Ringleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een ringleiding zorgt ervoor dat slechthorenden met een hoortoestel het geluid van televisie, radio of het geluid in bijvoorbeeld een concertzaal of kerkgebouw kunnen beluisteren zonder storend omgevingsgeluid.

Het geluidssignaal wordt aangesloten op een ringleidingversterker. Deze versterker zendt het geluidssignaal door een draad (de ring) die in lussen langs plint of plafond is aangelegd. Slechthorenden kunnen hun hoortoestel op de T-stand zetten. Door middel van inductie ontvangt het hoortoestel het signaal uit de ringleiding.

Elke individuele luisteraar met een hoortoestel of cochleair implantaat die beschikt over een luisterspoel (T-stand) kan draadloos gebruikmaken van deze ringleiding.

Een mogelijk bezwaar van het ringleidingsysteem is dat het alleen mono geluidsweergave mogelijk maakt. Via een radiofrequente FM-verbinding kan er ook stereo ontvangen worden.

Het systeem wordt ook in lawaaierige omgevingen gebruikt om rondleidingen te kunnen geven waarbij de rondleider spreekt en de rest luistert. Ook in klassikale omgevingen en college- of vergaderzalen wordt het wel gebruikt.