Kaapverdië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
República de Cabo Verde

Vlag van Kaapverdië
(Details)

Wapen van Kaapverdië

Locatie van Kaapverdië

Basisgegevens
Officiële landstaal: Portugees
Hoofdstad: Praia
Regeringsvorm: Republiek
Religie: Katholiek, Protestant
Oppervlakte: 4.033 km² [1] (-% water)
Inwoners: 436.863 (2000)[2]
426.998 (2008)[3] (105,9/km² (2008))
Overige
Volkslied: Cântico da Liberdade
Munteenheid: Kaapverdische escudo (CVE)
UTC: -1
Nationale feestdag: 5 juli
Web | Code | Tel. .cv | CPV | 238
Voorgaande staten
 Portual 1975 (Onafhankelijk van Portugal)
Topografie
Kaart van Kaapverdië
Zie ook
Portaal:Landen & Volken   Portaal Landen & Volken

Kaapverdië of de Kaapverdische eilanden (Portugees: Cabo Verde) is een land (eilandengroep) voor de westkust van Afrika. De archipel heette vroeger Ilhas de Cabo Verde en is zo genoemd vanwege de ligging van de eilanden ten opzichte van de Kaap Verde (groene kaap), de westelijkste punt van het Afrikaanse vasteland in Senegal. Toen het land onafhankelijk werd is de naam veranderd in Cabo Verde, wat in het Nederlands werd verbasterd tot Kaapverdië.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Kaapverdië was onbewoond toen in 1460 de Portugezen de eilanden bereikten en deel maakten van het Portugese rijk. Zij vestigden zich in 1462 in Santiago en in 1587 werd de eilandengroep een Portugese kolonie. De eilanden vormden onder andere een belangrijke locatie voor de slavenhandel. De bevolking van Kaapverdië is dan ook ontstaan uit een mix van Portugese kolonisten en Afrikaanse slaven.

Schepen op weg vanuit Europa naar alle windstreken die hier afmeerden sloegen water, gevogelte en fruit in. In ruil gaven de zeevaarders aan de Kaapverdiërs meestal rookartikelen zoals pijpen, tabak maar ook kleding. Dit blijkt uit de reisverhalen van de Mechelse reiziger Jean Francois Michel. Zijn kronieken zijn een ontzettend belangrijke bron in verband met de geschiedenis van dit land. Hij was in 1752 op doorvaart naar China en verbleef 11 dagen in Kaapverdië. Ook de Britse piraat Woodes Rogers berichtte uitgebreid over de staat van het land in het begin van de 18e eeuw.

Op 5 juli 1975 werd Kaapverdië uiteindelijk onafhankelijk van Portugal; de socialist Aristides Pereira werd de eerste president. Hij werd nog tweemaal herkozen voordat het land in 1990 een meerpartijenstelsel kreeg. Pereira werd opgevolgd door democraat Antonio Monteiro Mascarenhas, die op zijn beurt in 2001 werd opgevolgd door Pedro Pires.

[bewerken] Geografie

[bewerken] Noordelijke eilandengroep

[bewerken] Zuidelijke eilandengroep


  • hoofdstad: Praia
  • kustlijn: 965 km
  • hoogste punt: Mount Fogo, 2829 m.
  • laagste punt: 0 m.
  • Landbouw: voornamelijk suikerriet (Santo Antão) voor de productie van groqe (groqe de Santo Antão) (een soort rum) ook cassave, yam (wortelsoort), bananen, papaja, mango, ervilia (soort bonen).

[bewerken] Bestuurlijke indeling

Zie Bestuurlijke indeling van Kaapverdië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Kaapverdië is onderverdeeld in 2 districten en 22 concelhos (gemeentes).

[bewerken] Politiek

[bewerken] Cultuur

[bewerken] Muziek

Kaapverdië kent verschillende muziekstijlen. De bekendste zijn de 'funaná' en de 'morna'. De funaná is swingende dansmuziek terwijl de morna een stuk langzamer en melancholieker is. In Nederland woont een grote Kaapverdische gemeenschap, met name in Rotterdam. In Kaapverdië en binnen de Kaapverdische gemeenschappen in de Verenigde Staten en Europa, is de Kaapverdische gemeenschap in Nederland vooral bekend door haar bijdrage aan de Kaapverdische popmuziek, veelal Zouk.

Zie ook de lijst van Afrikaanse muzikanten

[bewerken] Taal

Portugees is de officiële taal op Kaapverdië, maar er wordt vooral Crioulo gesproken, een mengtaal van Portugees en Afrikaanse talen.

[bewerken] Keuken

Het nationale gerecht is cachupa, een maïsgerecht met verschillende soorten bonen.

[bewerken] Armoede

Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in Kaapverdië 20,6% van de bevolking van minder dan 1,25 US$ per dag. [4] De CIA World Factbook schatte dat in 2000 30% van de bevolking onder de armoedegrens leefde. [5]

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties


 
Persoonlijke instellingen
Boek maken
in andere talen