Equatoriaal-Guinea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
República de Guinea Ecuatorial
République de la Guinée Équatoriale
República da Guiné Equatorial
Vlag
(Details)
Wapen
(Details)
Equatoriaal-Guinea
Basisgegevens
Officiële landstaal Spaans, Frans, Portugees[1]
Hoofdstad Malabo
Regeringsvorm Republiek
Religie Rooms-katholiek 95%
Oppervlakte 28.051 km² [2] (-% water)
Inwoners 1.014.999 (2002)[3]
704.001 (2013)[4] (25,1/km² (2013))
Overige
Volkslied Caminemos Pisando la Senda de Nuestra Inmensa Felicidad
Munteenheid CFA-frank (XAF)
UTC +1
Nationale feestdag 12 oktober
Web | Code | Tel. .gq | GNQ | 240
Voorgaande staten
Spaans Guinea Spaans Guinea 1968 (Onafhankelijk van Spanje)
Topografie
Equatoriaal-Guinea
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken

Equatoriaal-Guinea, officieel de Republiek Equatoriaal-Guinea (Spaans: República de Guinea Ecuatorial, Frans: République de la Guinée Équatoriale, Portugees: República da Guiné Equatorial) is een land in Afrika, bestaand uit een continentaal gedeelte, Mbini, dat grenst aan Gabon en Kameroen, en het eiland Bioko, waar de hoofdstad Malabo ligt. Bij het land hoort ook het eilandje Annobón.

Geschiedenis[bewerken]

In 1963 verleende dictator Franco, die toen Spanje bestuurde, Spaans Guinea zelfbestuur. De Spaanse Hoge Commissaris benoemde de gematigde nationalist Bonifacio Ondó Edu tot minister-president.

Equatoriaal-Guinea werd na 190 jaar een kolonie van Spanje te zijn geweest, op 12 oktober 1968 onafhankelijk. Ondó Edu verloor het premierschap en de leider van de extreem-linkse Partido Unido Nacional del Trabajador (PUNT, Verenigde Nationale Arbeiderspartij), Francisco Macías Nguema werd de eerste president.

Na anti-Spaanse rellen werden in 1969 alle Spanjaarden het land uitgezet. President Macías Nguema voerde een dictatuur met persoonlijkheidscultus in en liet zich in 1972 uitroepen tot 'president voor het leven'. In 1974 liet hij massaal tegenstanders van zijn regime executeren.

In 1978 vaardigde de president een verbod op godsdienstoefeningen uit en werd het land een 'atheïstische republiek' naar het voorbeeld van dictator Enver Hoxha in de volksrepubliek Albanië.

In augustus 1979 pleegde de neef en onderminister van Defensie, generaal Teodoro Obiang Nguema Mbasogo een coup. Hij liet president Macías Nguema executeren en werd zelf president. Godsdienstoefeningen werden weer toegestaan en het socialistische economisch beleid werd radicaal gewijzigd (geleidelijke invoering vrije markteconomie). Generaal Nguema Mbasogo trad echter hard op tegen tegenstanders van zijn regime, met name tegen die van de bevrijdingsbeweging GNBA (Nationalistische Groep van het Bubi-volk van de Eerste April).

In 1986 probeerden hoge militairen het bewind van Nguema Mbasogo omver te werpen, maar de president bleef stevig in het zadel zitten. In 1987 richtte Nguema Mbasogo de Partido Democrático Guinea Ecuatorial (Democratische Partij van Equatoriaal-Guinea, PDGE) op. De PDGE werd de enige toegestane partij.

In 1991 werd officieel het meerpartijenstelsel ingevoerd. Politieke partijen (behalve de PDGE) moeten echter aan zoveel regels voldoen dat er geen sprake is van een echte oppositie.

In 1996 werd Obiang Nguema Mbasogo met een overweldigende meerderheid als president herkozen.

