Pauselijke Raad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een Pauselijke Raad is een organisatie binnen de Romeinse Curie die na het Tweede Vaticaans Concilie gecreëerd werd om te beantwoorden aan specifieke noden binnen de Katholieke Kerk die tijdens het concilie geformuleerd waren.

Er zijn twaalf Pauselijke Raden:

  1. de Pauselijke Raad ter Bevordering van de Eenheid van de Christenen
  2. de Pauselijke Raad "Cor Unum"
  3. de Pauselijke Raad voor de Cultuur
  4. de Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede (Justitia et Pax)
  5. de Pauselijke Raad voor het Gezin
  6. de Pauselijke Raad voor het Pastoraat in de Gezondheidszorg
  7. de Pauselijke Raad voor de Interreligieuze Dialoog
  8. de Pauselijke Raad voor de Leken
  9. de Pauselijke Raad voor Pastorale Zorg van Migranten en Reizigers
  10. de Pauselijke Raad voor de Sociale Communicatiemiddelen
  11. de Pauselijke Raad voor de Wetteksten
  12. de Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Nieuwe Evangelisatie

In 1993 werd door een motu proprio van paus Johannes Paulus II de Pauselijke Raad voor de Dialoog met de Niet-Gelovigen gefuseerd met de Pauselijke Raad voor de Cultuur. In 2006 kwam ook de Pauselijke Raad voor de Interreligieuze Dialoog onder de voogdij te staan van de Pauselijke Raad voor de Cultuur maar het jaar nadien herstelde paus Benedictus XVI de raad terug en kreeg ze weer een eigen voorzitter.

Externe link[bewerken]