdrager de achternaam Drageur aan.
Na het plotseling overlijden van haar vader keerde Brink met haar moeder op 18-jarige leeftijd terug naar Nederland. Ze begon aan een studie psychologie aan de Rijksuniversiteit Leiden, maar maakte deze niet af en stapte over naar het bedrijfsleven.
Brinks eerste ex-echtgenoot Ben (Benjamin) Aka startte een bedrijf in distributie van elektronische onderdelen en componenten, genaamd MCA Tronix. Omdat de naam al in gebruik was bij een platenmaatschappij (MCA Records) werd de naam al snel gewijzigd in AKAM International, dat later Akam International Holding zou gaan heten. Bij AKAM International werkte Brink als Marketing Director om vervolgens voor zich zelf te beginnen. In 1987 richtte ze met haar tweede echtgenoot Ab Brink A-Line Technologies, een distributeur van computeronderdelen, op. Op haar 30e jaar had Brink al een vermogen van tientallen miljoenen guldens[bron?].
A-Line Technologies werd in 1989 verkocht aan het door Willem Smit bestuurde automatiseringsbedrijf Newtron. Al snel nadat Newtron naar de beurs was gegaan, ging het failliet. Dankzij Joep van den Nieuwenhuyzen kon Nina Brink het bedrijf A-Line Technologies in 1990 weer terugkopen.
[bewerken] World Online
In 1995 richtte Brink World Online op. Ze wilde van het bedrijf de grootste internetprovider van Europa maken. World Online werd in korte tijd het symbool van de Nieuwe Economie. Op vrijdag 17 maart 2000 ging het bedrijf naar de beurs. De beursgang veroorzaakte een ware hype. Het aandeel World Online noteerde een koers van 43 euro, waarmee de totale waarde van World Online kortstondig 12 miljard euro was. De prijs van een aandeel steeg al snel naar rond de 50 euro. Enkele grote aandeelhouders verkochten die eerste dag hun belang.
Op maandag 20 maart 2000 ging het mis. De verkoop van aandelen door grote aandeelhouders wekte argwaan bij andere beleggers. Het regende verkooporders waardoor de koers van het aandeel rap daalde met tientallen procenten in enkele weken tijd. Al snel werd bekend dat Brink enkele weken voor de beursgang haar eigen aandelen (15 miljoen stuks) had verkocht voor zes euro, nog geen zevende deel van de introductiekoers. Veel beleggers zeiden van dit feit niet op de hoogte te zijn geweest, alhoewel het (zij het enigszins verbloemd, op pagina 99) wel in het prospectus stond. De verkoop stond hier vermeld als 'transfer'. De prijs waartegen de aandelen waren verkocht werd niet vermeld.
Veel van de kritiek richtte zich op Brink persoonlijk. Op 13 april 2000, nog geen maand na de beursgang, werd ze door de Raad van Commissarissen ontslagen als bestuursvoorzitter en niet veel later vertrok ze bij World Online. In augustus 2000 noteerde een aandeel WOL 10 euro, rond die tijd werd bekend dat WOL overgenomen zou worden, hierdoor steeg de koers naar 15,80 euro. World Online werd begin september 2000 overgenomen door de Italiaanse internetprovider Tiscali voor 5,9 miljard euro, wat neerkwam op 20 euro per aandeel. De overname vond plaats door een aandelenruil.[2]
[bewerken] Juridische procedures
Gedupeerde beleggers dienden eind 2000 een aanklacht in tegen Nina Brink, volgens de gedupeerden had Brink valse informatie verstrekt en misbruik gemaakt van voorkennis. Het Openbaar Ministerie onderzocht de klachten en concludeerde dat er voor de beschuldigingen geen bewijs was. Hiermee was strafvervolging van de baan.[3]
In diezelfde periode startte de Vereniging van Effectenbezitters (VEB) namens ruim 10.000 gedupeerde beleggers een civiele procedure tegen World Online en Nina Brink.
