Palazzo Pitti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorzijde
Tuinzijde
Grot in de tuin van het Paleis

Palazzo Pitti is een paleis en museum in de Italiaanse stad Florence. Gelegen ten zuiden van de rivier de Arno.

Geschiedenis[bewerken]

Het was de residentie van de bankier Luca Pitti. De adellijke familie was 300 jaar de rijkste familie van Florence. Het Palazzo Pitti werd in 1458 op tekening van Brunelleschi gebouwd door Luca Pitti. Eleonora van Toledo kocht het in 1549 waardoor het in de familie Medici kwam. Cosimo I de' Medici verbond als groothertog ook het Palazzo Pitti met het Palazzo Vecchio door de constructie van de Corridoio Vasariano. De Medici hebben het bewoond tot het uitsterven van het geslacht in 1737. Daarna kwam het gebouw aan het huis Habsburg Lotharingen. De kunstschatten die de Medici verzameld hadden kwamen niet in hun bezit, maar werden eigendom van de stad.

Na de eerste fase van de eenwording van Italië, werd Florence de tijdelijke hoofdstad van het land (1859-1870). Gedurende deze periode was het paleis de residentie van de Italiaanse koninklijke familie. Een groot deel van de inrichting komt uit deze tijd. De versiering komt echter voor het grootste deel uit de tijd van de Medici's.

De binnenplaats is ontworpen door Bartolomeo Ammanati. Palazzo Pitti onderging talrijke uitbreidingen en wijzigingen in de loop der eeuwen. Achter Palazzo Pitti bevinden zich de Boboli-tuinen.

Indeling[bewerken]

In het paleis is de Galleria Palatina gevestigd, een museum met schilderkunst met werken van o.a. Italiaanse kunstschilders zoals:

en andere:

Externe links[bewerken]