Regering van Frankrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politiek in Frankrijk

Politiek in Frankrijk
Bestuurlijke indeling
Regering van Frankrijk (huidige)
President (lijst)
Premier van Frankrijk
Ministers van Buitenlandse Zaken
Ministers van Binnenlandse Zaken
Ministers van Defensie
Ministers van Financiën
Ministers van Justitie
Senaat (lijst)
Assemblée Nationale (lijst)
Politieke partijen
Secretaris-generaal Élysée

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Frankrijk

De regering van Frankrijk (Frans: Gouvernement français) bepaalt en voert de jure (op grond van artikel 20 van de Franse constitutie) het beleid van de Franse Republiek.[1] Ze vormt samen met de President de uitvoerende macht. In tegenstelling tot de President heeft de regering een vertrouwensrelatie met de Assemblée nationale, en fungeert in die rol als een soort buffer tussen de President en het parlement.

Samenstelling[bewerken]

De huidige minister-president, Manuel Valls.

De regering bestaat uit de minister-president, ministers, ministers-gedelegeerde en staatssecretarissen (indien die benoemd zijn). De minister-president (Premier ministre) wordt benoemd door de President. De ministers, gedelegeerde ministers en staatssecretarissen worden door de minister-president voorgedragen voor benoeming door de President, wiens benoemingen hij medeondertekent. Buiten periodes van cohabitation kan de President grote invloed uitoefenen op de samenstelling van de regering. Hij zal altijd een premier met hetzelfde gedachtegoed proberen te benoemen (een rechtse president benoemt doorgaans een rechtse premier, een linkse president een linkse premier). Heeft zijn partij geen meerderheid in de Assemblée, dan zal hij die in de regel eerst alsnog proberen te krijgen door gebruik te maken van zijn recht de Assemblée te ontbinden.[2]

Premier ministre[bewerken]

De minister-president (Premier ministre) is de chef du gouvernement (art. 21 Const). Hij zit echter niet de ministerraad voor. Dat doet de President. Buiten tijden van cohabitation heeft de premier weinig eigen macht. In tijden van cohabitation zit de premier wel geregeld een aparte kabinetsraad (conseil du cabinet) voor. Van deze raad maakt de President geen onderdeel uit. De kabinetsraad bereidt dan de ministerraad voor.

Bevoegdheden[bewerken]

De regering is medewetgever (samen met de Assemblée en de Senát) op de gebieden die staan opgesomd in artikel 34 van de grondwet. De premier heeft een eigen initiatiefrecht (art. 39, alinea 1, Const.). Op de overige gebieden heeft de regering volledige materiële wetgevingsbevoegdheid. Dit vloeit voort uit art. 21, alinea 1, Const: "Il assure l'exécution des lois."[3] Deze oefent zij uit in de vorm van decreten (décret, vergelijkbaar met de Nederlandse algemene maatregel van bestuur). Hiermee kan zij ook uitvoering geven aan wetten in formele zin, zelfs als daarvoor geen uitdrukkelijke grondslag wordt gegeven in die wet. Zo kan de regering achteraf nog veel invloed uitoefenen op de uitwerking van een wet.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De facto wordt dit beleid buiten tijden van cohabitation in grote mate door de President bepaald, en verdedigt de regering dit slechts in de Assemblée en voert zij het uit.
  2. Zo werd de socialistische president François Hollande in 2012 geconfronteerd met een UMP-meerderheid in de Assemblée. Nadat hij zijn linkse regering had benoemd ontbond hij de Assemblée, waar de Parti Socialiste vervolgens een meerderheid kreeg. Zo kon zijn regering aanblijven.
  3. J.L.W. Broeksteeg, Prakke/Kortmann: Staatsrecht van Landen van de Europese Unie, Deventer: Kluwer 2013, p. 153.