In 2003 werd World Online in de civiele procedure als bedrijf schuldig bevonden aan het misleiden van beleggers. De rechtbank oordeelde dat World Online onrechtmatig had gehandeld jegens WOL-beleggers door de misleidende uitlatingen van Brink. Brink had doen voorkomen alsof ze nog steeds aandelen WOL bezat en dat beeld had ze niet gecorrigeerd. De rechter bepaalde dat de misleide beleggers recht hadden op schadevergoeding.[4] Na de uitspraak tekende de VEB hoger beroep aan, omdat de VEB vond dat ook de banken die de beursgang begeleidden schuldig waren aan misleiding. Op 3 mei 2007 oordeelde het gerechtshof in Amsterdam in hoger beroep wederom dat World Online onrechtmatig handelde door de beleggers relevante informatie te onthouden en door een te rooskleurig beeld van WOL te schetsen. Het hof concludeerde ook dat de banken ABN AMRO en Goldman Sachs eveneens onrechtmatig gehandeld hadden tegenover beleggers. Het hof verweet de banken onder meer dat de informatie in de prospectus niet helemaal klopte en/of incompleet was. Ook waren ABN AMRO en Goldman Sachs onvoldoende opgetreden toen World Online in persberichten een te optimistisch beeld schetste van de waarde van de onderneming.[5] Beleggers moeten hun schade, die volgens de VEB zeker 3 miljard euro bedraagt, verhalen op Tiscali - die in 2000 World Online overnam - en bij de banken. Brink werd privé niet verantwoordelijk gehouden door het gerechtshof omdat zij optrad als bestuursvoorzitter en in die rol in de publiciteit trad, daarom werd WOL en haar rechtsopvolger Tiscali verantwoordelijk gehouden. Op 27 november 2009 deed de Hoge Raad uitspraak in cassatie.
"De Hoge Raad heeft vastgesteld dat World Online en de banken die de beursgang hebben begeleid onrechtmatig hebben gehandeld, World Online heeft een te rooskleurig beeld geschetst naar beleggers en de banken hebben dat beeld bevestigd", aldus persraadsheer Willem van Schendel (LJN: BH2162, Hoge Raad, 07/11104).[6][7] Nina Brink was geen procespartij bij deze procedure voor de Hoge Raad. Een afzonderlijke procedure werd aangespannen door een aantal vrienden en verwanten van Brink. Zij hadden indertijd met voorrang aandelen kunnen kopen, en hadden grote bedragen verloren. Hun raadsman Imhof schoof de schuld vrijwel geheel in de schoenen van de ABN AMRO als nalatige begeleider van de beursgang.
[bewerken] Na World Online
In de schaduw van de publiciteit richtte Brink een nieuw bedrijf op: investeringsmaatschappij Renessence Ventures, via Renessence belegt Brink in andere ondernemingen. Ook richtte ze begin 2001 het bedrijf LaDot op samen met Eric Tolsma, LaDot kocht het failliete bedrijf FreeHosting op en wilde één van de grote hostingproviders in Nederland worden. Brink hield zich niet bezig met het bestuur van LaDot, ze trad alleen op als investeerder. Eind 2001 werd LaDot overgenomen door het Noorse ActiveISP, dat in 2004 van naam verandert: Active 24. In 2006 stootte Brink Active 24 af. Verder stapte Brink in 2003 in de forensische accountancy, ze richtte in 2003 een soort financiële toezichthouder op: 4iTrust. Onder andere Willem Vermeend, voormalig staatssecretaris van Financiën; Bas Eenhoorn, tot 2003 partijvoorzitter van de VVD en Sigismundus Lubsen, oud-commissaris van Heineken waren verbonden aan 4iTrust. 4iTrust werd geen succes, het bedrijf werd op 20 december 2007 failliet verklaard.[8]
Medio 2007 richtte de dochter van Brink Danku op. Dit bedrijf moest een keten van Hollandsch-Indische restaurants gaan vormen. De eerste fastfoodrestaurants werden in New York en Antwerpen geopend. Begin 2010 gingen voor beide locaties de deuren dicht.[9] Pieter Storms, met wie Brink sinds augustus 2008 getrouwd is, zat in de directie voor Danku.[10]
Brink stond in 2006 met een geschat vermogen van 235 miljoen euro op plaats 97 in de Quote 500.[11] In 2007 werd haar vermogen op 249 miljoen euro geschat.[12]
[bewerken] Conflict met Eric Smit
Brink ligt al lange tijd in conflict met de journalist Eric Smit. De eerste confrontatie vond plaats toen Smit in het zakenblad Quote schreef dat Brink aan het einde van de jaren negentig een sm-relatie had met Michael Schulhof, destijds toezichthouder bij het internetbedrijf World Online.[13] Later rectificeerde het blad echter de berichtgeving daarover.[14] Smit schreef diverse artikelen over Brink en ging daarmee door bij zijn volgende werkgever dagblad De Pers. Daar vertrok hij echter omdat zijn werkgever wilde dat hij ook over andere onderwerpen zou schrijven.[15] Smit had op dat moment al verschillende claims en juridische procedures tegen zich lopen.
