Union pour un Mouvement Populaire

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
UMP
UMP-kantoor in Parijs
UMP-kantoor in Parijs
Functiehouders
Partijvoorzitter Nicolas Sarkozy
Mandaten
Assemblée Nationale
Sénat
Europees Parlement
Geschiedenis
Opgericht 2002
Algemene gegevens
Actief in Frankrijk
Richting Centrumrechts
Ideologie Liberaal conservatisme, Gaullisme, Christendemocratie
Kleuren Blauw, Rood
Internationale organisatie CDI, IDU
Europese fractie Europese Volkspartij - EVP
Website www.u-m-p.org
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Frankrijk

De Union pour un Mouvement Populaire (UMP, Nederlands: Unie voor een Volksbeweging) is een in 2002 tot stand gekomen politieke partij in Frankrijk. Het is een fusie van de gaullistische Rassemblement pour la République (RPR) van Jacques Chirac en de liberale Démocratie Libérale (DL) van Jean-Pierre Raffarin. Men besloot tot deze fusie om de krachten van het centrum en centrum-rechts te bundelen tegen de machtige linkse partijen, zoals de Parti Socialiste. Daar komt bij dat het oorspronkelijk ook strategisch was, daar Chirac president en Raffarin premier was.

Geschiedenis[bewerken]

Binnen de UMP zijn er verschillende stromingen, met hun eigen achtergrond en achterban. Algemeen onderscheidt men twee grote blokken: de Chiracquiens en de Sarkozysten. De Chiracquiens zijn de aanhangers van Jacques Chirac en zijn voor een centristisch gaullisme. De andere zijde, de Sarkozysten, de aanhangers van Nicolas Sarkozy, zijn rechtser dan de andere vleugel en leggen meer de nadruk op sociaal- en ethisch conservatisme, economisch liberalisme en nationaal Frans bewustzijn.

De UMP is in 2002 opgericht. De UMP is een brede rechtse partij. De UMP is tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Chirac was de initiatiefnemer tot de fusie, maar mocht, omdat hij al president van Frankrijk was, geen voorzitter worden. In 2004 stelde Nicolas Sarkozy, toen minister van financiën, zich kandidaat als voorzitter van de UMP. Hij werd gekozen, maar moest zijn ministerschap opgeven.

Uiteindelijk keerde hij toch terug in het kabinet-Villepin, en wel op binnenlandse zaken. Hij was de belangrijkste presidentskandidaat van de UMP bij de Franse presidentsverkiezingen 2007, die hij uiteindelijk ook won.

Fractieleider van de UMP in de Nationale Vergadering is Bernard Accoyer.

Stromingen binnen de UMP[bewerken]

Conservatieve liberalen[bewerken]

Deze strekking noemt men ook wel eens de Sarkozysten. Deze groep komt voort uit de RPR (voorganger van de UMP) en de Démocratie Libérale (DL).

Gaullisten[bewerken]

  • Neo-gaullisten: Deze groep noemt men ook wel eens de chiraco-villepinistes. Ze zijn hoofdzakelijk afkomstig uit de RPR. Bekende namen zijn onder anderen: Jacques Chirac, Dominique de Villepin en Alain Juppé.
  • Legitimistische Gaullisten. Eveneens afkomstig uit de RPR. Namen zoals Jean-Louis Debré en Michèle Alliot-Marie.
  • Sociale Gaullisten. Ook wel seguinisten genoemd (naar Philippe Seguin). Onder andere François Fillon en Roger Karoutchi hangen deze ideologie aan.
  • Linkse Gaullisten. Een zeer kleine groep voortkomend uit de RPR. Huidig staatssecretaris Alain Marleix hoort bij deze groep.
  • Souverainisten en Nationalisten. Leden afkomstig uit de RPR, RPF of de MPF.

Liberalen[bewerken]

De liberalen zijn afkomstig uit de Démocratie Libérale (afsplitsing van de UDF).

  • Hervormingsgezinde Liberalen. Gaan voor een politiek en economisch liberalisme. Hieronder kunnen we onder anderen Hervé Novelli vermelden.
  • Libertairen

Centristen, christendemocraten[bewerken]

  • Centrum-rechts. Zijn afkomstig uit de UDF. We kunnen hier onder anderen Philippe Douste-Blazy vermelden.
  • Sociaal Christelijk. Eveneens oud-leden van de UDF. Ze zijn verenigd in het Forum des républicains sociaux een partij geassocieerd aan de UMP. Een belangrijke naam is Christine Boutin.

Conservatieven en onafhankelijken[bewerken]

Deze familie is verenigd in het CNIP (Centre National des Indépendants et Paysans). De partij speelde een belangrijke rol tijdens de Vierde Republiek. De partij heeft een redelijk rechtse ideologie. Verschillende leden van de Assemblée horen bij de CNIP (onder anderen Philippe Dominati en Christian Vanneste).

Sociale familie[bewerken]

  • Radicalen. Dit zijn de leden van de Parti Radical Valoisin. Ooit waren de radicalen een belangrijke factor in de Franse politiek, maar midden de jaren '70 explodeerde de partij. Het ene deel hangt nu de PS aan en noemt zich de Parti Radical de Gauche, het andere deel (Valoisin) hoort bij de UMP. Jean-Louis Borloo, de tweede man van de regering Fillon, is de onbetwiste kopman van de Parti Radical Valoisin.
  • Sociaal-liberalen. In de regering Fillon werden ook enkele PS'ers opgenomen. Namen zijn onder anderen Éric Besson en Jean-Marie Bockel. De laatste stichtte de partij Gauche Moderne.

Blauwe ecologisten[bewerken]

Een familie afkomstig uit de UDF en de Génération Ecologie. Een belangrijke naam is Nathalie Kosciusko-Morizet (woordvoerder van de regering).

Parlementaire groeperingen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Groupe Union pour un Mouvement Populaire voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In de Franse volksvertegenwoordiging (Assemblée Nationale) en de Senaat (Sénat) vormt de UMP met gelijkgezinde partijen de Groupe Union pour un Mouvement Populaire.

De Groupe UMP telt 321 afgevaardigden en 159 senatoren.

Externe links[bewerken]