Geografie[bewerken]

Het land bestaat uit twee oude Spaanse koloniën, die samen Equatoriaal-Guinea vormen. Rio Muni, ook wel Mbini genoemd, ligt op het vasteland, het eiland Bioko ligt meer naar het noordwesten, voor de kust van Kameroen. Het hoogste punt van Equatoriaal-Guinea ligt op 3.008 m (Pico Basilé). Het grenst voor 350 kilometer aan Kameroen en de grens met Gabon is 189 kilometer lang. De kustlijn bedraagt 296 kilometer. De Santa Isabel, 3.007 meter hoog, is de enige actieve vulkaan van het land. Het kwam in 1923 de laatste keer tot uitbarsting.

Natuur[bewerken]

Enkele voorbeelden van diersoorten die enkel en alleen voorkomen in Equatoriaal-Guinea (en dus endemisch zijn) zijn Acontius aculeatus, Acontius humiliceps, Cyphonisia manicata, Hybomys basilii en Sylvisorex isabellae, veel van deze soorten komen enkel voor op het eiland Bioko.

Bevolking[bewerken]

Demografische gegevens[bewerken]

  • Natuurlijk bevolkingsgroei[5]:
    • 2,8% (1975-2002)
    • 2,5% (2002-2015)
  • Geboorten (per 1000 inwoners)
    • 36,56 (2004, per 1000 inwoners)
  • Overlijdens (per 1000 inwoners)
    • 12,27 (2004, per 1000 inwoners)
  • Levensverwachting
    • 50,5 jaar (v) - 47,7 jaar (m) (2002)

Taal[bewerken]

Het Spaans en het Frans zijn beide een officiële taal in Equatoriaal-Guinea. Daarnaast wordt er door de plaatselijke bevolking Fang en Bubi gesproken[6].

Religie[bewerken]

Equatoriaal-Guinea is overwegend katholiek. In 1978 werd de staat atheïstisch en de uitoefening van godsdienst werd verboden, maar na de omverwerping van het regime-Macias Nguema in 1979 werd de godsdienstvrijheid hersteld. Een klein aandeel, minder dan 5%, is aanhanger van de islam.

Politiek[bewerken]

Staatsinrichting[bewerken]

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Provincies van Equatoriaal-Guinea voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Equatoriaal-Guinea is onderverdeeld in twee regio's (Spaans: región; Frans: région; Portugees: região), samengeteld heeft het land zeven provincies.

Persvrijheid[bewerken]

Het land heeft de rechten van journalisten zeer sterk ingeperkt. Volgens Freedom House behoort het land tot de 10 slechtste landen op dit gebied en staat tussen Noord-Korea, Syrië en Turkmenistan.[7]

Cultuur[bewerken]

Gevierde feestdagen in Equatoriaal-Guinea[bewerken]

Datum Nederlandse naam Lokale naam
1 januari Nieuwjaarsdag Año Nuevo
8 maart Internationale Vrouwendag Día de la Mujer
Plaatselijk feest Goede Vrijdag Viernes Santo
1 mei Feest van de Arbeid Fiesta del Trabajo
25 mei Dag van Afrika Día de África
5 juni Verjaardag van de president Cumpleaños del Presidente
(wisselend) Sacramentsdag Corpus Christi
3 augustus Dag van de strijdkrachten Fiesta de las Fuerzas Armadas
15 augustus Maria-Tenhemelopneming Asunción
12 oktober Nationale feestdag Fiesta Nacional
17 november Heilige Isabella van Portugal Santa Isabel
10 december Dag van de Mensenrechten Día de los Derechos del Hombre
25 december Kerstmis Navidad

Lokale gebruiken[bewerken]

Familiebanden zijn zeer hecht in het land, er heerst een sterk ingeburgerde traditie van grote families die goede banden met elkaar onderhouden. Ieder lid van zo'n familie heeft dus een "vangnet" van familieleden om op te steunen in geval van nood.

Sport[bewerken]

Voetbal[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Equatoriaal-Guinees voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Equatoriaal-Guinea werd gekozen als mede-organisator van de African Cup of Nations 2012 in samenwerking met Gabon. Equatoriaal-Guinea won zijn eerste wedstrijd tegen Libië in Groep A met 1-0.

Het land werd ook gekozen als organisator van het Afrikaans kampioenschap voetbal vrouwen in 2008, hetgeen zij wonnen. Het nationale vrouwenelftal plaatste zich bijgevolg voor de World Cup 2011 in Duitsland.

