De Standaard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Zie De Standaard (Nederland) voor het anti-revolutionaire blad dat van 1872-1944 heeft bestaan
"De Standaard" bij de koffie, 2007

De Standaard is een Vlaamse kwaliteitskrant[bron?]. De Standaard maakt deel uit van de Vlaamse Uitgeversmaatschappij, een dochterbedrijf van de mediagroep Corelio. Een andere krant van de VUM, Het Nieuwsblad, schenkt meer aandacht aan regionaal nieuws en sport.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

In 1911 richtte de minimalist Frans Van Cauwelaert mee het weekblad Ons Volk Ontwaakt op, genesteld in de Vlaamse katholieke studentenbeweging, en met onder andere de jonge Marnix Gijsen als één van de redacteurs. Dit weekblad wordt als de voorloper van De Standaard gezien. De eisen voor Nederlandstalig onderwijs en administratie moesten kracht bijgezet worden met een eigen Vlaamse krant.

Op zaterdag 2 mei 1914 richtte diezelfde Frans Van Cauwelaert met Alfons Van de Perre en Arnold Hendrix samen met 151 aandeelhouders in Hotel Wagner in Antwerpen het dagblad De Standaard op, en de uitgeverij De Standaard N.V., maar door het uitbreken van de oorlog zou de eerste editie enige jaren op zich laten wachten. De krant De Standaard verscheen voor het eerst op woensdag 4 december 1918 in een oplage van 4 000 exemplaren[1].

De krant kreeg rechts vlak naast de kop de leuze mee: Vlamingen spreekt uw taal.[2]

Van Cauwelaert schreef: "Een enkel woord slechts ter inleiding, want men verwacht ons aan het werk." en "Wij zullen zelf niets ongedaan laten om De Standaard in weinigen tijd te verheffen tot een der meest aanzienlijke organen van de Belgische pers".[3]

Van in het begin had de krant als ondertitel Het dagblad voor staatkundige, maatschappelijke en economische belangen. De eerste edities, in broadsheet formaat, maten 45 centimeter op 60 centimeter. De krant telde 2 pagina's (één vel) en kostte 10 cent. Het grote formaat werd (mits een kleine aanpassing naar 58 op 41 centimeter) tot 2004 aangehouden. Daarmee was De Standaard lange tijd letterlijk één van de allergrootste kranten ter wereld.[4]

Reeds in 1919 installeerde de redactie zich aan de Brusselse Jacqmainlaan. Initieel bewaakte Van Cauwelaert de redactionele lijn, en beheerde Van de Perre de zakelijke kant. In 1922 werd Van Cauwelaert burgemeester van Antwerpen en werd redactiesecretaris Marcel Cordemans de eerste formele hoofdredacteur. Met een kleine redactieploeg, waaronder Jan Boon en Filip De Pillecyn verwierf De Standaard toch snel een positie in het perslandschap, en steeg de oplage naar 12 000 exemplaren.

Van 1921 tot 1940 werd een Antwerpse editie van De Standaard uitgegeven onder de aparte kop De Morgenpost.

Eind jaren twintig verwierf Gustaaf Sap de controle over de krant. Hoofdredacteur Cordemans diende op te stappen en werd opgevolgd door de meer Vlaamsgezinde Jan Boon tot deze laatste in 1939 naar het NIR vertrok.

Toen in 1940 de oorlog uitbrak staakte de uitgeverij De Standaard N.V. het publiceren van de krant (op 16 mei 1940) en werd een nieuwe uitgave (Het Algemeen Nieuws) uitgebracht. Na de oorlog werd de uitgeverij beschuldigd van collaboratie met de Duitse bezetter. N.V. De Standaard kreeg een publicatieverbod voor twee jaar en daarom werd er een nieuwe uitgeverij opgericht: De Gids N.V., die in november 1944 de krant De Nieuwe Standaard ging uitgeven. Ook andere titels van de oude Standaard-groep werden door deze nieuwe vennootschap voortgezet.

Albert De Smaele (niet te verwarren met minister Albert De Smaele), de schoonzoon van Gustaaf Sap, trad namens de aandeelhouders op de voorgrond. Tevens was er de vereniging De Schakel, een groep Vlamingen die de redactielijn van De Nieuwe Standaard aanvielen. De krant werd een ongenuanceerde houding tegenover de repressie verweten. De berichtgeving bij de executie van August Borms was een keerpunt. De door De Smaele vertegenwoordigde vennootschap De Standaard N.V. wenste de tijdelijke overeenkomst met De Gids N.V. op te zeggen bij het einde van het publicatieverbod in 1947 voor de titels van de kranten en toen De Gids het akkoord van 1944 niet honoreerde, procedeerde de oude uitgeverij succesvol voor de eigen titels.

De titel De Nieuwe Standaard werd vervolgens in april 1947 veranderd in De Nieuwe Gids. Vanaf 1 mei van dat jaar werd de krant De Standaard weer uitgegeven, met Albert De Smaele als beheerder én hoofdredacteur.

