Samaniden
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Samaniden waren een Perzische dynastie die van 819-999 heerste in Centraal-Azië. De dynastie is genoemd naar de stichter, Saman Khuda. De dynastie wordt door de (aan de Perzen verwante) Tadzjieken beschouwd als de grondleggers van hun land Tadzjikistan.
De Samaniden herstelden oud-perzische tradities en taal na de Arabische verovering. Hun gebieden bevonden zich in de streken Transoxanië, Khorasan en andere delen van Centraal-Azië. Hun hoofdsteden waren Buchara, Samarkand en Herat.
[bewerk] Samanidische Emirs
- Saman Khoda (819 - 864)
- Nasr I (864 - 892)
- Ismail I (892 - 907)
- Ahmad II (907 - 914)
- Nasr II (914 - 943)
- Hamid Nuh I (943 - 954)
- Abdul Malik I (954 - 961)
- Mansur I (961 - 976)
- Nuh II (976 - 997)
- Mansur II (997 - 999)
