Penitentie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De penitentie is een boetedoening in de vorm van gebeden of goede werken, die na de belijdenis van de zonden in de biecht door de priester aan de biechteling wordt opgelegd. De priester legt naargelang de zonden een overeenkomende penitentie op. Als men deze penitentie heeft uitgevoerd volgt Gods vergeving (absolutie). De penitentie kan volledig of gedeeltelijk kwijtgescholden worden door het bekomen van een aflaat.

In het Nederlandse strafrecht kent men het penitentiair recht. Dat is het recht waaronder de penitentiaire inrichtingen vallen.

Zie ook[bewerken]