In maart 2010 verscheen een biografie over Brink van de hand van Smit. De zakenvrouw was 'not amused' en probeerde publicatie via de rechter te verhinderen. Volgens Brink stonden er veel onjuistheden in het boek. Op 19 maart 2010 oordeelde de rechter in een kort geding dat de schrijver voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij over voldoende bronnen beschikte voor beschuldigingen jegens Brink in zijn boek.[16][17][18]
Als pressiemiddel liet Brink beslag leggen op het vermogen van Smit. Tweede Kamerleden bekritiseerden deze actie streng.[19] Op 29 juli 2010 heeft Brink het beslag opgeheven, omdat er schot zat in de rechtszaak die ze tegen Smit voerde.
[bewerken] Trivia
- Enkele uren vóór de aanslagen van 11 september 2001 heeft Brink haar bankier gebeld en hem de opdracht gegeven om haar complete aandelenportefeuille te liquideren. Dit is vervolgens ook zo gebeurd. Volgens Brink handelde ze op basis van intuïtie en is ze "hiervan zeker niet slechter geworden.".[bron?]
- A line, Amoc en Tritech, drie bedrijven die door Brink werden bestuurd, gingen kort na haar vertrek failliet.[20] Tevens ging het bedrijf Verify dat in 2005 door Brink werd opgekocht, eerst in 2005 en vervolgens na een doorstart in 2007 failliet.[21] Ook het in 2007 gestarte bedrijf Danku van de dochter van Brink mocht de eindstreep niet halen en sloot begin 2010.
- Brink heeft in 2004 een eredoctoraat ontvangen van de Ben Gurion Universiteit te Beër Sjeva in Israël.[22] Via het Brink Fund of Excellence steunt zij deze Israëlische universiteit financieel, waardoor ze in aanmerking komt voor dit doctoraat.[23]
- In 2007 liep de affaire van Brink met papiermagnaat Dick de Groot, eigenaar van Van Gelder Recycling, uit op juridisch steekspel waarbij Brink geld wilde zien. Brink eiste 1,3 miljoen euro van De Groot wegens gebruik van haar privé-vliegtuig.[24]
- Sinds 2007 heeft Brink een relatie met Pieter Storms met wie zij op 28 augustus 2008 in het burgerlijk huwelijk trad.[25]
- Op 3 mei 2009 verscheen een artikel in De Pers waarin gesuggereerd wordt dat Brink gebruik maakt van zoekmachineoptimalisatie om de negatieve Google-resultaten te vervangen door positieve websites die in haar opdracht opgezet zijn door het bedrijf UniversalXS.[26]
[bewerken] Literatuur
- Eric Smit Nina; de onweerstaanbare opkomst van een power lady (biografie), Prometheus, Amsterdam, 2010, ISBN 9789044614657