Zwemmen[bewerken]

Naast voetbal is ook zwemmen een relatief grote sport in Equatoriaal-Guinea. Voorbeelden van bekende zwemmers zijn Eric Moussambani en Paula Barila Bolopa.

Volkslied[bewerken]

Het volkslied van Equatoriaal-Guinea heet Caminemos Pisando la Senda de Nuestra Inmensa Felicidad.

Economie[bewerken]

De valuta van Equatoriaal-Guinea is de CFA-frank. Het BNP tegen marktprijzen van de natie bedroeg in 2011 circa $ 16,8 miljard.[8]

Landbouw[bewerken]

Het eiland Bioko, onderdeel van Equatoriaal-Guinea, heeft een vruchtbare, vulkanische bodem die ideaal is voor het verbouwen van cacaobonen. Mede door de houtkap die nodig is om landbouwgebieden te creëren, is hout nu samen met olie het belangrijkste exportproduct in Equatoriaal-Guinea. Deze grootschalige houtkap heeft veel nadelige milieu gevolgen. Landbouw heeft slechts een bescheiden aandeel in de economie al is het de belangrijkste werkgever.

Oliewinning[bewerken]

Sinds eind van de jaren 90 wordt olie gewonnen in Equatoriaal-Guinea. In 2010 produceerde het land iets meer dan 300.000 vaten olie per dag. Het is het veruit het belangrijkste exportproduct gevolgd door hout. De export van olie leverde in 2012 bijna $ 15 miljard op. Financieel staat het land er goed voor, de overheid ontvangt veel geld door de oliewinning, het land heeft nauwelijks schulden en het bruto nationaal product per hoofd van de bevolking behoort tot de hoogste van Afrika met zo'n $ 22.300 in 2012.[9] Helaas is de verdeling van deze inkomsten heel scheef. In 2006 leefde drie kwart van de bevolking onder de armoede.[9] Het meeste oliegeld blijft in handen van de presidentiële clan. Hoofdstad Malabo profiteert wel mee van de inkomsten, hier wordt namelijk hard gewerkt aan de infrastructuur.

Nieuwe hoofdstad[bewerken]

De regering investeert miljarden dollars in de bouw van een nieuwe hoofdstad Oyala.[10] De stad moet in 2020 klaar zijn en is berekend op 200.000 inwoners.[10] Een bibliotheek van de nieuwe International University of Central Africa, een luxe hotel met 450 kamers en golfbanen zijn al gebouwd in het midden van het ongerepte bos.[10] Een van de argumenten om de stad zo'n 150 kilometer landinwaarts te bouwen is het gevaar van aanvallen vanuit zee op de huidige hoofdstad.[11]

Verkeer en vervoer[bewerken]

Er zijn vijf vliegvelden, allemaal uitgerust met verharde start- en landingsbanen. In het land is geen spoorwegennet aangelegd. Het totale onverharde wegennet is 2880 kilometer lang[12].

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (es) Terra: "Obiang convierte al portugués en tercer idioma oficial para entrar en la Comunidad lusófona de Naciones"
  2. (en) Verenigde Naties 2011
  3. (en) Laatste census 1 februari 2002 (via V.N.) ((en) census discutabel)
  4. (en) Niet officiële schatting CIA Factbook juli 2013 (berekend door US Bureau of the Census)
  5. (nl) www.afrikatour.nl
  6. (nl) www.landenkompas.nl
  7. (en) Freedom House The 10 Worst Countries for Journalists, 1 mei 2013, geraadpleegd op 9 februari 2014
  8. (en) IMF Statistical appendix Equatorial Guinea, 19 december 2012, geraadpleegd op 11 februari 2014
  9. a b IMF Article IV Consultation with Equatorial Guinea, 28 maart 2013, geraadpleegd op 9 februari 2014
  10. a b c (en) Daily Mail The grandiose new capital city built deep in the jungle, 17 december 2012, geraadpleegd op 9 februari 2014
  11. (en) International Business Times Poverty-Stricken Equatorial Guinea Builds Expensive Capital City In The Middle Of Nowhere, 19 december 2012, geraadpleegd op 9 februari 2014
  12. www.wereldinformatie.nl (Gegevens uit 1999)