Partido Africano da Independência de Cabo Verde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Partido Africano da Independência de Cabo Verde

De Partido Africano da Independência de Cabo Verde (PAICV) is een voormalige socialistische partij en na 1991 de sociaal-democratische politieke partij in Kaapverdië. De leden hebben in het Portugees als bijnaam de tambarinas (de tamarindevruchten), en zij identificeren zich met de kleur geel. De PAICV is volwaardig lid van de Socialistische Internationale.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Voor 1986[bewerken]

In 1956 is de voorloper van de PAICV, de Afrikaanse Partij voor de Onafhankelijkheid van Guinee en Kaapverdië (PAIGC), opgericht door Amílcar Cabral. De PAIGC vocht voor de onafhankelijkheid van Kaapverdië en Guinee-Bissau. De partij wilde een leidende rol hebben in de socialistische revolutie.

Vanaf 1961 vocht de PAIGC tijdens het Portugese koloniale oorlog, ook wel genoemd de Bevrijdingsoorlog, een guerrillaoorlog. Dit deed zij in samenwerking met de Conferência das Organizações Nacionalistas das Colónias Portuguesas (CONCP) [2] In 1973 beheerste de PAIGC de facto Guinee-Bissau. In oktober 1974 erkende Portugal deze onafhankelijkheid. De dictatuur (in Portugal) zou duren tot 1974 toen na een linkse militaire coup, de Anjerrevolutie, democratische hervormingen werden doorgevoerd. Het jaar daarop (1975) werden Kaapverdië en andere Portugese koloniën onafhankelijk.

Tot 1980 streefde de partij naar een personele unie tussen Guinee-Bissau en Kaapverdië. De Kaapverdische tak van de PAIGC wijzigde in 1980 haar naam in Partido Africano da Independência de Cabo Verde (PAICV).

Van 1981 tot 1990[bewerken]

Na een militaire staatsgreep in Guinee-Bissau in november 1980, waarbij Luis Cabral terzijde werd gezet, besloot het Kaapverdische deel van de partij in januari 1981 door te gaan als PAICV. De eerste secretaris-generaal werd Aristides Pereira, ook president van Kaapverdië..

Na 1990[bewerken]

Op het buitengewone partijcongres in februari 1990 stemde de PAICV in met de introductie van de meerpartijendemocratie. Aristides Pereira trad af als secretaris-generaal van PAICV in juli 1990. Minister-president Pedro Pires verving hem vanaf augustus 1990. Op het partijcongres in augustus 1993 werd Pires als secretaris-generaal vervangen door Aristides Lima. Pires werd gekozen tot partijvoorzitter.
Op het PAICV congres in september 1997 won Pires ruimschoots de verkiezingen voor het partijvoorzitterschap van José Maria Pereira Neves. In 2000 trad hij af ter voorbereiding op de presidents-verkiezingen van 2001. Hij werd opgevolgd door José Maria Pereira Neves.

Feiten en cijfers[bewerken]

Presidenten van het land Kaapverdië[bewerken]

Zetels in de Nationale Assemblee[3][bewerken]

  • 1991 33,59% van de stemmen en 23 van de 79 zetels
  • 1996 29,75% van de stemmen en 21 van de 72 zetels
  • 2001 49,50% van de stemmen en 40 van de 72 zetels (meerderheid)
  • 2006 52,28% van de stemmen en 41 van de 72 zetels (meerderheid)
  • 2011 52,68% van de stemmen en 38 van de 72 zetels (meerderheid)

Secretarissen-generaal en partijvoorzitters van de PAICV[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties