Antoon van Dyck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret
Zelfportret

Antoon van Dyck (Antwerpen, 22 maart 1599 – Londen, 9 december 1641) was een barokschilder uit de Antwerpse School. Zijn voornaam wordt ook als Anthonis, Antonio, Anthonie, Anton of Anthony vermeld.

Inhoud

[bewerken] Biografie

Van Dyck werd geboren in Antwerpen en werd in 1615 een onafhankelijk schilder. In zijn jongere jaren was hij de lievelings leerknaap van Peter Paul Rubens, naast Jacob Jordaens en nog een paar andere.

Hij ging in 1620 voor het eerst naar Engeland, maar werd toen niet voorgesteld aan koning Jacobus I van Engeland, en hij keerde na vier maanden terug naar Vlaanderen. In 1621 ging hij naar Italië waar hij zes jaar verbleef, en de Italiaanse meesters bestudeerde. Deze studie gaf hem de basis voor zijn succesvolle carrière als portretschilder.

Hij keerde in 1627 terug naar Antwerpen en over de jaren daarna schilderde hij een groot aantal meesterstukken. Zijn reputatie bereikte de oren van Karel I van Engeland die hem naar Engeland haalde, waar hij in korte tijd erg beroemd werd.

Hij schilderde portretten van Koning Karel I, Koningin Henriëtta, de groep prinsen en prinsessen, van zichzelf, van zijn maîtresse Margaret Lemon en van vele anderen. In het latere deel van zijn leven maakte hij alleen schilderijen af die door zijn studenten waren gemaakt naar zijn eigen voorbeelden.

In juli 1632 werd hij geridderd, en kreeg de titel "sir", en in 1633 werd hij benoemd tot hofschilder des konings. Hij kreeg een behoorlijk pensioen, en trouwde de dochter van Lord Ruthven.

Antoon van Dyck overleed in Londen in 1641, en ligt begraven in de St Paul's Cathedral in Londen.

[bewerken] Schilderstijl

Antoon van Dyck schilderde voornamelijk portretten, maar ook stukken met een religieus of mythologisch onderwerp. Zijn werken behoren tot de Barok. Door velen wordt hij beschouwd als de grootste barokschilder uit de zuidelijke Nederlanden na Rubens.

Zijn stijl werd aanvankelijk sterk beïnvloed door Rubens, maar later, tijdens een verblijf in Italië, vatte hij ook bewondering op voor Titiaan, wat in veel van zijn schilderijen is terug te zien.

Van Dyck was van grote invloed op het Engelse portretschilderen, en sommige historici beschouwen hem als de oprichter van de Engelse school van schilderkunst.

[bewerken] Kerken en musea waar werk van Van Dyck hangt

Kruisoprichting van Jezus in de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Kortrijk

Christus aan het kruis in de Sint-Romboutskathedraal

[bewerken] Trivia

Voorbeeld van een portret met het warme Van Dyck bruin
  • Van Dyck staat ook bekend om het portretteren van mensen die een korte, puntige baard hebben, en deze specifieke baard is dan ook in het Engels naar hem vernoemd, een vandycke.
  • Er is een stijl van kleding die naar Van Dyck vernoemd is (zoals gedragen in Thomas Gainsboroughs Blue Boy).
  • Er is een olieverfpigment naar hem vernoemd, Van Dyck bruin.

[bewerken] Externe links

Wikimedia Commons

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken