Plasmacel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een plasmacel.

Plasmacellen[1] of plasmocyten[1] zijn immunoglobulineproducerende cellen die ontstaan zijn uit B-lymfocyten en vooral gekenmerkt worden door een grote hoeveelheid cytoplasma, een excentrisch gelegen kern die een radstructuur vertoont en een perinucleair optisch leeg hofje. B-cellen ontwikkelen zich tot plasmacellen na activatie door een T-helpercel (klasse 2).

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Friedbichler, M., Friedbichler, I. & Eerenbeemt, A.M.M. van den (2009). Pinkhof Medisch Engels. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.