Equatoriaal-Guinea
| República de Guinea Ecuatorial République de la Guinée Équatoriale República da Guiné Equatorial |
||||
|
||||
 |
||||
| Basisgegevens | ||||
| Officiële landstaal | Spaans, Frans, Portugees[1] | |||
| Hoofdstad | Malabo | |||
| Regeringsvorm | Republiek | |||
| Religie | Rooms-katholiek 95% | |||
| Oppervlakte | 28.051 km² [2] (-% water) | |||
| Inwoners | 1.014.999 (2002)[3] 685.991 (2012)[4] (24,5/km² (2012)) |
|||
| Overige | ||||
| Volkslied | Caminemos Pisando la Senda de Nuestra Inmensa Felicidad | |||
| Munteenheid | CFA-frank (XAF) |
|||
| UTC | +1 | |||
| Nationale feestdag | 12 oktober | |||
| Web | Code | Tel. | .gq | GNQ | 240 | |||
| Voorgaande staten | ||||
|
||||
| Topografie | ||||
 |
||||
|
||||
.svg){kind=small}
Equatoriaal-Guinea, officieel de Republiek Equatoriaal-Guinea (Spaans: República de Guinea Ecuatorial, Frans: République de la Guinée Équatoriale, Portugees: República da Guiné Equatorial) is een land in Afrika, bestaand uit een continentaal gedeelte, Mbini, dat grenst aan Gabon en Kameroen, en het eiland Bioko, waar de hoofdstad Malabo ligt. Bij het land hoort ook het eilandje Annobón.
Inhoud |
Geschiedenis [bewerken]
In 1963 verleende dictator Franco, die toen Spanje bestuurde, Spaans Guinea zelfbestuur. De Spaanse Hoge Commissaris benoemde de gematigde nationalist Bonifacio Ondó Edu tot minister-president.
Equatoriaal-Guinea werd na 190 jaar een kolonie van Spanje te zijn geweest, in 1968 onafhankelijk. Ondó Edu verloor het premierschap en de leider van de extreem-linkse Partido Unido Nacional del Trabajador (PUNT, Verenigde Nationale Arbeiderspartij), Francisco Macías Nguema werd de eerste president.
Na anti-Spaanse rellen werden in 1969 alle Spanjaarden het land uitgezet. President Macías Nguema voerde een dictatuur met persoonlijkheidscultus in en liet zich in 1972 uitroepen tot 'president voor het leven'. In 1974 liet hij massaal tegenstanders van zijn regime executeren.
In 1978 vaardigde de president een verbod op godsdienstoefeningen uit en werd het land een 'atheïstische republiek' naar het voorbeeld van dictator Enver Hoxha in de volksrepubliek Albanië.
In augustus 1979 pleegde de neef en onderminister van Defensie, generaal Teodoro Obiang Nguema Mbasogo een coup. Hij liet president Macías Nguema executeren en werd zelf president. Godsdienstoefeningen werden weer toegestaan en het socialistische economisch beleid werd radicaal gewijzigd (geleidelijke invoering vrije markteconomie). Generaal Nguema Mbasogo trad echter hard op tegen tegenstanders van zijn regime, met name tegen die van de bevrijdingsbeweging GNBA (Nationalistische Groep van het Bubi-volk van de Eerste April).
In 1986 probeerden hoge militairen het bewind van Nguema Mbasogo omver te werpen, maar de president bleef stevig in het zadel zitten. In 1987 richtte Nguema Mbasogo de Partido Democrático Guinea Ecuatorial (Democratische Partij van Equatoriaal-Guinea, PDGE) op. De PDGE werd de enige toegestane partij.
In 1991 werd officieel het meerpartijenstelsel ingevoerd. Politieke partijen (behalve de PDGE) moeten echter aan zoveel regels voldoen dat er geen sprake is van een echte oppositie.
In 1996 werd Obiang Nguema Mbasogo met een overweldigende meerderheid als president herkozen.
Geografie [bewerken]
Fysieke kenmerken [bewerken]
Het land bestaat uit twee oude Spaanse koloniën, die samen Equatoriaal-Guinea vormen. Rio Muni, ook wel Mbini genoemd, ligt op het vasteland, het eiland Bioko ligt meer naar het noordwesten, voor de kust van Kameroen. Het hoogste punt van Equatoriaal-Guinea ligt op 3.008 m (Pico Basilé).
Klimaat [bewerken]
Natuur [bewerken]
Fauna en Flora [bewerken]
Enkele voorbeelden van diersoorten die enkel en alleen voorkomen in Equatoriaal-Guinea (en dus endemisch zijn) zijn Acontius aculeatus, Acontius humiliceps, Cyphonisia manicata, Hybomys basilii en Sylvisorex isabellae, veel van deze soorten komen enkel voor op het eiland Bioko.
Bevolking [bewerken]
Demografische gegevens [bewerken]
- Natuurlijk bevolkingsgroei[5]:
- 2,8% (1975-2002)
- 2,5% (2002-2015)
- Geboorten (per 1000 inwoners)
- 36,56 (2004, per 1000 inwoners)
- Overlijdens (per 1000 inwoners)
- 12,27 (2004, per 1000 inwoners)
- Levensverwachting
- 50,5 jaar (v) - 47,7 jaar (m) (2002)
Bevolkingsgroepen [bewerken]
Taal [bewerken]
Het Spaans en het Frans zijn beide een officiële taal in Equatoriaal Guinea. Daarnaast wordt er door de plaatselijke bevolking Fang en Bubi gesproken[6].
