Persoonlijke beschermingsmiddelen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Persoonlijke beschermingsmiddelen worden gebruikt door mensen die beroepen uitoefenen waar risico's aan verbonden zijn, om letsel en lichamelijke schade te voorkomen.

Het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen is de laatste stap van de arbeidshygiënische strategie om arbeidsrisico's te verminderen. Persoonlijke beschermingsmiddelen beschermen alleen de drager ervan tot op een zeker niveau.

Toepassing[bewerken]

Persoonlijke beschermingsmiddelen beschermen vaak maar een beperkt gedeelte van het lichaam (ogen, oren, ademhaling, handen, voeten, etc.) tegen een aantal specifieke gevaren (raken, doorboren, te hoog geluidsniveau, giftige stoffen, etc.). De keuze voor persoonlijke beschermingsmiddelen moet goed afgewogen worden omdat persoonlijke beschermingsmiddelen nieuwe gevaren kunnen introduceren (beperkte bewegingsvrijheid, gelimiteerd zicht, etc.).

Voorbeelden[bewerken]

Zo zal een brandweerman vaak een helm dragen en water- en vuurwerende kleding, bij zware hitte draagt men een hitte- of stralingsbestendig pak, en als de ademhaling gevaar kan lopen een ademluchttoestel.

In de vleesindustrie beperken beschermende gevlochten metalen handschoenen voor vleeshouwers het gevaar van snijden. Schilders gebruiken bij het schuren stofmaskers voor neus en mond of andere adembeschermende middelen, afhankelijk van de soort stoffen waar men mee omgaat. In de bouw dragen de werklieden vaak veiligheidsschoenen (met stalen neuzen tegen stoten of beklemmen) en een stratenmaker zal zijn knieën en vingers/handen zo goed mogelijk met rubberen schalen ondersteunen. Een lasser maakt vaak gebruik van een laskap of spatscherm met een donker gekleurd kijkvenster, en ook bij metaalslijpen of dergelijke is minimaal een veiligheidsbril met zij-afscherming van schokvast glas verplicht. Iemand die in een laboratorium met (wellicht gevaarlijke) stoffen werkt, moet een labjas dragen en een labbril.

In een omgeving waar een hoge geluidsdruk (>85 dB(A)) heerst, is het niet toegestaan om (langdurig) zonder adequate gehoorbescherming te werken. In dancings wordt deze norm overigens vaak overschreden zonder dat er eisen gesteld worden ten behoeve van de bezoekers.

Wet- en regelgeving[bewerken]

Al deze voorschriften zijn als gevolg van de Arbowetgeving, waarbij de werkgever en de werknemer de verplichting hebben enerzijds om gebruik van deze middelen mogelijk te maken en anderzijds deze ook zo veel mogelijk in te zetten.

De eisen waaraan persoonlijke beschermingsmiddelen moeten voldoen worden door normalisatie-instituten zoals ISO vastgelegd en gepubliceerd in normen.

Typen beschermingsmiddelen[bewerken]

Een zaaghelm met gehoorbeschermers en een gezichtsbeschermer
Chirurgische handschoen

Hoofdbescherming[bewerken]

Gehoorbescherming[bewerken]

Gelaatsbescherming[bewerken]

Oogbescherming[bewerken]

Adembescherming[bewerken]

Handbescherming[bewerken]

Beenbescherming[bewerken]

Voetbescherming[bewerken]

Valbescherming[bewerken]

  • Veiligheidsharnas, voor bescherming bij het betreden van hoge plaatsen of dunne daken (dakwerken)
Een Amerikaanse brandweerman in brandweerkleding

Integraalbescherming[bewerken]

Sommige PBM's beschermen het hele lichaam of een groot deel ervan:

Sport[bewerken]

Externe links[bewerken]

Gehoorbescherming