Sergi Bruguera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sergi Bruguera
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Spanje Spaanse
Geboorteplaats Vlag van Spanje Barcelona, Spanje
Woonplaats Vlag van Spanje Barcelona, Spanje
Geboortedatum 16 januari 1971
Lengte 1,87 m
Gewicht 75 kg
Profdebuut 1988
Met pensioen 2002
Slaghand rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld $ 11.632.199
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 447-271
Titels 14
Hoogste positie 3e (1 augustus 1994)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (1993)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Winnaar (1993, 1994)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (1994)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (1994, 1997)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 49-50
Titels 3
Hoogste positie 49e (6 mei 1991)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Sergi Bruguera (Barcelona, 16 januari 1971) is een voormalig proftennisser uit Spanje, die tweemaal Roland Garros op zijn naam schreef: 1993 en 1994. Hij effende het pad voor andere Spaanse tennisspelers, zoals Albert Costa, Alberto Berasategui en Juan Carlos Ferrero.

Bruguera is afkomstig uit de Catalaanse hoofdstad Barcelona. Hij speelde vijftien jaar lang, van 1988 tot 2003, in het profcircuit. Hij won veertien toernooien en verdiende in totaal bijna twaalf miljoen dollar.

Bruguera behaalde zijn grootste successen vooral tussen 1987 en 1994. Hij speelt rechtshandig en staat te boek als een gravelspecialist. Met precisie en geduld wist hij dikwijls fouten bij de tegenstander af te dwingen. In 1993 won hij op Roland Garros van de Amerikaanse titelverdediger Jim Courier[1] en in 1994 van zijn landgenoot Beresategui. In dat jaar (1 augustus 1994) behaalde hij ook zijn hoogste ranking op de wereldranglijst: derde.

Na 1994 kreeg hij te maken met de ene na de andere blessure, en behaalde hij weinig successen meer. In 1995 kreeg hij een knieblessure, in 1996 een enkelblessure en in 1998 een chronische schouderblessure, waardoor hij tien maanden uit de roulatie was en terugviel naar de 372ste plaats op de wereldranglijst. Zijn enige aansprekende succes in die jaren was een finaleplaats op Roland Garros in 1997. Hij speelde tegen Gustavo Kuerten en verloor.

Vanaf juli 1999 volgde een tweede opleving en wist hij op te klimmen tot rond de 100e plaats. Daarmee stokte de progressie echter en toen in 2003 hij als 145ste op de ranglijst geen uitnodiging meer kreeg voor de Open Franse kampioenschappen, besloot hij een maand daarvoor op 31-jarige leeftijd te stoppen als profspeler. Zijn laatste wedstrijd speelde hij eind april in een toernooi in zijn eigen Barcelona, een verloren partij tegen Guillermo Cañas in de tweede ronde.

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 2000 2001
Vlag van Australië Australian Open - 2R 1R - 4R - - - 3R 1R - 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4R 2R 2R 1R W W HF 2R F 1R 1R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R - - - 4R - - - - - 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R 2R 2R 1R 4R 2R 3R 4R 2R - 1R

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1990 1991
Vlag van Australië Australian Open - -
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - -
Vlag van Verenigde Staten US Open KF 1R

Externe links[bewerken]

Noten
  1. Tijdens Roland Garros 1993 versloeg hij zowel het eerste als het tweede reekshoofd om vervolgens de titel te winnen. Dit record hield hij ruim twintig jaar op zijn naam, tot hij op 26 januari 2014 werd opgevolgd door Stanislas Wawrinka die tijdens de Australian Open 2014 dezelfde prestatie verrichtte.