Religie [bewerken]
Equatoriaal-Guinea is overwegend katholiek. In 1978 werd de staat atheïstisch en de uitoefening van godsdienst werd verboden, maar na de omverwerping van het regime-Macias Nguema in 1979 werd de godsdienstvrijheid hersteld.
Politiek [bewerken]
Staatsinrichting [bewerken]
- staatshoofd: president Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, sinds 3 augustus 1979
- regeringsleider: Ricardo Mangue Obama Nfubea, sinds 14 augustus 2006
- parlement: Cámara de Representantes del Pueblo
Bestuurlijke indeling [bewerken]
Equatoriaal-Guinea is onderverdeeld in twee regio's (Spaans: región; Frans: région; Portugees: região), samengeteld heeft Equatoriaal-Guinea zeven provincies.
 Zie Provincies van Equatoriaal-Guinea voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Cultuur [bewerken]
Gevierde feestdagen in Equatoriaal-Guinea [bewerken]
| Datum | Nederlandse naam | Lokale naam |
|---|---|---|
| 1 januari | Nieuwjaarsdag | Año Nuevo |
| 8 maart | Internationale Vrouwendag | Día de la Mujer |
| Plaatselijk feest | Goede Vrijdag | Viernes Santo |
| 1 mei | Feest van de Arbeid | Fiesta del Trabajo |
| 25 mei | Dag van Afrika | Día de África |
| 5 juni | Verjaardag van de president | Cumpleaños del Presidente |
| (wisselend) | Sacramentsdag | Corpus Christi |
| 3 augustus | Dag van de strijdkrachten | Fiesta de las Fuerzas Armadas |
| 15 augustus | Maria-Tenhemelopneming | Asunción |
| 12 oktober | Nationale feestdag | Fiesta Nacional |
| 17 november | Heilige Isabella van Portugal | Santa Isabel |
| 10 december | Dag van de Mensenrechten | Día de los Derechos del Hombre |
| 25 december | Kerstmis | Navidad |
Bezienswaardigheden [bewerken]
Lokale gebruiken [bewerken]
Familiebanden zijn zeer hecht in het land, er heerst een sterk ingeburgerde traditie van grote families die goede banden met elkaar onderhouden. Ieder lid van zo'n familie heeft dus een "vangnet" van familieleden om op te steunen in geval van nood.
Sport [bewerken]
Voetbal [bewerken]
| Zie Equatoriaal-Guinees voetbalelftal voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Equatoriaal-Guinea werd gekozen als mede-organisator van de African Cup of Nations 2012 in samenwerking met Gabon. Equatoriaal-Guinea won zijn eerste wedstrijd tegen Libië in Groep A met 1-0.
Het land werd ook gekozen als organisator van het Afrikaans kampioenschap voetbal vrouwen in 2008, hetgeen zij wonnen. Het nationale vrouwenelftal plaatste zich bijgevolg voor de World Cup 2011 in Duitsland.
Zwemmen [bewerken]
Naast voetbal is ook zwemmen een relatief grote sport in Equatoriaal-Guinea. Voorbeelden van bekende zwemmers zijn Eric Moussambani en Paula Barila Bolopa.
Volkslied [bewerken]
Het volkslied van Equatoriaal-Guinea heet Caminemos Pisando la Senda de Nuestra Inmensa Felicidad.
Economie [bewerken]
De valuta van Equatoriaal-Guinea is de CFA-frank. Het BNP van de natie bedraagt in totaal 17,13 miljard euro[7].
Landbouw [bewerken]
Het eiland Bioko, onderdeel van Equatoriaal-Guinea, heeft een vruchtbare, vulkanische bodem die ideaal is voor het verbouwen van cacaobonen. Mede door de houtkap die nodig is om landbouwgebieden te creëren, is hout nu samen met olie het belangrijkste exportproduct in Equatoriaal-Guinea. Deze grootschalige houtkap heeft veel nadelige gevolgen voor het milieu in Equatoriaal-Guinea.
Oliewinning [bewerken]
Sinds eind van de jaren 90 komt de oliewinning in Equatoriaal-Guinea goed op gang. Het is één van de belangrijkste exportproducten. Helaas profiteert de bevolking niet heel erg van deze bron van inkomsten, aangezien het meeste oliegeld in handen van de presidentiële clan blijft. Hoofdstad Malabo profiteert wel mee van de inkomsten, hier wordt namelijk hard gewerkt aan de infrastructuur.
Verkeer en vervoer [bewerken]
Er zijn vijf vliegvelden, allemaal uitgerust met verharde start- en landingsbanen. In het land is geen spoorwegennet aangelegd. Het totale onverharde wegennet is 2880 kilometer lang[8].
Media [bewerken]
Op een totale populatie van meer dan 600.000 inwoners bedroeg het aantal internetgebruikers in 2006 slechts 8.000 mensen.
Telefoonkanalen [bewerken]
Het aantal telefoonkanalen in Equatoriaal-Guinea bedroeg in 2005 10.000 stuks.[bron?]
TV-kanalen [bewerken]
Het aantal TV-kanalen in Equatoriaal-Guinea bedroeg in 1997 4.000.[bron?]
Radiostations [bewerken]
Het aantal radiostations in Equatoriaal-Guinea bedroeg in 1997 180.000.[bron?]
Externe link [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de categorie Equatorial Guinea van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Lijst van landen in Afrika |
|---|
|
Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Mauritanië · Mauritius · Marokko · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Somalië · Soedan · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Soedan Frans overzees departement: Mayotte · Réunion Overzees gebied van het Verenigd Koninkrijk: Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha Overige gebieden: Westelijke Sahara |
