Leonardo da Vinci

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Leonardo da Vinci
Leonardo da Vinci
Achtergrondinformatie
Geboren	15 april 1452
Overleden	2 mei 1519
Geboorteland	Italië
Portaal    Kunst & Cultuur

(download/info)

Leonardo da Vinci (Vinci (onzeker) (Italië), 15 april 1452 - Cloux (thans Clos-Lucé) (Frankrijk), 2 mei 1519) was een beroemde Italiaanse architect, uitvinder, ingenieur, filosoof, natuurkundige, scheikundige, beeldhouwer, schrijver, schilder en componist uit de Renaissance. Hij wordt gezien als het schoolvoorbeeld van het renaissance-ideaal van de uomo universale en als genie.

Inhoud 1 Leven 1.1 Jeugd 1.2 Loopbaan 1.3 Leerlingen 1.4 Overlijden 1.5 Controversieel 1.6 Karakter 2 Kunst 2.1 Meesterwerken 2.2 Lijst van kunstwerken 2.2.1 Geheel door Leonardo 2.2.2 Leonardo met anderen 2.2.3 Aanvaarde toeschrijvingen 2.2.4 Waarschijnlijke toeschrijvingen 3 Wetenschap en techniek 3.1 Onderzoek 3.2 Aantekenboeken 3.3 Codex Leicester en andere losse manuscripten 3.4 Anatomie 3.5 Machines en vliegtuig 3.6 Brug over de Gouden Hoorn 3.7 Ondertekening 4 Naar hem vernoemd 5 Roman 6 Verder lezen 7 Externe links

[bewerken] Leven

Zijn leven wordt beschreven in Giorgio Vasari's Vite, één van de belangrijkste biografische bronnen van renaissancekunst voor kunsthistorici.

[bewerken] Jeugd

Hoewel zijn naam suggereert dat Leonardo in Vinci werd geboren is dit uiterst twijfelachtig. Zijn geboortehuis - een hedendaagse toeristische attractie - staat in Anchiano, een dorp nabij Vinci op het grondgebied van de stad Florence. Zowel zijn vader als een aantal voorvaderen waren notaio, notaris. Daardoor is zijn geboortedatum en naam overgeleverd. "Leonardo di ser Piero da Vinci" (Leonardo, zoon van heer Piero uit Vinci) schreef zijn grootvader in het familieboek. Leonardo was een buitenechtelijk kind van Piero en Chataria, Catherina, een boerenmeisje. Hierdoor kon hij geen klassieke studie volgen.

Leonardo groeide op op het platteland, en verbleef vermoedelijk minstens het eerste jaar bij zijn moeder die hem zoogde. Wat daarna gebeurde, is onzeker. Volgens het kadaster van Vinci van 1457 woonde Lionardo bij zijn vader Piero en diens echtgenote Albiera.

[bewerken] Loopbaan

Hij werd een schildergezel (leerlingschilder) bij Andrea del Verrocchio en later een onafhankelijk schilder. Van 1482 tot 1499 werkte hij voor de Hertog van Milaan, Ludovico Sforza, waar hij zijn eigen studio had, inclusief leerlingen. Toen de Fransen Milaan bezetten, keerde hij terug naar Florence, waar hij voor Cesare Borgia ging werken als militair architect en ingenieur. In 1506 keerde hij terug naar Milaan.

Van 1513 tot 1516 woonde hij in Rome, waar toentertijd ook de veel jongere schilders Rafael en Michelangelo werkten, met wie hij weinig contact had. In 1516 ging Leonardo werken voor koning Frans I van Frankrijk in het kasteel van Amboise.

[bewerken] Leerlingen

Zoals elke grote kunstenaar had Leonardo verscheidene leerlingen. Giacomo Salaí kwam in 1490. Daarna volgde Marco d’Oggiono. Een jaar later voegde Giovanni Antonio Boltraffio (°±1467 - +1516) zich bij hen. In 1507, tijdens zijn verblijf in Milaan, nam Leonardo de edelman Francesco (da) Melzi (alias da Melzo, alias Franciscus Meltius) aan. Andere leerlingen waren Zoroastro uit Peretola, Riccio Fiorentino, Ferrando de Llanos (de Spanjaard), Giampetrino, misschien Francesco Napoletano, en enkele anderen van minder belang. Maar wegens de onregelmatige leefstijl van Leonardo kon hij geen echte school of atelier uitbouwen. Salaí en Melzi werden vermeld in de ‘Vite’ van Giorgio Vasari (1550).

