Onedele metalen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Onedele metalen zijn metalen die relatief gemakkelijk geoxideerd worden. Ze vertonen corrosie in contact met lucht en water.

Voorbeelden van onedele metalen zijn ijzer, zink, magnesium en aluminium. Onedele metalen lossen op in zwak-oxiderende zuren (zoals waterstofchloride) met vrijstelling van waterstofgas. Ze zijn dus als reductor sterk genoeg om geoxideerd te worden door de zwakke oxidator H+ :

Wanneer deze reactie in zoutzuur gebeurt gaat de volgende reactievergelijking op:

Fe + 2H+ + 2Cl- → [Fe(H2O)6]2+ + 2Cl- + H2

NB: [Fe(H2O)6]2+ komt overeen met Fe2+(aq)

De reactie vindt ook plaats in droge HCl(g) en verloopt dan zonder gehydrateerde ijzerionen te vormen maar vormt in plaats daarvan watervrij FeCl2(s) en H2(g).


Sommige metalen zijn zo'n sterke reductoren (en dus zo onedel) dat ze zelfs met water in neutraal milieu reageren, hetgeen een zeer zwak oxiderend milieu is. Voorbeelden hiervan zijn natrium en kalium :

2Na + 2H2O → 2NaOH + H2


Koper lost niet op in zoutzuur, dus zou in principe tot de edelmetalen gerekend moeten worden. Het vertoont echter corrosie in contact met lucht (doordat zuurstof uit de lucht oplost in het zoutzuur), dus wordt het tot de onedele metalen gerekend. Zonder contact met de lucht lost koper enkel op in oxiderende zuren, zoals salpeterzuur :

3Cu + 8H+ + 8NO3- → 3[Cu(H2O)6]2+ + 6NO3- + 2NO + 4H2O

Edelmetalen zoals goud, zilver en platina vertonen geen of zeer weinig corrosie aan de lucht en lossen ook niet op in zuren.

[bewerken] Zie ook

  • Spanningsreeks van de metalen : een rangschikking van de metalen volgens reducerend vermogen
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen