Ratificatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ratificatie is de officiële bekrachtiging van een internationaal verdrag door een staat, of het erkennen van een constitutiebrief door een andere obediëntie.

Wanneer een verdrag wordt aangenomen op een internationale conferentie, ondertekenen de delegaties van de deelnemende landen het verdrag. Hun regeringen dienen dit daarna echter nog te bekrachtigen (bijvoorbeeld door over een wet te laten stemmen in het parlement). Wanneer dit is gebeurd, is het land een partij van het verdrag.

Andere termen die in dit verband gebruikt worden zijn toetreding (Engels: accession), aanvaarding (acceptance), goedkeuring (approval) en formele bevestiging (formal confirmation).

In de meeste verdragen is gestipuleerd dat ze pas in werking treden nadat een vastgesteld aantal landen het verdrag heeft geratificeerd (of aanvaard, goedgekeurd). De Conventie van Bazel bijvoorbeeld trad in werking negentig dagen na neerlegging van het twintigste "instrument van toetreding".