[bewerken] Overlijden

Hij overleed in het Franse Cloux en ligt begraven in de Kapel van St. Hubertus in het kasteel van Amboise in Amboise. Clos-Lucé is een herenhuis in Amboise dat werd bewoond door Leonardo da Vinci. Het is nu een museum over het leven en werk van Leonardo da Vinci. Het beschikt over veel voorbeelden van zijn uitvindingen.

[bewerken] Controversieel

Leonardo gold, met al zijn talenten die men tijdens zijn leven al erkende, in zijn tijd als een controversieel persoon. Onder andere vanwege zijn artistieke kwaliteiten kreeg hij diverse opdrachten van de Kerk voor het vervaardigen van religieuze kunst, met name schilderwerk. Het "Laatste Avondmaal" is hier een beroemd voorbeeld van. Leonardo stond zijn gehele werkzame leven onder bescherming van invloedrijke personen; een tijd lang zelfs onder die van de paus zelf. Hoewel de kerk al redelijk was versoepeld, anatomisch onderzoek werd op kleine schaal toegestaan, was er toch geen sprake van Verlichting, getuige het proces tegen Galileo Galilei ruim een eeuw na Leonardo da Vinci's dood.

Leonardo heeft ook een aanvaring gehad met de paus. Op een manuscriptvel noteerde hij dat de paus, aan wiens hof hij resideerde, hem betrapt had op anatomisch onderzoek op menselijke lijken. Ook is in een van zijn notities de opmerking "De zon staat stil" te vinden, volgens sommigen een verwijzing naar een heliocentrische kijk die tegen de dan geldende dogma's inging.

[bewerken] Karakter

Volgens de meeste biografen was Leonardo's opvallendste karaktertrek dat hij vaak enthousiast aan een opdracht of nieuwe interesse begon maar dan heel vaak zijn begonnen werk niet afmaakte. Hiervan zijn vele voorbeelden vooral met zijn artistieke opdrachten. Maar hij had ook bijna zijn hele leven het plan voor een allesomvattende encyclopedie die hij nooit voltooide.

Leonardo maakte vaak vele schetsen voor te maken grootse schilderijen, die vaak niet voltooid werden. In 1481 kreeg hij opdracht om het altaarstuk "De aanbidding door de wijzen" te maken, maar hij vertrok naar Milaan voordat het af was.

Daar besteedde hij vele jaren aan het ontwerpen van een monumentaal, acht meter hoog bronzen ruiterbeeld ter ere van de vroegere vorst Francesco Sforza. Ook dit project werd nooit gerealiseerd, maar dan als gevolg van de oorlog met Frankrijk. Op initiatief van particulieren werd een vergelijkbaar standbeeld in 1999 in New York gemaakt en aan de stad Milaan geschonken.

Toen Leonardo in Florence was teruggekeerd, kreeg hij de opdracht een grote openbare muurschildering te maken. (Michelangelo zou de muur ertegenover beschilderen. De twee mochten elkaar overigens totaal niet.) Na vele voorstudies verliet hij de stad.

Leonardo schijnt nooit een intieme relatie gehad te hebben met een vrouw. In 1476 werd hij anoniem beschuldigd van homoseksuele contacten met een 17-jarig model, de notoire prostitué Jacopo Saltarelli. Dit gebeurde die tijd wel vaker en is vermoedelijk een vorm van laster geweest. Samen met drie anderen werd Leonardo bij gebrek aan bewijs vrijgesproken van een aanklacht wegens homoseksueel gedrag, maar allen werden nog wel enige tijd in de gaten gehouden door de "Nachtagenten" van Florence, een soort zedenpolitie.

De speculatie over zijn homoseksualiteit wordt vooral gevoed door een uiteenzetting van Sigmund Freud. Freuds ideeën en werkwijze worden door sommige critici, waaronder C.G. Jung, sterk in twijfel getrokken, dit geldt ook voor diens analyse van Leonardo. Zie de uiteenzetting dien aangaande in het Duitse tijdschrift voor de geschiedenis van de psychoanalyse "Luzifer-Amor" (Heft 10 van 1992) waarin dit onderwerp uitvoerig wordt behandeld.

[bewerken] Kunst

[bewerken] Meesterwerken

Leonardo is beroemd vanwege schilderwerken als de Mona Lisa (ook "La Gioconda"), dat zich nu in het Parijse Louvre-museum bevindt en de muurschildering Laatste Avondmaal ("Ultima Cena" of "Cenacolo", Milaan). Dit tweede werk ging, vanwege de een experimentele frescotechniek die hij had gebruikt, al in zijn eigen tijd hard achteruit. In de Abdij van Tongerlo is een getrouwe kopie op linnen van het Laatste Avondmaal in perfecte staat bewaard gebleven, waarvan wordt aangenomen dat de meester zelf de hoofden van Jezus en Johannes heeft geschilderd.

Slechts zeventien van zijn doeken en geen van zijn beelden zijn bewaard gebleven. Het merendeel van de tekeningen wordt bewaard in de Koninklijke Collectie van het Windsor Castle in Engeland. Zij zijn eigendom van Koningin Elizabeth.

[bewerken] Lijst van kunstwerken

Geen van de overgebleven schilderijen van Leonardo zijn gesigneerd.

[bewerken] Geheel door Leonardo

• Het Laatste Avondmaal (Leonardo da Vinci) (1498) – Klooster van Sta. Maria delle Grazie, Milaan, Italië
• Mona Lisa of La Gioconda (1503-1505/1507) – Louvre, Paris
• Aanbidding door de Wijzen onvoltooid schilderij (1481) – Uffizi, Florence, Italië
• De Maagd en kind met St. Anna (c. 1510) – Louvre, Parijs
• Maagd op de rotsen, Louvre, Paris, door de meeste historici wordt dit schilderij als de oudste van de twee versies gezien en daarom op 1483–86 gedateerd.
• Maagd en kind met St. Anne en Johannes de Doper grote tekening (c. 1499–1500) – National Gallery, Londen, UK.
• St. Jerome in de wildernis, (c.1480), Vaticaan. Onvoltooid schilderij.

[bewerken] Leonardo met anderen

• Christus' doop (1472–1475) – Uffizi, Florence, Italië door Verrocchio.
• Maagd op de rotsen, National Gallery, Londen

[bewerken] Aanvaarde toeschrijvingen

• Annunciatie (1475–1480) – Uffizi, Florence. Het vroegste werk geheel door Leonardo.
• De Benois Madonna (1478–1480) – Hermitage, Sint-Petersburg.
• De Madonna of the Carnation, (1478-80) Alte Pinakothek München
• Johannes de Doper (c. 1514) – Louvre, Parijs

[bewerken] Waarschijnlijke toeschrijvingen

• Ginevra de' Benci (c. 1475) – National Gallery of Art, Washington, D.C., V.S.
• De dame met de hermelijn (1488–90) – Czartoryski Museum, Kraków, Polen

[bewerken] Wetenschap en techniek

[bewerken] Onderzoek

Leonardo's wetenschappelijke werk was gebaseerd op empirisch onderzoek, niet op wetenschappelijke experimenten of theoretische verklaringen: hij probeerde een verschijnsel te doorgronden door het zo gedetailleerd mogelijk te beschrijven en te tekenen. Gedurende zijn hele leven had hij het plan om een grootse encyclopedie te maken op basis van tekeningen.

[bewerken] Aantekenboeken

Leonardo, die linkshandig was en zijn hele leven in spiegelschrift schreef, noteerde zijn bevindingen gedetailleerd in aantekenboeken, die een combinatie zijn van kunst en wetenschap. Hij publiceerde of verspreidde deze boeken niet. De inhoud bleef dan ook tot de 19e eeuw verborgen, en kon dus tot die tijd andere wetenschappers en ingenieurs niet op een directe manier inspireren. Vanwege deze geheimhouding beschouwde L. Sprague de Camp Leonardo in zijn boek The Ancient Engineers dan ook niet als de eerste moderne ingenieur, maar juist als de "laatste van de klassieken", omdat na Leonardo wetenschappers pas echt begonnen hun bevindingen te verspreiden.

[bewerken] Codex Leicester en andere losse manuscripten

De zogenaamde Codex Leicester bestaat uit 18 vellen papier, met rode inkt in spiegelbeeld beschreven door Leonardo Da Vinci. De perkamenten betreffen uiteenlopende ideeën over onder andere astrologie en religie. Naast deze codex zijn zo'n 7000 vellen van het werk van Leonardo bekend. Onder meer het Windsor Castle en verschillende bibliotheken in Milaan bezitten werk van Leonardo (waaronder ook de Codex Atlanticus, die in Milaan bewaard wordt). De meest recent ontdekte codex bevindt zich in twee delen in Madrid.

