Pierre Duhem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pierre Duhem

Pierre Maurice Marie Duhem (Parijs 10 juni 1861 – Cabrespine Frankrijk 14 september 1916) was een Frans natuurkundige en wetenschapshistoricus en is bekend geworden door z'n geschriften over de wetenschappelijke ontwikkeling in de Middeleeuwen.

Duhem studeerde aan de École normale supérieure, en doceerde theoretische fysica aan de Universiteit van Lille van 1887 tot 1893, aan de Universiteit van Rennes in het jaar 1893-94 en verder aan de Universiteit van Bordeaux tot 1916.

Met zijn werk was Duhem een van de grondleggers van de fysische chemie, van de wetenschapsgeschiedenis, en de wetenschapsfilosofie. Bekend is zijn Duhem-Quinestelling. Met name Anneliese Maier is beïnvloed door Duhem's werk.

Publicaties[bewerken]

  • 1891. Leçons sur l'électricité et le magnétisme
  • 1895. Les théories de la chaleur
  • 1902 Le mixte et la combinaison chimique. Essai sur l'évolution d'une idée
  • 1903. L'évolution de la mécanique
  • 1903. Les origines de la statique
  • 1906. La théorie physique son objet et sa structure
  • 1906-13. Études sur Léonard de Vinci. In 15 delen.
  • 1908. Sozein ta phainomena. Essai sur la Notion de Théorie physique de Platon à Galilée
  • 1911. Traité de l'énergétique
  • 1913-59. Le Système du Monde. Histoire des Doctrines cosmologiques de Platon à Copernic. In 10 delen.

Externe link[bewerken]