Davis Cup

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Actuele informatie Voor actuele informatie, zie:
Davis Cup 2014

De Davis Cup is een internationaal landentoernooi voor heren enkel- en dubbelspel tennis. Meer dan 130 landen doen elk jaar mee aan het toernooi dat al sinds 1900 wordt gehouden. Het toernooi werd eerst gehouden onder de naam "International Lawn Tennis Challenge", maar na de dood van de grondlegger Dwight Davis in 1945 werd het naar hem vernoemd. De tegenhanger bij de dames is de Fed Cup.

Er wordt gespeeld om 'the best of five' en meestal over drie dagen; twee enkelspelen op de eerste dag, het dubbelspel op de tweede dag en nog twee enkelspelen op de slotdag. De organisator is de Internationale Tennisfederatie (ITF). De Verenigde Staten zijn het succesvolst tot nu toe; ze wonnen 32 keer en eindigden 29 keer als tweede. Australië volgt met 28 zeges en 18 verloren finales.

De Davis Cup roept vaak speciale emoties op. Het is naast de Hopman Cup en de World Team Cup in Düsseldorf de enige landenontmoeting tussen tennisnaties. De Davis Cup geniet veel prestige bij toptennissers. De meeste toppers komen dan ook graag uit voor hun land in deze competitie.

Geschiedenis[bewerken]

Dwight Davis, de grondlegger van de Davis Cup

Het toernooi is in 1899 bedacht door vier leden van het tennisteam van de Harvard Universiteit, die het idee hadden om de Britse tennissers in een tenniswedstrijd uit te dagen. Na goedkeuring van de betreffende tennisorganisaties ontwikkelde een van deze vier spelers, Dwight Davis, een toernooi-opzet en uit eigen zak betaalde hij een beker. De eerste wedstrijd tussen de Verenigde Staten en Groot-Brittannië werd in 1900 gehouden in Boston in de Verenigde Staten. Het Amerikaanse team, waar Davis deel van uitmaakte, verraste de Britten door de eerste drie wedstrijden te winnen. Het jaar daarop werd er niet gespeeld, maar de volgende wedstrijd in 1902 werd wederom door de Amerikanen gewonnen. Het jaar daarop wonnen de Britten. In 1904 breidde het toernooi zich uit met de deelname van Frankrijk en België en een jaar later deden ook Oostenrijk en een gecombineerd team van Australië en Nieuw-Zeeland mee.

Tot en met 1971 was de regerend kampioen automatisch geplaatst voor de finale. Alle andere landen speelden in een toernooi waarbij de winnaar het recht had om de regerend kampioen uit te dagen voor een strijd om de titel.

Vanaf 1972 moest de regerend kampioen ook in het toernooi spelen en was de winnaar van het toernooi de winnaar van de Davis Cup. Vanaf 1981 wordt er in de huidige vorm gespeeld waarbij alleen de landen in de wereldgroep spelen om de Davis Cup titel. Alle overige landen proberen via regionale groepen naar de wereldgroep te promoveren.

Het toernooi werd eerst gehouden onder de naam "International Lawn Tennis Challenge". Na de dood van Dwight Davis in 1945 werd het toernooi naar hem vernoemd. Hij was ook een bekend Amerikaans politicus in de jaren 20 van de vorige eeuw. Hij was de Minister van Oorlogszaken tussen 1925 en 1929 en Gouverneur-Generaal van de Filipijnen van 1929 tot en met 1932.

Van 1950 tot en met 1967 domineerde Australië het toernooi door de beker 15 keer in 18 jaar te winnen. De Verenigde Staten won het vaakst (31x), gevolgd door Australië (28x) (waarvan 4x als gecombineerd team met Nieuw-Zeeland), Frankrijk en Groot-Brittannië (waarvan 4x gecombineerd met Ierland onder de naam "Britse Eilanden") (elk 9x) en Zweden (7x).

Tot en met 1973 werd het toernooi alleen maar gewonnen door de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk en Australië (al dan niet in combinatie met Nieuw-Zeeland). Hun dominantie werd gebroken in 1974 toen Zuid-Afrika en India zich voor de finale plaatsten. Vanwege het apartheidsregime in Zuid-Afrika weigerde India de finale te spelen, waardoor Zuid-Afrika het toernooi won. Sindsdien hebben verscheidene landen het toernooi op hun naam geschreven.

Toernooiopzet[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie opzet Davis Cup voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Elk jaar strijden 16 landen in de Wereldgroep om de titel. De andere landen spelen in drie regionale zones ((Amerika's, Azië/Oceanië, en Europa/Afrika).

In de Wereldgroep spelen gedurende een weekend twee landen tegen elkaar, waarbij een land thuis speelt. Welk land dit is, en welk land mag bepalen op welke ondergrond wordt gespeeld, bepaalt de ITF. Het baseert zich daarbij op eerder gespeelde wedstrijden tussen deze landen. Als bijvoorbeeld de laatste ontmoeting tegen land X een uitwedstrijd was, wordt de eerstvolgende ontmoeting tegen land X een thuiswedstrijd. De winnaar van een ontmoeting gaat door naar de volgende ronde. Na vier wedstrijden is dan de winnaar bekend. Verliezers uit de eerste ronde spelen aan het eind van het jaar nog een extra wedstrijd tegen een team uit de regionale zone of een andere verliezer. De winnaar van die wedstrijd speelt in het daarop volgende jaar in de Wereldgroep, de verliezer komt dan uit in een regionale zone.

De regionale zones zijn in vier groepen verdeeld. Groep 1 is de sterkste groep en groep 4 de zwakste. In de groepen 1 en 2 spelen telkens twee teams tegen elkaar, waarbij de winnaars een kans krijgen om te promoveren naar een sterkere groep (groep 1 of de Wereldgroep) en de verliezers moeten spelen om te voorkomen dat ze naar een lagere groep degraderen. In de groepen 3 en 4 strijden per groep alle landen in een groep onderling tegen elkaar, waarbij teams kunnen promoveren en degraderen.

Wedstrijd[bewerken]

Elke wedstrijd bestaat uit vijf partijen tennis (ook wel rubbers genoemd) die over drie dagen worden gespeeld. Op vrijdag twee enkelspelen, de dubbel op zaterdag en opnieuw twee enkelspelen op zondag. De partijen zijn een best-of-five waarbij alleen in de eerste vier sets een tie-break kan worden gespeeld. Wanneer een wedstrijd is beslist, worden meestal de resterende partijen in een best-of three gespeeld met een eventuele tie-break in de derde set.

De wedstrijden in de regionale groepen 3 en 4 worden anders verspeeld: slechts drie partijen tennis, twee enkelspelen en een dubbel, alles op een dag en elke partij is een best-of-three zonder een tie-break in de derde set.

Overzicht finales[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie finales Davis Cup en winnaars Davis Cup voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

De vijf meest recente finales waren:

Jaar Winnaar Tegenstander Score
2013 Vlag van Tsjechië Tsjechië
Radek Štěpánek
Tomáš Berdych
 
 
Vlag van Servië Servië
Novak Đoković
Dušan Lajović
Ilia Bozoljac
Nenad Zimonjić
3-2
2012 Vlag van Tsjechië Tsjechië
Radek Štěpánek
Tomáš Berdych
 
 
Vlag van Spanje Spanje
David Ferrer
Nicolás Almagro
Marcel Granollers
Marc López
3-2
2011 Vlag van Spanje Spanje
Rafael Nadal
David Ferrer
Feliciano López
Fernando Verdasco
Vlag van Argentinië Argentinië
Juan Martín del Potro
Juan Mónaco
David Nalbandian
Eduardo Schwank
3-1
2010 Vlag van Servië Servië
Novak Đoković
Janko Tipsarević
Viktor Troicki
Nenad Zimonjić
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Arnaud Clément
Michaël Llodra
Gaël Monfils
Gilles Simon
3-2
2009 Vlag van Spanje Spanje
Rafael Nadal
David Ferrer
Feliciano López
Fernando Verdasco
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Radek Štěpánek
Tomáš Berdych
Jan Hajek
Lukáš Dlouhý
5-0

Nederlandstalige vertegenwoordigers[bewerken]

België[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie België in de Davis Cup voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

België speelde in 1904 de finale tegen Britse Eilanden, maar verloor deze met duidelijke cijfers. Sinds de invoering van het huidige systeem (1981) haalde de Belgen de halve finale in 1999 en de kwartfinale in 1998 en 2007. In 2012 promoveerde België naar de Wereldgroep.

Nederland[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederland in de Davis Cup voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nederland speelde vanaf 1992 tot en met 2006 15 jaar onafgebroken in de Wereldgroep. In 2001 behaalde Oranje haar grootste succes tot nu toe; een plaats in de halve finale. In 2008 promoveerde Nederland weer naar de Wereldgroep om een jaar later alweer te degraderen naar de regionale groep I waar het ook in 2013 in zal spelen. 31 januari 2014 - 2 februari 2014 zal Nederland weer spelen in de Wereldgroep. Titelverdediger Tsjechië is de tegenstander.

Nederlandse Antillen[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederlandse Antillen in de Davis Cup voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Nederlandse Antillen, sinds 2011 vertegenwoordigd door tennissers uit Curaçao, doen sinds 1998 mee aan de Davis Cup. Ze kwamen nog niet verder dan de regionale groep 2. In 2001, 2005 en 2006 werd de beste prestatie ooit bereikt; de halve finale van die regionale groep.

Aruba[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Aruba in de Davis Cup voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Aruba deed in 2007 voor het eerst mee aan de Davis Cup. Het begon op het laagste regionale niveau groep IV van de Amerikaanse zone. Bij het toernooi in Guatemala wisten de Arubanen direct promotie af te dwingen. In 2008 kreeg het succes geen vervolg, verloor het alle drie de wedstrijden en degradeerde weer naar de regionale groep IV. In 2009 werden weer alle wedstrijden gewonnen (4 stuks) en keerde het team weer terug in de regionale groep III om in 2010 direct weer te degraderen. Wel wist het voor het eerst een wedstrijd in groep III te winnen. In 2012 speelt het in de regionale groep II.

Suriname[bewerken]

Suriname speelde nog nooit in de Davis Cup.

Bronnen, noten en/of referenties
Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Indianapolis (US clay courts) · Indianapolis (Virginia Slims) · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luik · Luzern · Makarska · Marbella · Melbourne · Memphis · Milaan · Modena · Montpellier · Nagoya · Nanking · Nice · Nichirei · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Waregem · Warschau · Wellington · Worcester · Zürich