In 1994 kocht Bill Gates, oud-topman van Microsoft, de Codex Leicester op een veiling voor 30,8 miljoen dollar. Bill Gates leende hem na zijn aankoop uit aan het Fogg-Museum van Harvard University, waar de geschriften nu te bewonderen zijn.

[bewerken] Anatomie

Misschien nog wel indrukwekkender dan zijn kunstwerken zijn Leonardo's studies van de anatomie, de vlucht van vogels en vele andere onderwerpen. Zijn uiteindelijk vergevorderde kennis van de anatomie van het menselijk lichaam leerde Leonardo zichzelf. Het is bekend dat hij in het holst van de nacht de lichamen van pas gestorven mensen uit hun graven stal. Vervolgens ontleedde hij deze lichamen thuis.

[bewerken] Machines en vliegtuig

Zijn boeken bevatten tekeningen van verschillende nieuwe apparaten en machines, zoals een helikopter, machinegeweren, een bepantserde tank, een onderzeeboot en een apparaat met tandwielen waarvan men vermoedt dat het een mechanische rekenmachine voorstelt. Op 3 januari 1496 voerde Leonardo een mislukte proef uit met een vliegtuig dat hij had gebouwd. Ook de viola organista, een muziekinstrument is door Leonardo ontworpen.

[bewerken] Brug over de Gouden Hoorn

In 1502 maakte Leonardo een ontwerp voor een 240 m lange brug zonder tussenliggende pijlers. Dit maakte deel uit van een civiel project voor sultan Bajazet II van Constantinopel. Het ontwerp was bedoeld om een inham van de Bosporus die bekend stond als De Gouden Hoorn te overbruggen. De brug werd daar nooit gebouwd, maar in 2001 werd er in Noorwegen een brug geconstrueerd volgens hetzelfde principe.

[bewerken] Ondertekening

Leonardo ondertekende zijn werk soms met "Leonardo" of "Io, Leonardo" ("Ik, Leonardo"). Vermoedelijk gebruikte hij zijn vaders naam niet omdat hij een bastaard was. Bij zijn studies gebruikte hij overigens wel de naam Leonardo da Vinci, bijvoorbeeld rechtsonder op de tekening van de Vitruviusman.

[bewerken] Naar hem vernoemd

• Vliegveld van Rome : Aeroporto Leonardo da Vinci
• Brusselse Franstalige hogeschool : Haute Ecole Léonard de Vinci
• Diverse Nederlandse scholen, zie Da Vinci College (doorverwijspagina)
• Leonardoschool.

[bewerken] Roman

In 2003 schreef de Amerikaanse auteur Dan Brown een boek dat later een bestseller bleek te worden: The Da Vinci Code, in 2006 verfilmd. In dit boek gebruikt hij symboliek en werken van Da Vinci als leidraad voor het verhaal. De bestseller-status van dit boek leidde tot een hernieuwde interesse en bekendheid onder het grote publiek van de persoon Leonardo da Vinci.

[bewerken] Verder lezen

• Fred Bérence, Léonard de Vinci, L'homme et son oeuvre. Somogy. Dépot légal 4° trimestre 1965, 1965
• Simona Cremante, Leonardo da Vinci: Artist, Scientist, Inventor. Giunti. ISBN 88-09-03891-6 (hardback), 2005
• Michael H. Hart, The 100. Carol Publishing Group. ISBN 0-8065-1350-0 (paperback), 1992
• John N. Lupia, The Secret Revealed: How to Look at Italian Renaissance Painting, Medieval and Renaissance Times, Vol. 1, no. 2 (Summer, 1994): 6-17. (ISSN 1075–2110)
• Charles Nicholl, Leonardo da Vinci, The Flights of the mind. Penguin. ISBN 0-14-029681-6, 2005
• Sherwin B. Nuland, Leonardo Da Vinci176 P. Phoenix Press. 2001. ISBN 0-7538-1269-X
• Jean Paul Richter, The Notebooks of Leonardo da Vinci. Dover. ISBN 0-486-22572-0 and ISBN 0-486-22573-9 (paperback), 1970 2 volumes. Herdruk van the original 1883 edition.
• Frank Zollner & Johannes Nathan, Leonardo da Vinci: The Complete Paintings and Drawings. Taschen. ISBN 3-8228-1734-1 (hardback), 2003

[bewerken] Externe links

• (en) Leonardo da Vinci op Artcyclopedia met veel links
• (en) Leonardo da Vinci, Gallery of Paintings and Drawings
• (en) Het Leonardo Brugproject
• (en) Clos Lucé
• (da) Leonardo Da Vinci