Wonder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het motorfietsmerk met de naam Wonder zie Wonder (motorfiets).

Een wonder of mirakel is een zeer indrukwekkende en rationeel (schijnbaar) onverklaarbare gebeurtenis. Verschillende religies bevatten beschrijvingen van het plaatsvinden van wonderen en geven er verschillende verklaringen voor, meestal door verwijzing naar een bovennatuurlijk wezen.

Mensen van verschillende religieuze achtergronden hebben vaak verschillende definities van het woord wonder. Zelfs binnen een bepaalde religie wordt het woord nog op verschillende manieren gebruikt.

Het woord 'wonder' kan in het algemene spraakgebruik ook duiden op iets dat grote verbazing wekt en moeilijk te geloven of te begrijpen is, vaak kwalificeert men die gebeurtenis dan als 'wonderlijk'.

Bestaan van wonderen[bewerken]

Over het bestaan van wonderen, opgevat als bovennatuurlijk ingrijpen in de natuurlijke orde, lopen de meningen uiteen. Sinds 2003 werd door de KRO het televisieprogramma Wonderen bestaan uitgezonden, waarin wonderlijke belevenissen uit het leven van mensen naverteld en ook nagespeeld worden.

De rationalistische en pantheïstische filosoof Baruch Spinoza stelt in zijn Tractatus theologico-politicus dat wonderen niet bestaan: bovennatuurlijk ingrijpen is immers niet mogelijk, omdat uitzonderingen op de natuurwetten onmogelijk zijn. De gebeurtenissen waarvan sommige mensen menen dat ze te wonderlijk zijn om natuurlijk te zijn, zijn volgens hem enkelvoudige instantiaties van natuurwetten. Ze doen zich (in eerste instantie) maar eenmaal voor en lijken daarom een uitzondering op de natuurlijke orde, maar zijn per principale verklaarbaar.

Het verrichten van wetenschappelijk onderzoek naar een verondersteld wonder is in de praktijk onmogelijk gebleken, omdat wetenschappelijk onderzoek in principe herhaalbaar moet zijn. Wonderen zijn min of meer per definitie onvoorspelbaar en uitzonderlijk. Hierop zijn wonderdoeners een uitzondering, maar die weigerden tot nu toe allen hun medewerking. Hieruit concluderen sceptici dat de claims van wonderdoeners onwaar zijn. Volgelingen van wonderdoeners (met name Sathya Sai Baba) beweren daarentegen dat wonderdoeners geen enkele verplichting hebben zich aan testen te onderwerpen en dat historische wonderdoeners, zoals Jezus dat ook niet gedaan hebben.[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Bowen The Sathya Sai Baba Community in Bradford: Its origins and development, religious beliefs and practices Bowen, David The Sathya Sai Baba Community in Bradford: Its origins and development, religious beliefs and practices. Leeds: University Press. (1988) , based on his dissertation of 1985 page 256-257 "The nub of the crucial problem for those who apply themselves to theology lies in the fact that the gods, by definition, have not been subject themselves to testing under controlled conditions. [...]To be subject to laboratorial testing is to be accessible, to be manipulable, to be no more than an extension, if not of man himself then of the pnysical [sic] world of which he is the steward. It would be to abdicate the from the concept of deity as that on which all else is contingent.[ ..]" page 257 "Sceptics might argue that the onus of proof must rest on the believers, since it is their claim that the observed laws of science are being transcended. The believers, however, will counter that there are factors involved which by definition, are not amenable to such proving."