Op 8 juni 1976 ging de Standaard-groep failliet en enkele weken later werd de Vlaamse Uitgeversmaatschappij opgericht met de steun van de Antwerpse reder André Leysen. Sindsdien wordt De Standaard door deze maatschappij uitgegeven.

Eind januari 2005 lanceerde de krant een klein broertje: De Standaard Espresso. Deze krant, op tabloid formaat en in full color, was vooral bestemd voor de internetgeneratie. De krant was dunner dan de normale editie van De Standaard en werd aantrekkelijk geprijsd op een halve euro. Eind juli 2005 werd beslist de krant uit de rekken te nemen door tegenvallende verkoopsresultaten.

Sinds 23 april 2007 verschijnt de krant op tabloidformaat met een andere lay-out, een nieuw lettertype en meer kleurenfoto's.

[bewerken] Huidige vorm

De krant verschijnt op tabloidformaat. Sinds 2007 is er dagelijks meer regionaal nieuws. De diverse wekelijkse bijlagen zijn:

  • op dinsdag "Etalage" met aandacht voor multimedia,
  • op woensdag "Film en Cultuur",
  • op donderdag "Wetenschap",
  • op vrijdag "Standaard der Letteren", een literatuurbijdrage,
  • op zaterdag drie extra's als DS2, DS Weekend en DS Magazine.

Een nieuwe structuur moet volgens de hoofdredacteur de inhoud beter ondersteunen en structureren. Bij deze vernieuwde lay-out verschuift de nadruk naar het toevoegen van waarde aan het nieuws dat de lezer al kent via de andere (digitale) media. De uitgever wil de online krant en de papieren krant sterker integreren en meer complementair maken.

De krant is ook online te raadplegen op het internet en heeft in de rubriek meningen een online brievenbus waar lezers hun verhaal kwijt kunnen. Sinds enige tijd biedt men ook podcasts aan van ingesproken artikelen. Via de website www.standaard.biz kan men de beursnoteringen volgen en zijn eigen beleggingsportefeuille samenstellen.

[bewerken] Ideologie

Vanaf het begin voerde De Standaard een Vlaamse koers. Ideologisch was de krant lange tijd een spreekbuis van katholiek Vlaanderen. Op 27 september 1919 werd daarom in kruisvorm (zoals later op de IJzertoren) het letterwoord AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Kristus) aan de kop van de krant toegevoegd, waar het de leuze Vlamingen spreekt uw taal verving[5].

Politiek gezien leunde de krant vroeger aan bij de christendemocraten. Op 30 september 1999 liet De Standaard de ondertitel dagblad voor staatkundige, maatschappelijke en economische belangen vallen. Diezelfde dag verdween met de nodige controverse tussen voor- en tegenstanders[6] ook het woordkruis AVV-VVK[7].

[bewerken] Oplage

Tussen haakjes waar beschikbaar de cijfers van de betaalde verkoop (print).[8]

Sinds 2004 heeft De Standaard Online daar boven ook circa 4000 webabonnementen van personen die via internet toegang krijgen tot alle artikelen en het artikelarchief.

[bewerken] Hoofdredacteurs

[bewerken] Algemeen hoofdredacteur kranten (na 1989)

[bewerken] Hoofdredacteur De Standaard (na 1989)

[bewerken] Journalisten

Overzicht van de meest gekende journalisten vroeger en nu:

[bewerken] Vroegere journalisten

[bewerken] Huidige journalisten

[bewerken] Trivia

In 2008 gaf de redactie van de krant de kans aan Jan Fabre om de krant voor één dag naar hun inzicht kunstzinnig vorm te geven, dit zowel naar lay-out als inhoud. Luc Tuymans mocht dit in september 2007 al eens proberen. Beide experimenten werden door een deel van de lezers gesmaakt, maar lokten ook felle tegenreacties uit bij een ander deel van de lezers.

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

referenties:

  1. ↑ Geschiedenis De Standaard
  2. ↑ De Standaard Tachtigste jaargang nummer één
  3. ↑ De Standaard 85 jaar
  4. ↑ De Standaard: Waarom deze krant van formaat verandert
  5. ↑ De Koerier, jaargang 24, nr 1, 2006
  6. ↑ Over de implosie van de media, Vierde open brief aan Peter Vandermeersch, algemeen hoofdredacteur van De Standaard, Piet de Moor, juli 2006
  7. ↑ AVV-VVK niet langer in kop De Standaard, Peter Vandermeersch, 7 september 1999
  8. ↑ CIM Echtverklaarde cijfers


De grote Belgische kranten

Nederlandstalig: De Morgen · De Standaard · De Tijd · Gazet van Antwerpen · Het Belang van Limburg · Het Laatste Nieuws · Het Nieuwsblad / Het Volk
Franstalig: L'Echo · Groep La Capitale · La Dernière Heure · La Libre Belgique · Le Soir · Groep Vers L'Avenir
Duitstalig: Grenz-Echo
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken