Guinee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
République de Guinée

Vlag van Guinee
(Details)


(Details)

Locatie van Guinee

Basisgegevens
Officiële landstaal: Frans
Hoofdstad: Conakry (1,8 miljoen inw)
Regeringsvorm: Republiek
Religie: islam 85%, christendom 8%
Oppervlakte: 245.857 km² [1]
Inwoners: 7.156.406 (1996)[2]
10.211.437 (2008)[3] (41,5/km² (2008))
Overige
Volkslied: Liberté
Munteenheid: Guineese frank (GNF)
UTC: +0
Nationale feestdag: 2 oktober
Web | Code | Tel. .gn | GIN | 224
Voorgaande staten
 Kolonie Guinee 1958 (Onafhankelijk van Frankrijk)
Topografie
Kaart van Guinee (VN) [klik voor vergroting]
Zie ook
Portaal:Landen & Volken   Portaal Landen & Volken

Guinee, voormalig Frans Guinee, soms Guinee-Conakry genoemd, is grondwettelijk een presidentiële republiek in West-Afrika, gelegen aan de Atlantische Oceaan tussen Guinee-Bissau en Sierra Leone. De hoofdstad is Conakry.

Eeuwenlang was het land erg afgesloten van de buitenwereld maar langzaam maar zeker opent het de deuren voor de rest van de wereld. Guinee, wat “vrouw” betekent, wordt gezien als een land met veel geheime rituelen en een rijke cultuur. Guinee is de “Tuin van West-Afrika”.

Qua klimaat is Guinee één van de natste landen in West-Afrika.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Zie Frans West-Afrika voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Guinee is een onafhankelijke staat sinds 2 oktober 1958, voordien was het een Franse kolonie. De eerste president was Sékou Touré, die een socialistisch georiënteerde politiek voerde. In 1984 werd Sékou Touré na een staatsgreep door het leger opgevolgd door generaal Lansana Conté. Tijdens diens bewind werden drie maal presidentsverkiezingen gehouden, in 1993, 1998 en 2003, die echter sterk werden bepaald door onregelmatigheden; een effectieve oppositie was er niet. Vanaf 2006 werd de macht van Conté bedreigd door stakingen en opstanden. Op 23 december 2008, een dag na de dood van president Conté, nam het leger de macht door middel van een staatsgreep. Kapitein Moussa Dadis Camara verklaarde zich de dag erna president.

[bewerken] Geografie

De oppervlakte van Guinee is 245.857 km², ongeveer even groot als het Verenigd Koninkrijk en iets kleiner dan de Amerikaanse staat Oregon. Guinee vormt een brede boog. Vanaf de Golf van Guinee, waar het land een kustlijn van 320 kilometer heeft, spreidt het land zich naar het noorden uit en vanaf daar naar het oosten en zuidoosten. Het land grenst aan Ivoorkust, Guinee-Bissau, Liberia, Mali, Senegal en Sierra Leone. De staatsgrens met Ivoorkust is 610 kilometer lang, die met Guinee-Bissau 386 kilometer, die met Liberia 563 kilometer, die met Mali 858 kilometer, die met Senegal 330 kilometer en die met Sierra Leone 652 kilometer. De kuststreek is vrijwel vlak, oplopend naar heuvelachtig en bergachtig in het oostelijke binnenland; het hoogste punt is Mont Nimba (1752 meter).

De voornaamste steden zijn de hoofdstad Conakry met 2 miljoen inwoners, Labé (700.000), Kankan (440.000), Kindia (280.000) en Nzérékoré (250.000).

[bewerken] Deelgebieden

Zie het hoofdartikel: Deelgebieden van Guinee

Bestuurlijk is Guinee verdeeld in acht regio's, die weer zijn verdeeld in 33 prefecturen. De hoofdstad Conakry is een speciale zone. Lokale dorpshoofden en volksraden vormen de basis van de besturen in de dorpen.

[bewerken] Staatsinrichting

Volgens de grondwet van 1991 is Guinee een presidentiële republiek met een sterke positie voor de president. Het éénkamerparlement bestaat uit 114 voor vijf jaar gekozen leden. In 1991 werd tevens een meerpartijenstelsel ingevoerd. Van 1984 tot 1991 waren politieke partijen verboden. De dominerende partij voor de staatsgreep van 2008 was die van president Lansana Conté, namelijk de Parti de l'Unité et du Progrès (PUP). Daarnaast zijn er nog enkele belangrijke partijen, nl. de Parti Démocratique de Guinée (PDG), de 'Union des Forces Républicaines'(UFR), de Parti pour le Renouveau et le Progrès (PRP), de Rassemblement du Peuple Guinéen (RPG) en de Union pour la Nouvelle République (UNR). De eenheidsvakbond is de Conféderation des Travailleurs de Guinée (CTG).

[bewerken] Bevolking

Nationale Ballet van Guinee tijdens Afrika-Woche 1962. Bron: Deutsches Bundesarchiv, Bonn

Er wonen naar schatting ruim 10 miljoen inwoners in Guinee, de bevolking omvat ongeveer 24 etnische groepen. De grootste zijn de Fulbe of Fula (40%), de Mandinka of Mandingo in het oosten (30%) en de Susu of Soussou in het westen (20%). De officiële landstaal is Frans, maar alle etnische groepen spreken hun eigen taal.

[bewerken] Godsdienst

Ruim 85% van de bevolking is moslim (Soennieten), 10% is Christen (voornamelijk rooms-katholiek) en 5% is Animist (natuurgodsdiensten).

[bewerken] Economie

Guinee is een van de minst ontwikkelde landen ter wereld. De economie drijft hoofdzakelijk op tropische landbouw, visvangst en mijnbouw. Guinee is het tweede productieland voor bauxiet met bijna de helft van 's werelds bauxietreserves; er wordt ook ijzererts, goud en diamanten gedolven. De bauxietproductie is vrijwel geheel in particuliere handen en 85% van de opbrengst gaat naar buitenlandse maatschappijen.

De economische groei is naar Afrikaanse maatstaven gering en bedroeg in 2007 1,5%, maar het nationaal inkomen daalt en bedroeg naar schatting van de Verenigde Naties in 2006 nog $311/jaar per hoofd van de bevolking[4]. Het land ontvangt geen steun van het IMF en de Wereldbank, maar er is een programma opgezet om de steun te hervatten.

[bewerken] Betrekkingen met Nederland en België

Het land ontvangt geen ontwikkelingshulp van Nederland; wel is Nederland na China en Frankrijk voor Guinee het derde importland[5]. De ambassade in Dakar, Senegal behartigt tevens de betrekkingen met Guinee; in Conakry is een honorair-consulaat gevestigd. Voor Guinee worden de betrekkingen behartigd door de ambassade van Ivoorkust in Den Haag. Er is een Guinese gemeenschap van ongeveer 3200 personen woonachtig in Nederland[6].

Er is wel een ambassade van Guinee in Brussel.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links

[bewerken] Noten

  1. (en) Verenigde Naties 2004
  2. (en) Laatste census 1 december 1996 (via V.N.)
  3. (en) Niet officiële schatting CIA Factbook 1 juli 2008 (berekend door US Bureau of the Census)
  4. UNdata
  5. CIA World Factbook
  6. Opgave Ministerie van Buitenlandse Zaken
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken
in andere talen