Palazzo Vecchio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Palazzo Vecchio
Zaal met geografische kaarten aan de wanden en grote wereldbol in het midden

Het Palazzo Vecchio (Nederlands: Oude Paleis, ook bekend als het Palazzo della Signoria of het Palazzo del Popolo zoals het in de tijd van de Florentijnse Republiek werd genoemd) was honderden jaren lang het belangrijkste gouvernementele gebouw van de stad Florence. Eerst als zetel van de Signoria, het republikeinse bestuur en later onder de Groothertogen van Toscane. Feitelijk was het overnemen en verbouwen van het Palazzo door Groothertog Cosimo I een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de stad.

Het hoofdgebouw werd tussen 1298 en 1314 voor een groot gedeelte naar een project van Arnolfo di Cambio gebouwd en daarna met aanbouwen voltooid. De massieve rustica-bekleding op de gevel wordt onderbroken door marmeren tweebogenvensters en vooruitspringende rondbogen die in de bovenbouw van de toren worden herhaald. Deze toren werd op de grondslagen van een voorganger - de Faraboschi-toren - opgericht en voltooid met arcadebogen op het bovenstuk.

Groothertog Cosimo I verbond ook het Palazzo Vecchio met het Palazzo Pitti van de Medici door de constructie van de Corridoio Vasariano.

Het Palazzo Vecchio, gelegen aan het Piazza della Signoria, is tegenwoordig een museum waarin werken van onder andere Donatello, Mantegna en Pontormo te bewonderen zijn, hoewel de collectie niet zo belangwekkend is vergeleken bij die van musea als de Uffizi, het Palazzo Pitti of de Galleria dell'Accademia in Florence. Voor het Palazzo Vecchio staat een negentiende-eeuwse replica van Michelangelo's David.

Indeling[bewerken]

  • Salone dei Cinquecento (Zaal van de Vijfhonderd) gebouwd in 1495, ontworpen en gedecoreerd door Giorgio Vasari met het beeld De Overwinning van Michelangelo en centraal in het plafond Vasari's de apotheose van Cosimo I.
  • Studiolo
  • Appartement van Leo X
  • Appartementen van de Elementen, met werken van Vasari
  • Appartement van Eleonora di Toledo
  • Appartement van de voornamen van de gilden
  • Sala delle Mappe (Zaal met 53 geografische kaarten van Ignazio Danti en Stefano Buonsignori)
  • Audiëntie-zaal, met plafond van Benedetto da Maiano en fresco's van Francesco Salviati uit 1550
  • Sala dei Gigli (Lelie-zaal) met bronzen beeld van Judith en Holofernes van Donatello

Externe links[bewerken]