Schakeling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een schakeling (ook wel circuit) is een samenstel van elektrische componenten waarmee diverse functies kunnen worden uitgevoerd. De meest gebruikte componenten zijn de draad, schakelaar, weerstand, condensator, spoel, diode, transistor, relais, contactor, motorbeveiliger en transformator. Elektronische schakelingen worden over het algemeen gekenmerkt door een iconische representatie (het schema) waarmee elektronici elkaar duidelijk maken hoe schakelingen precies in elkaar zitten.

In de loop van de tijd is het mogelijk geworden steeds complexere schakelingen op een enkel stuk halfgeleidermateriaal te maken, dit worden geïntegreerde schakelingen genoemd.

Voorbeelden van functies[bewerken]

  • Versterking van een elektrisch signaal (geluids- of hf-versterker)
  • Opwekking van een elektrisch signaal (oscillator)
  • Conversie van een elektrisch signaal (ontvanger)
  • Omzetting van voedingsspanningen (voeding)
  • Beveiliging van voedingsspanningen (no break set)
  • Functiecontrole (hartslagmonitor)