Pyrozwavelzuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pyrozwavelzuur
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van pyrozwavelzuur
Structuurformule van pyrozwavelzuur
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
H2S2O7
Andere namen dizwavelzuur
Molmassa 178,14168 g/mol
SMILES
OS(=O)(=O)OS(=O)(=O)O
InChI
1S/H2O7S2/c1-8(2,3)7-9(4,5)6/h(H,1,2,3)(H,4,5,6)
CAS-nummer 7783-05-3
PubChem 62682
Vergelijkbaar met zwavelzuur
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos
Smeltpunt 36 °C
Goed oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Pyrozwavelzuur of dizwavelzuur is een zuur en anorganische verbinding met als brutoformule H2S2O7. Het is een voornaam bestanddeel van rokend zwavelzuur of oleum. Het komt in kleine hoeveelheden ook in watervrij zwavelzuur voor dankzij de evenwichten:

\mathrm{H_2SO_4\ \rightleftharpoons\ SO_3\ +\ H_2O}
\mathrm{SO_3\ +\ H_2SO_4\ \rightleftharpoons\ H_2S_2O_7 }

Het zuur ontstaat bij toevoeging van een overmaat SO3 aan zwavelzuur:

\mathrm{H_2SO_4\ +\ SO_3\ \rightleftharpoons\ H_2S_2O_7 }

Hoewel de feitelijke vorming dus via een andere reactie verloopt, kan pyrozwavelzuur beschouwd worden als het anhydride van zwavelzuur:

\mathrm{2\ H_2SO_4\ \rightleftharpoons\ H_2S_2O_7\ +\ H_2O}

Ook de naam, pyrozwavelzuur (Grieks πῦρ pûr, vuur[1]), zwavelzuur dat via het vuur verkregen is, suggereert dat er warmte gebruikt wordt om de stof te maken uit zwavelzuur. De warmte verdrijft een deel van het water.

Pyrozwavelzuur is een zeer sterk zuur dat zwavelzuur protoneert in een watervrije zwavelzurige oplossing. Er zijn zouten bekend van het zuur; zij worden pyrosulfaten genoemd. Een voorbeeld daarvan is kaliumpyrosulfaat.

Er bestaan verwante zuren met de algemene formule H2O·(SO3)x, maar deze zijn niet te isoleren.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

  • Greenwood, Norman N.; Earnshaw, A., Chemistry of the Elements, 2nd Edition, Butterworth-Heinemann, Oxford, 1997 ISBN 0-7506-3365-4.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.