Atheïsme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van een serie artikelen over de
Godsdienstfilosofie
Filosofie

Portaal  Portaalicoon  Filosofie

Atheïsme is

  1. de afwezigheid van geloof in één of meerdere goden[1], of
  2. de aanname dat er geen god(en) bestaan of kunnen bestaan.[2]

In het eerste geval is atheïsme het tegenovergestelde van theïsme.[3]

Het verschil tussen deze twee definities kan tot verwarring leiden, in het bijzonder als ze door elkaar gebruikt worden.[4] In de filosofie wordt traditioneel meestal de tweede definitie gehanteerd[5], in het dagelijks spraakgebruik wordt vaak de eerste definitie gehanteerd.

Het woord atheïsme komt van het Grieks: het voorvoegsel 'α' (a) betekent 'niet' en het woord 'θεος' (theos) betekent 'god' of 'godheid'.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

Het Oudgriekse woord ἄθεος, lett. 'zonder god'; in de versie van de Brief van Paulus aan de Efeziërs in Papyrus 46

De term atheïsme stamt uit het 16e-eeuwse Frankrijk, maar ideeën die men tegenwoordig zou zien als atheïstisch zijn al beschreven in de klassieke oudheid, en ook in de Vedische periode.

Het is onbekend of in de prehistorie al een vorm van atheïsme, of afwezigheid van godsgeloof bestond. Er wordt wel gespeculeerd dat geloof in goden zich in de geschiedenis pas na het ontstaan van de natuurreligies en het animisme (geestenverering) zou hebben ontwikkeld. Daarbij zou het polytheïsme (meergodendom) eerder dan het monotheïsme zijn ontstaan. Een vroege vorm van atheïsme is Charvaka, een materialistische en atheïstische school waarvan de wortels liggen in het oude India. Deze filosofie zou oorspronkelijk zijn geschreven rond het jaar 600 v.Chr. en stelt dat religie slechts een uitvinding van de priesters is. Vroege sporen van het atheïsme zijn ook terug te vinden in het atomisme van Griekse filosoof Democritus.

Het begrip atheïsme werd oorspronkelijk als negatieve benaming gebruikt voor mensen die een niet-officiële godsdienst beleden. Zo werden de christenen in de eerste eeuw door de Romeinen atheïsten (ongelovigen) genoemd.

Atheïsme in Europa: percentage mensen die in een peiling van Eurobarometer (2005) zeiden "Ik geloof niet dat er enige geest, God of levenskracht bestaat".

Het moderne atheïsme is een denken dat ontstond toen in Europa na de Middeleeuwen het denken omtrent natuur, mens en maatschappij zich grotendeels los had gemaakt van het religieus denken van het christendom. In het atheïstische denken wordt er van uitgegaan dat de resultaten van de natuurwetenschappen voldoende hebben aangetoond dat er geen kracht buiten de levende en niet-levende natuur ('transcendente kracht') hoeft te bestaan om het ontstaan en bestaan ervan te verklaren.

Veel atheïsten zijn sceptisch ten aanzien van alle bovennatuurlijke wezens en verklaringen, en wijzen op het gebrek aan empirisch bewijs voor het bestaan van goden. Andere redenen waarom atheïsten het bestaan van een god of goden afwijzen kunnen filosofisch, sociaal, historisch of zelfs religieus van aard zijn. Veel atheïsten zijn aanhangers van seculiere ideologieën zoals het humanisme en naturalisme, maar dit is niet noodzakelijk. Er zijn ook atheïstische religies zoals bijvoorbeeld bepaalde vormen van het Boeddhisme. Een lering in het Boeddhisme is die van anatta (:niet-zelf) dat het bestaan van afzonderlijke goden of geesten of menselijke zielen uitsluit of althans tot een illusie (maya) bestempeld.

[bewerken] Atheïsme en verwante stromingen

Een venndiagram dat het verband laat zien tussen zwak/sterk en impliciet/expliciet atheïsme.

Een impliciete atheïst heeft geen weldoordachte mening over het geloof in god(en); van dergelijke personen kan worden gezegd dat ze impliciet geen geloof hebben in goden. Een expliciete atheïst heeft wel een doordachte mening betreffende het geloof in geloof in goden.[6] Expliciete atheïsten kunnen dan het geloof in goden bewust negeren/vermijden (zwak atheïsme) of er bewust voor uitkomen dat goden niet bestaan (sterk atheïsme).

Het onderscheid tussen impliciet en expliciet atheïsme werd geïntroduceerd door George H. Smith in zijn boek Atheism: The Case Against God.[7]

Men onderscheidt naast het atheïsme, ook het agnosticisme en het filosofisch materialisme. Een atheïst ontkent het bestaan van goden, maar gaat er niet noodzakelijk van uit dat er 'niets' is tussen hemel en aarde. Een agnost stelt dat het niet mogelijk is om het bestaan van hogere machten aan te tonen. Het filosofisch materialisme stelt dat alles tot strikt materiële processen te herleiden is, ook onze denkprocessen. Alle materialisten zijn bij definitie atheïsten, maar niet alle atheïsten zijn materialisten. Zo zijn er mensen die het bestaan van goden verwerpen, maar in telepathie geloven. Zij zijn atheïsten, maar geen materialisten.

De Vrijdenkerij laat zich leiden door zakelijke evidenties en niet door autoriteitsgeloof of traditie. Vrijdenkerij is een levenshouding en is niet per definitie atheïstisch. In de praktijk zijn vele vrijdenkers echter wel atheïst of op zijn minst agnost.

Atheïstisch symbool

Het hedendaags humanisme is een niet-godsdienstige filosofische stroming die het bestaan van hogere machten in het midden laat en zich bij het oplossen van morele vraagstukken richt op de mens. Overigens zijn de meeste humanisten, althans in Nederland, wel atheïst.

Atheïsme staat niet noodzakelijk haaks op religiositeit: zie bijv. Leo Apostel, Klaas Hendrikse en Rik Pinxten, met betrekking tot atheïstische religiositeit en religieus humanisme. Er zijn ook religies die zich niet bezighouden met god(en), zoals het Taoïsme. Of god(en) bestaan wordt in het Taoïsme niet uitgesloten maar ze houden zich er niet mee bezig (zie religie). De vraag is daarom gerechtvaardigd of dit werkelijke 'religies' zijn en niet beter als levensbeschouwingen gekarakteriseerd zouden moeten worden.

Een term die ingang vond aan het eind van de twintigste eeuw is het 'ietsisme'. Ietsisten zijn mensen die niet geloven in een god maar wel aannemen dat er 'iets of meer is' tussen hemel en aarde.

Bepaalde politieke stromingen zoals het socialisme, anarchisme en het communisme hebben zich verbonden met het atheïsme. In de uit het socialisme voortkomende sociaaldemocratische stroming is dat echter al sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer het geval. In 1967 riep het communistische regime van Albanië onder leiding van dictator Enver Hoxha, het land uit tot 'atheïstische staat'. Eerder gebeurde dat al in het Cuba onder Fidel Castro, in 1959. Atheïsme zelf is niet politiek van aard.

[bewerken] Bekende atheïsten

1rightarrow.png Zie Lijst van prominente atheïsten voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Engelse bioloog Richard Dawkins kan momenteel wel 's werelds beroemdste atheïst worden genoemd; in 2006 publiceerde hij het boek The God Delusion (vertaald als God als misvatting), waarin hij het geloof aanvalt en het atheïsme verdedigt. Tevens is hij medeoprichter van één van de eerste vormen van georganiseerd atheïsme, de Brights. Een prominente Nederlandse atheïst is professor Herman Philipse. Hij publiceerde onder meer het Atheïstisch manifest. Een prominente Belgische atheïst is professor Etienne Vermeersch, een ex-jezuïet die het christelijk geloof op zijn 25e de rug toekeerde. Hij publiceerde onder meer het Vertoog over de god van het christendom. Andere prominente atheïsten in het publieke debat zijn de filosofen Daniel Dennett en Sam Harris, beiden voornamelijk in de Verenigde Staten actief.

[bewerken] Religieuze reactie op atheïsme

Christelijke spotprent tegen het atheïsme

Atheïsme wordt door de meeste (theïstische) religies (vaak scherp) veroordeeld, met name door de grote monotheïstische godsdiensten (christendom, islam en jodendom). In de Bijbel en Koran wordt ongeloof (waaronder atheïsme) sterk veroordeeld.

In het Nieuwtestamentische bijbelboek Openbaring van Johannes 21 staat het in de rij met zonden die de persoon in kwestie uiteindelijk voor eeuwig in de 'poel die brandt van vuur en zwavel' van de hel doet belanden. Ongeloof wordt namelijk opgevat als rebellie tegen het oppergezag van God en het niet erkennen van het scheppings- en onderhoudingswerk van God. Elders - in de Psalmen 14 en 53 van het Oude Testament / de Tenach - wordt diegene die geen geloof hecht aan God een dwaas genoemd.

In de Koran wordt opgeroepen ongelovigen te doden of te vervolgen.[8] Ook wordt het moslims in de Koran meermalen verboden vrienden te worden met ongelovigen. In de Bijbel wordt echter ook gesproken over doding van ongelovigen of zij die de naam van god schenden.[bron?]

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. Martin 2007, pagina 28
  2. http://atheism.about.com/od/definitionofatheism/a/AtheismTheism.htm
  3. http://www.luminary.us/russell/atheist_agnostic.html
  4. The Scope of Atheism, George H. Smith, (IV. The Varieties of Atheism)
  5. Atheism: The Case Against God, George H. Smith, Prometheus Books, 1989 (1e ed. 1979), ISBN 978-0-87975-124-1
  6. Soera 2:190-193
Wikiquote Wikiquote heeft een collectie citaten gerelateerd aan atheïsme.

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen