Rafael Nadal

Rafael Nadal
Persoonlijke informatie
Bijnaam	Rafa, The Raging Bull, De koning van het Gravel
Nationaliteit	Spaanse
Geboorteplaats	Manacor, Balearen, Spanje
Woonplaats	Manacor, Balearen, Spanje
Geboortedatum	3 juni 1986
Lengte	1,85 m
Gewicht	85 kg
Profdebuut	2001
Slaghand	links
Totaal prijzengeld	$ 50.482.037
Coach	Toni Nadal
Profiel	(en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verlies-balans	600 - 123
Titels	53
Hoogste positie	1 (18 augustus 2008)
Huidige positie	5 (1 april 2013)
ATP World Tour Finals	Finale (2010)
Olympische Spelen	Goud (2008)
Grandslamresultaten
Australian Open	Winnaar (2009)
Roland Garros	Winnaar (2005, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2012)
Wimbledon	Winnaar (2008, 2010)
US Open	Winnaar (2010)
Dubbelspel
Winst-verlies-balans	102 - 60
Titels	8
Hoogste positie	26e (8 augustus 2005)
Huidige positie	60e (5 maart 2013)
Grandslamresultaten
Australian Open	3e ronde (2004, 2005)
Wimbledon	2e ronde (2005)
US Open	Halve finale (2004)
Portaal    Tennis

Rafael Nadal Parera (Manacor, 3 juni 1986) is een Spaans tennisser die volgens de Association of Tennis Professionals (ATP) momenteel de nummer 5 van de wereld is. Hij wordt algemeen beschouwd als één van de beste spelers aller tijden. Zijn bijnaam, de Koning van het Gravel, heeft hij te danken aan zijn succes op deze ondergrond. Vele experts beschouwen hem als de beste gravelspeler aller tijden.

Nadal won 11 Grand Slam titels, waarvan 7 maal Roland Garros (een record voor de open era), de gouden medaille op de Olympische Spelen van 2008, een recordaantal van 23 Masters Series-titels, een recordaantal van 14 ATP World Tour 500 toernooien en maakte deel uit van het Spaanse team dat de Davis Cup veroverde in 2004, 2008, 2009 en 2011. Door in 2010 de titel op de US Open te winnen, veroverde hij als zevende speler in de geschiedenis en de jongste in de open era de Career Slam.

Nadal won in 2008 32 wedstrijden achter elkaar, beginnend op de Masters Series Hamburg tot aan de Masters Series Cincinnati. Gedurende deze tijd won hij titels in Hamburg, Roland Garros (zonder setverlies), Queen's club, zijn eerste titel op Wimbledon en de Masters Series Canada. In 2012 was hij de eerste speler ooit die er in slaagde een ATP titel acht keer achter elkaar te winnen, op het toernooi van Monte Carlo. Nadal was een recordaantal van 160 achtereenvolgende weken nummer 2 van de wereld, achter de Zwitser Roger Federer, voordat hij op 18 augustus 2008 voor het eerst nummer 1 werd. Dit bleef hij tot 5 juli 2009. Op 7 juni 2010 heroverde hij de nummer 1 positie na het winnen van zijn vijfde Roland Garros-titel. Deze verloor hij op 4 juli 2011 aan Novak Đoković.

Biografie

Rafael Nadal, ook wel bekend als Rafa, is de neef van oud-voetballer Miguel Ángel Nadal. Zijn andere oom Toni Nadal is zijn coach. Rafaels ouders heten Sebastián en Ana María. Rafael Nadal heeft nog een jonger zusje, María Isabel.

Carrière

2005

Tijdens de Australian Open 2005 bereikte hij de 4e ronde waarin hij verloor van de latere finalist Lleyton Hewitt. Twee maanden later bereikte hij de finale van het ATP-toernooi van Miami. In de 3e tiebreak was hij 2 punten verwijderd van toernooiwinst. Hij verloor uiteindelijk van Roger Federer met 2-6, 6-7(4), 7-6(5), 6-3, 6-1.

Hij domineerde vervolgens het gravelseizoen, met titels in Monte Carlo, Barcelona en Rome. Op 5 juni 2005 won hij zijn eerste Grand Slam titel, op Roland Garros, door in de halve finale van Federer en in de finale van Mariano Puerta te winnen (6-7,6-3,6-1,7-5).

Op 14 augustus 2005 won hij zijn eerste toernooi op hardcourt, de Canada Masters. Hardcourt is een ondergrond waar Nadal in de loop van zijn carrière op heeft moeten leren spelen, want hij groeide zoals de meeste Spaanse spelers op op gravelbanen.

Hij is sinds 2003 de jongste speler ooit die zich heeft gekwalificeerd voor de Masters Cup. Met zijn 19 jaar was hij als de nummer 2 geplaatst geweest, achter Roger Federer. Hij kon echter niet meedoen vanwege een voetblessure.

Het tennisjaar 2005 bracht Nadal 79 gewonnen partijen, 11 titels (waaronder 4 Masters (Monte Carlo, Rome, Canadian Open, China Open) en 10 verloren partijen. Roger Federer, in deze periode wereldranglijstaanvoerder, heeft daarentegen ook 11 titels gewonnen, waaronder ook 4 Masters, en 4 nederlagen geleden.

2006

Het jaar 2006 begon slecht voor Nadal, hij kon niet meedoen aan de Australian Open vanwege een voetblessure. In februari kon hij weer spelen en kwam tot de halve finale van Marseille.

Voorafgaand aan Roland Garros won hij de graveltoernooien van Monte Carlo, Barcelona en Rome. Op Roland Garros wist Nadal zijn titel te prolongeren. In dit toernooi won hij in de kwartfinale van Novak Đoković, in de halve finale Ivan Ljubijic en in de finale won hij van Federer in vier sets. Op Wimbledon kwam hij voor het eerst in de finale, en kwam hij uit tegen Roger Federer. De eerste twee sets gingen naar Federer, maar Nadal vocht terug en maakte er een vierde set van. Uiteindelijk won Federer met 6-0 7-6 6-7 6-3.

Op de US Open bereikte Nadal de kwartfinales. Hij verloor daarin van Michail Joezjny. Dit jaar deed Nadal wel mee aan de Tennis Masters Cup. In de groepsfase werd hij tweede en speelde in de halve finale tegen Federer. De Spanjaard verloor met 4-6 5-7. Hij eindigde het jaar als nummer twee van de wereld.

2007

Nadal bereikte op de Australian Open voor het eerst de kwartfinale. Hij verloor in 3 sets van de latere finalist Fernando González.

Een jaar later won Nadal Roland Garros een derde keer, opnieuw door Roger Federer te verslaan in de finale. Federer begon de eerste set voortvarend, maar verzuimde breakpoints te verzilveren waardoor Nadal nog in de eerste set aan het langste eind trok. De tweede set werd nog wel gewonnen door Federer, maar daarna was Nadal bovenliggend.

Op 8 juli stond Nadal opnieuw tegenover Federer, ditmaal in de finale van Wimbledon. Federer won de eerste set met 7-6 in de tiebreak. De tweede set ging lange tijd gelijk op, maar een break van Nadal in de 10e game van de wedstrijd leverde hem deze set op. De derde set ging opnieuw in een tiebreak naar Federer, die minder fouten maakte. De vierde set werd mede beslist door het Hawk-Eye-systeem: een aantal belangrijke uitdagingen pakten uit in het voordeel van 'Rafa'. In de laatste en beslissende set bleek Roger Federer de koelste: Nadal kreeg vier breakpoints maar die werden allemaal weggeserveerd door de Zwitser. Federer daarentegen sloeg toe bij zijn eerste serie breakpoints in de 6e game van deze set, het werd uiteindelijk 6-2 voor Federer in deze set.

2008

In 2008 verloor Nadal in de halve finale van de Australian Open van de Fransman Jo-Wilfried Tsonga: 6-2,6-3,6-2.

Tijdens het gravelseizoen won hij vier toernooien en versloeg hij Federer in drie finales. Hij won Monte Carlo (finale tegen Federer), Barcelona en Hamburg (finale tegen Federer). In de finale van Roland Garros liet hij Federer met 6-1 6-3 6-0 volstrekt kansloos. Nadal evenaarde hiermee het record van Björn Borg door 4 keer achter elkaar Roland Garros te winnen. En hij schaarde zich in het gezelschap van Borg, Sampras en Federer als enige spelers in de open era die erin geslaagd zijn hetzelfde Grand slam toernooi vier of meer keer achter elkaar te winnen. Het overall record van Borg, 6 keer Roland Garros winnen, zou Nadal in 2011 evenaren.

In zijn voorbereiding om zijn spel op gras te vervolmaken met het oog op het winnen van Wimbledon, won hij half juni 2008 het grastoernooi van Queen's door in de finale Novak Đoković te verslaan.

Op zondag 6 juli kwam Nadals droom uit: hij won het toernooi van Wimbledon door in vier uur en achtenveertig minuten (en twee regenpauzes) Roger Federer in vijf sets te verslaan. Nadal werd daardoor de derde speler in de open era, na Rod Laver en Borg, die in één jaar zowel Roland Garros als Wimbledon won. De setstanden waren 6-4, 6-4, 6-7 (5), 6-7 (8) en 9-7. Nadal kreeg in de vierde set twee matchpunten, maar deze wist Federer nog ongedaan te maken. Op 7-7 in de vijfde set brak Nadal de service van Federer, waarna Nadal de wedstrijd kon uitserveren. De finale, van een buitengewoon hoog niveau, wordt door velen beschouwd als de beste ooit.

Op 17 augustus stond Nadal in de finale van de Olympische Spelen in Peking. Hij moest het opnemen tegen de Chileen Fernando González. Nadal won de eerste set vlot, maar in de tweede set moesten de twee het uitvechten in een tiebreak. Nadal won de tiebreak en kon opnieuw vlot winnen in de derde set. Door zijn winst behaalde hij de gouden medaille de dag voordat hij nummer 1 van de wereld werd.

Op 4 september bereikte Nadal voor het eerst in zijn carrière de halve finale van de US Open. Hij won in de kwartfinale van de Amerikaan Fish in 4 sets. In de halve finale moest hij het opnemen tegen de Schot Andy Murray, maar hij verloor deze partij in 4 sets.

Aan het eind van het jaar miste hij, evenals in 2005, de Masters Cup wegens een blessure. Wel sloot hij voor het eerst het jaar af als nummer 1 van de wereld, daarmee de hegemonie van Roger Federer, die de afgelopen vier jaar afsloot als nummer een, doorbrekend.

2009

In de halve finale van de Australian Open won Nadal van zijn landgenoot Fernando Verdasco in een epische vijfsetter die meer dan 5 uur duurde, met 6-7, 6-4, 7-6, 6-7, 6-4, in wat aan het eind van het jaar door velen als de wedstrijd van het jaar werd beschouwd. In de finale was hij in nog een vijfsetter te sterk voor zijn rivaal Roger Federer en pakte hij voor het eerst in zijn carrière de Australian Open. Het werd 7-5, 3-6, 7-6 (3), 3-6, 6-2 in het voordeel van de Spanjaard. In het voorjaar bevestigde Nadal zijn nummer 1 positie door een reeks toernooioverwinningen in Indian Wells, Monte Carlo, Barcelona en Rome.

Op 31 mei verloor Nadal in de achtste finale met 2-6, 7-6 (2), 4-6, 6-7 (2) voor het eerst op Roland Garros van de Zweed Robin Söderling in een 4-setter. Hiermee kwam een eind aan 31 ongeslagen wedstrijden op Roland Garros. Na het slecht verlopen Roland Garros moest Nadal vanwege een knieblessure afzeggen voor het toernooi in Queens. Op 19 juni maakte hij bekend zijn titel op Wimbledon ook niet te zullen verdedigen.

Zijn rentree kwam op het ATP-toernooi van Montréal, waar hij echter in de kwartfinale verloor van Juan Martín del Potro. In het najaar volgde wederom een halve finale plaats tijdens de US Open, waarin hij zijn grootste nederlaag ooit incasseerde tegen dezelfde Juan Martín del Potro, 6-2, 6-2, 6-2. Hij bleek een buikspierblessure te hebben en was niet goed in staat te serveren. Op de ATP World Tour Finals in London was Robin Söderling weer te sterk voor Nadal, kort daarna werd Nadal ook verslagen door Nikolaj Davydenko, door zijn nederlagen was hij als eerste uitgeschakeld voor de laatste 4 van het toernooi. Roger Federer legde definitief beslag op de eerste plaats van de wereldranglijst over 2009.

2010

Nadal begon het jaar met een demonstratietoernooi in Dubai. Daar won hij in de finale van Robin Söderling met 7-6 (3), 7-5. Na Nadals deelname aan het ATP-toernooi van Doha, waar hij in de finale van Nikolaj Davydenko verloor, vertrok de Spanjaard naar Melbourne. Op de Australian Open wist hij zijn titel niet succesvol te verdedigen, hij gaf in de kwartfinale tegen Andy Murray op, wederom met knieproblemen. Nadal stond op het punt van verliezen met een stand van 3-6, 6-7(2), 0-3. Vervolgens maakte hij ook bekend niet te participeren aan het ATP-toernooi van Rotterdam, om te herstellen van zijn kwetsuren. Door zijn vroege uitschakeling in Melbourne zakte Nadal af van de tweede naar de vierde positie op de ATP-ranglijst.

Na zijn herstel keerde hij terug op het toernooi van ATP-toernooi van Indian Wells. Daar haalde Nadal de halve finale waarin hij verloor van Ivan Ljubičić. Een week later deed hij mee aan het Mastertoernooi van Miami. Nadal behaalde wederom de halve finale, hij verloor ditmaal van Andy Roddick met 6-4, 3-6, 3-6. In het ATP-toernooi van Monte Carlo pakte Nadal zijn eerste titel in 2010. Hij won het toernooi overtuigend door in de finale van Fernando Verdasco met 6-0, 6-1 te verslaan. Door deze overwinning werd Nadal de eerste speler in open era die 6 maal achter elkaar hetzelfde toernooi won. Nadals volgende toernooi was het ATP-toernooi van Rome. Hij versloeg onder andere Philip Kohlschreiber, Victor Hǎnescu en Stanislas Wawrinka. In de halve finale versloeg hij met veel moeite Ernests Gulbis, die eerder in het toernooi voor een stunt zorgde door Roger Federer te verslaan. In de finale won hij van zijn landgenoot David Ferrer met 7-5, 6-2. Nadal won zijn 17e titel op een toernooi uit de Masters. Hij evenaarde hiermee het record van de Amerikaan Andre Agassi. Nadal deed ook mee aan ATP-toernooi van Madrid. Hij won o.a. van John Isner, Gaël Monfils en Nicolás Almagro. In de finale trof hij, exact een jaar na hetzelfde toernooi, zijn eeuwige rivaal Roger Federer. Het was voor het eerst in dit jaar dat ze tegen elkaar speelden. Vorig jaar won Federer nog, maar nu nam Nadal revanche door Federer met 6-4, 7-6(5) hem te verslaan. Hiermee verbrak hij het oude record van Andre Agassi en steeg hij een plaats op de ATP-ranglijst.

Nadal won op 6 juni zijn vijfde titel op Roland Garros. In de finale rekende hij in drie sets af met de Zweed Robin Söderling, het werd 6-4, 6-2 en 6-4. Door de toernooizege nam Nadal de eerste positie op de wereldranglijst weer over van Roger Federer. Door zijn zege in Parijs was Nadal al zeker van deelname aan de ATP World Tour Finals. Hij behaalde met de zege op Roland Garros tevens als eerste speler ooit de zogenaamde "Clay Slam"; Hij won alle 4 de grote graveltoernooien in één jaar, iets dat nog nooit iemand was gelukt.

Na Roland Garros speelde Nadal voor het eerst sinds 2008 weer op gras, tijdens het toernooi van Queens. Hij werd in kwartfinale uitgeschakeld door Feliciano López met 6-7(5) en 4-6. Op Wimbledon pakte Nadal de zege door in de finale de Tsjech Tomáš Berdych te verslaan met 6-3, 7-5 en 6-4. Door zijn tweede Wimbledon zege verstevigde Nadal zijn positie op de wereldranglijst.

Op 13 september won Nadal de US Open door in de finale de Serviër Novak Đoković te verslaan met 6-4, 5-7, 6-4 en 6-2. Daarmee is hij de 7e speler ooit die alle 4 de Grand slams heeft gewonnen, na de Brit Fred Perry in 1935, Don Budge (VS), Roy Emerson (Australië), Rod Laver (Australië), Andre Agassi (VS) en Roger Federer (Zwitserland). Hij is ook de tweede man die zowel alle 4 de Grand slams heeft gewonnen, als de Olympische titel, na Andre Agassi. In de open era is Nadal met 24 jaar de jongste speler die alle 4 de Grand slams op zijn naam heeft staan. Ook verstevigde Nadal zijn 1e positie op de Wereldranglijst met deze overwinning. Het was zijn 6e titel in 2010 en de 42e uit zijn carrière.

De weken daarna deed hij het wat rustiger aan en bereidde hij zich voor op de drie toernooien die hij zou spelen in Azië: de ATP-toernooien van Bangkok, Tokio en Sjanghai. In Bangkok verloor hij op 2 oktober 2010 in de halve finale van zijn landgenoot Guillermo García-López met 6-2, 6-7(3) en 3-6. De week erna speelde hij in Tokio waar hij o.a. van Santiago Giraldo, Milos Raonic en Dmitri Toersoenov won. Nadat hij in een moeilijke halve finale de Serviër Viktor Troicki met 7-6(4), 4-6, 7-6(7) had verslagen, won hij van Gaël Monfils in de finale met 6-1,7-5.

2011

Op 23 april boekte Nadal door een overwinning op Ivan Dodig in de halve finale van het ATP-toernooi van Barcelona zijn 500e ATP-overwinning. Tegenover die 500 winstpartijen stonden 105 verliespartijen. Ook won hij de Roland Garros-finale tegen zijn aartsrivaal Roger Federer op 5 juni 2011 met 7-5, 7-6 (3), 5-7, 6-1. Daarmee won Nadal zijn 6e Roland Garros titel binnen 7 jaar en evenaarde hij het record van Björn Borg door 6 keer Roland Garros te winnen. Ook veroverde hij zijn 10e Grand slam-toernooi. Op Wimbledon 2011 haalde Nadal de finale, waar hij verloor van Novak Đoković, waarna Djokovic de nummer 1-positie overnam van Nadal. Gedurende de zomer bouwde de Serviër de voorsprong verder uit. In de finale van de US Open verloor Nadal opnieuw van Djokovic, in een partij die veel minder eenzijdig was dan het scoreverloop doet vermoeden en die ruim vier uur duurde, met 2-6, 4-6, 7-6, 1-6. Beide spelers bereikten een buitengewoon hoog niveau, maar de diepte van de slagen en de variatie van Djokovic gaven de doorslag. Geheel in lijn met eerdere jaren, vielen de prestaties van Nadal na de US Open wat tegen. Zo kwam hij de groepsfase van de ATP Finals niet door, en leed hij daarin zijn grootste nederlaag ooit tegen Federer (3-6, 0-6). 2011 sloot hij echter toch met een hoogtepunt af, door opnieuw de Davis Cup te winnen met Spanje. In de finale werd in Sevilla Argentinië verslagen. Nadal haalde het beslissende punt binnen door in de vierde wedstrijd in ruim vier uur Juan Martin del Potro te verslaan met 1-6, 6-4,6-1, 7-6. Het was zijn 20ste zege in een Davis Cup wedstrijd op rij, hij verloor tot nu toe alleen zijn eerste Davis Cup wedstrijd. Nadal heeft zich regelmatig beklaagd over de, in zijn ogen, te volle speelkalender. Mede daarom kondigde hij aan het landentoernooi in 2012 niet te zullen spelen.

2012

Op de Australian Open stond Nadal voor de vierde maal op rij en de vijftiende maal in totaal in een grandslamfinale, na onder andere winst in de kwartfinale op Tomáš Berdych (6-7, 7-6, 6-4, 6-3) en Roger Federer in de halve finale (6-7, 6-2, 7-6, 6-4). Hij verloor in de langste Grand slam-finale ooit in een titanengevecht van 5 uur en 53 minuten van Novak Đoković: 7-5, 4-6, 2-6, 7-6(5), 5-7. Daarmee was Nadal de eerste speler in de open era die drie achtereenvolgende Grand Slam finales verloor.

Na halve finales op de toernooien van Indian Wells en Miami, veroverde Nadal in april zijn eerste titel van het jaar, door voor de achtste achtereenvolgende keer het toernooi van Monte Carlo te winnen. In de finale won hij voor het eerst in 18 maanden van Đoković: 6-3, 6-1. Vervolgens won hij voor de zevende maal het ATP toernooi van Barcelona. Hiermee vestigde Nadal een aantal records. Hij is de eerste mannelijke speler ooit die erin slaagt 2 verschillende ATP toernooien elk minimaal 7 keer te winnen. Daarnaast was Nadal in de maand april 77 wedstrijden op rij ongeslagen, een reeks waarin hij 14 toernooien wist te winnen. In de finale van het Masters series-toernooi van Rome werd Đoković opnieuw verslagen: 7-5, 6-3. Op Roland Garros bereikte Nadal zonder setverlies de finale. Daarin was Đoković opnieuw de tegenstander. De finale werd enige malen door regen vertraagd en eindigde op maandag. Nadal won in 4 sets zijn vijftigste titel: 6-4, 6-3, 2-6, 7-5. Hij is de eerste speler in de Open era met 7 Roland Garros-titels en daarnaast schaart Nadal zich in het gezelschap van Björn Borg, Pete Sampras en Roger Federer als enige spelers in de open era die in elk van 8 opeenvolgende kalenderjaren minimaal 1 Grand slam-titel wonnen.

Na Roland Garros was er veel tegenslag voor Nadal. Hij werd vroeg tijdens het toernooi van Halle uitgeschakeld, maar de grootste verrassing was zijn verlies in de tweede ronde van Wimbledon in 5 sets tegen Lukáš Rosol. Dit was de eerste nederlaag van Nadal tegen een speler die zo laag stond in de ATP-ranking (nummer 100). Door deze nederlaag, die zijn eerste was in zo'n vroeg stadium van een grandslamtoernooi in zeven jaar, zakte hij naar de derde plaats op de wereldranglijst. Op 19 juli maakte Nadal bekend niet deel te kunnen nemen aan de Olympische Zomerspelen 2012 om zijn titel uit 2008 te verdedigen. Ontstekingen aan zijn kniepezen (een oude blessure die hem ook in 2009 uit het toernooi van Wimbledon hield) beletten hem op wedstrijdniveau te tennissen. Hij noemde het "één van de droevigste momenten van mijn carrière". Hij liet in 2012 ook verstek gaan voor de US Open en hij zou uiteindelijk voor de rest van het seizoen niet meer in actie komen. Hij wilde zo goed mogelijk herstellen van zijn knieblessure en helemaal fit zijn voor het seizoen 2013.

2013

Deze doelstelling werd echter niet gehaald, mede doordat hij vanwege een buikvirusinfectie vertraging opliep in zijn trainingsschema. De Australian Open moest Nadal daarom noodgedwongen aan zich voorbij laten gaan, zijn rentree stond nu gepland in het Chileense graveltoernooi Viña del Mar. Hier haalde Nadal al meteen de finale maar verloor na een felbevochten wedstrijd van de relatief onbekende Argentijn Zeballos. De setstanden waren 7-6, 6-7 en 4-6. Nadien deed Nadal mee aan het toernooi van São Paulo. Hier kon de Spanjaard wel juichen. In de finale versloeg hij David Nalbandian met 6-2 en 6-3. Ook op het zwaarder bezette toernooi van Acapulco was er winst, in de finale werd zijn landgenoot David Ferrer met 6-0, 6-2 aan de kant gezet. Nadal bevestigde tevens deelname aan het hardcourttoernooi van Indian Wells en leek weer helemaal terug te zijn na het blessureleed.

Op dat toernooi was Nadal de eindlaureaat. In de finale klopte hij Juan Martin Del Potro met 4-6, 6-3 en 6-4.

In Monte Carlo, het toernooi dat Nadal sinds 2005 elk jaar won, kwam dit jaar een eind aan zijn zegereeks. Novak Djokovic klopte de Spanjaard in de finale met 2-6 en 6-7. Lang moest de Spanjaard echter niet wachten op een volgende trofee: de week erna won hij voor de achtste keer het toernooi van Barcelona. In de finale stuurde hij Nicolas Almagro naar huis met 6-4 en 6-3. Hiermee was Nadal de eerste speler in de geschiedenis die 2 verschillende toernooien elk minimaal 8 x won.

Op de Madrid masters haalde de Spanjaard opnieuw de trofee binnen. De Zwitser Stanislas Wawrinka moest in de finale in twee sets de duimen leggen voor Nadal. Het werd 6-2 en 6-4. Nadal haalde sinds zijn comeback in februari in alle 7 toernooien de finale, waarvan hij er 5 won.

Ook op het ATP toernooi van Rome haalde hij de eindwinst binnen. Hij gaf er Roger Federer van jetje. 6-1 en 6-3 werd het. Uit 30 onderlinge duels won Nadal 20 keer.

Tweestrijd met Roger Federer

De belangrijkste rivaliteit in het mannentennis in het eerste decennium van deze eeuw is de tweestrijd tussen Roger Federer en Rafael Nadal. Hoewel Federer vijf jaar ouder is was de start van zijn carrière tamelijk geleidelijk; hij bereikte de top 100 voor het eerst in 2001 en won zijn eerste grandslamtitel (Wimbledon) in 2003. Federer bereikte de ATP nummer 1-positie op 2 februari 2004 en had die positie per juli 2008 232 weken in zijn bezit. Nadal won zijn eerste grandslamtitel (Roland Garros) in 2005 en was sinds 25 juli 2005 de vrijwel onbedreigde nummer 2 (alleen in het voorjaar van 2008 kwam de Serviër Novak Đoković dichtbij, nadat deze de Australian Open had gewonnen). Nadal en Federer hebben een recordaantal van 8 duels in een Grand Slam finale gespeeld, de onderlinge balans hierin is 6-2 voor Nadal.

Nadal is een van de weinige spelers die een plusscore heeft tegen Federer, 19-10. Op Grand Slams in de onderlinge score zelfs 8-2 in het voordeel van Nadal. De tweestrijd van Nadal en Federer spitst zich sinds 2005 toe op de finales van Roland Garros en Wimbledon. Nadat Nadal Federer had verslagen in de halve finale van Roland Garros 2005 stonden de twee in 2006, 2007 en 2008 tegen elkaar in de finale. Federer had in 2008 zijn voorseizoen op Roland Garros afgestemd, maar verloor de finale met 6-1, 6-3, 6-0. Op gras heeft Federer echter een voorsprong: sinds 2003 won hij al zijn partijen op gras (65 tot aan de Wimbledon-finale van 2008, 2 finales van Nadal 2006 en 2007). Nadal haalde op 4 juli 2008 zijn derde opeenvolgende Wimbledonfinale en won zijn eerste Wimbledontitel tegen Federer na een heroïsche strijd van ruim 4 uur en 2 regenpauzes. Het werd 6-4 6-4 6-7 6-7 9-7 en waar Federer Nadals recordzegereeks van 81 gravelwedstrijden achter elkaar doorbrak (op de Masters Series Hamburg 2007), doorbrak Nadal in de finale van Wimbledon de recordreeks van Federer op gras (65 keer winnen achter elkaar). Al eerder, op het toernooi van Dubai in 2006, had Nadal Federers recordreeks van 56 opeenvolgende zeges op hardcourt gebroken.

Op 1 augustus 2008 pakte Nadal met het bereiken van de halve finale van Cincinnati, die hij weliswaar verloor van Đoković, voldoende punten om op 18 augustus 2008 de nummer 1-positie van Federer over te nemen. Federer bleef als titelverdediger in de derde ronde steken.

In 2009 won Nadal tegen Federer in de finale zijn eerste Australian Open-titel. Federer won echter de finale van het graveltoernooi van Madrid van Nadal. Daarna won hij ook Roland Garros, nadat Nadal in de 4de ronde was uitgeschakeld. Nadal kon wegens een knieblessure zijn titel op Wimbledon niet verdedigen, op 5 juli 2009 pakte Federer er de titel, waardoor Nadal na 46 weken zijn nummer 1-positie op de ATP-ranglijst verloor. Op 17 augustus van dat jaar verloor Nadal zijn positie uit de Top 2 van de ATP-ranglijst, Andy Murray verruilde zijn nummer 3-positie na zijn toernooi winst in Montréal. Het is voor het eerst sinds 25 juli 2005, toen hij Lleyton Hewitt van de tweede positie verdreef, dat Nadal niet de nummer één of twee is. Na de US Open, waar Murray voortijdig verloor en Nadal de halve finale bereikte, keerde Nadal terug op de tweede plaats. Na Roland Garros 2010, waar Federer in de kwartfinale verloor, nam Nadal de nummer 1 positie weer over van Federer.

In 2011 boekte Nadal overwinningen op Federer in Miami, Madrid en in de finale van Roland Garros. Federer versloeg hem in de groepsfase van de ATP World Tour Finals. In de halve finale van de Australian Open in 2012 versloeg Nadal Federer opnieuw op een Grand Slam.

Tweestrijd met Novak Djokovic

Nadal en Djokovic zijn, van de actieve spelers, de spelers die het vaakst tegenover elkaar hebben gestaan. Op de Australian Open van 2012 speelden zij de langste Grand Slam-finale ooit met 5 uur 53 minuten, gewonnen door Djokovic. Ook de op een na langste best-of-three-wedstrijd in het tennis ooit staat op hun naam: Op de Madrid masters van 2009 speelden zij een driesetter van 4 uur en 3 minuten, waarin Nadal uiteindelijk aan het langste eind trok. Na 34 wedstrijden is de voorlopige onderlinge balans 19-15 voor Nadal. In Grand Slam ontmoetingen leidt Nadal met 6-3. In tegenstelling tot Roger Federer is Djokovic ongeveer even oud (Djokovic is een jaar jonger). Nadal was tot en met 2010 uiteindelijk meestal de sterkste in onderlinge ontmoetingen. Djokovic moest jarenlang met een plaats in de schaduw van Nadal (en Federer) genoegen nemen. Na 2010, het jaar waarin Nadal drie Gland Slams won, leek de Spanjaard hard op weg naar carrièrecijfers die zouden kunnen wedijveren met die van Federer. In 2011, het jaar waarin Djokovic het tennis domineerde en 6 grote finales van Nadal won, waaronder de Grand Slam-finales van Wimbledon en de US Open leidde Djokovic echter met 6-0. Nadal leek de antwoorden op het spel van de Serviër niet meer te hebben en gaf meerdere malen openlijk toe niet meer te weten hoe hij Djokovic moet aanpakken. In de Australian Open-finale van 2012 (voor het eerst in de Open era stonden bij de heren drie keer achter elkaar dezelfde finalisten tegenover elkaar in een Grand Slam-finale) kreeg Nadal opnieuw een kans en kwam dichtbij winst, maar verloor uiteindelijk met 7-5, 4-6, 2-6, 7-6, 5-7. Op het toernooi van Monte Carlo doorbrak Nadal de reeks verloren finales: 6-3, 6-1. In de finale van Rome won Nadal opnieuw: 7-5, 6-3. Op Roland Garros won Nadal ook weer een Grand Slam-finale door Djokovic te verslaan in hun vierde opeenvolgende finale, een nieuw record.

Prijzen en onderscheidingen

• 2003 - ATP Newcomer of the Year (ATP Nieuwkomer van het jaar)
• 2005 - ATP Most Improved Player (ATP Meest verbeterde speler)
• 2008 - ATP Player of the Year (ATP Speler van het jaar)
• 2010 - Stefan Edberg Sportsmanship Award
• 2010 - ATP Player of the Year (ATP Speler van het jaar)
• 2011 - Arthur Ashe Humanitarian of the Year

Palmares

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009	vanaf 2009
Tennis Masters Cup	ATP World Tour Finals
ATP Masters Series	ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold	ATP World Tour 500 Series
ATP International Series	ATP World Tour 250 Series

Enkelspel

Nr.	Datum	Toernooi	Ondergrond	Tegenstander in finale	Score	Details
Gewonnen finales
1.	9 augustus 2004	ATP Sopot	gravel	José Acasuso	6-3, 6-4
2.	20 februari 2005	ATP Costa do Sauípe	gravel	Alberto Martín	6-0, 6-7, 6-1
3.	27 februari 2005	ATP Acapulco	gravel	Albert Montañés	6-1, 6-0
4.	17 april 2005	ATP Monte Carlo	gravel	Guillermo Coria	6-3, 6-1, 0-6, 7-5	details
5.	24 april 2005	ATP Barcelona	gravel	Juan Carlos Ferrero	6-1, 7-6, 6-3
6.	8 mei 2005	ATP Rome	gravel	Guillermo Coria	6-4, 3-6, 6-3, 4-6, 7-6	details
7.	5 juni 2005	Roland Garros	gravel	Mariano Puerta	6-7, 6-3, 6-1, 7-5	details
8.	10 juli 2005	ATP Båstad	gravel	Tomáš Berdych	2-6, 6-2, 6-4
9.	24 juli 2005	ATP Stuttgart	gravel	Gaston Gaudio	6-3, 6-3, 6-4
10.	14 augustus 2005	ATP Montréal/Toronto	hardcourt	Andre Agassi	6-3, 4-6, 6-2	details
11.	18 september 2005	ATP Peking	hardcourt	Guillermo Coria	5-7, 6-1, 6-2	details
12.	23 oktober 2005	ATP Madrid	hardcourt	Ivan Ljubičić	3-6, 2-6, 6-3, 6-4, 7-6
13.	4 maart 2006	ATP Dubai	hardcourt	Roger Federer	2-6, 6-4, 6-4	details
14.	23 april 2006	ATP Monte Carlo (2)	gravel	Roger Federer	6-2, 6-7, 6-3, 7-6	details
15.	30 april 2006	ATP Barcelona (2)	gravel	Tommy Robredo	6-4, 6-4, 6-0	details
16.	14 mei 2006	ATP Rome (2)	gravel	Roger Federer	6-7, 7-6, 6-4, 2-6, 7-6	details
17.	11 juni 2006	Roland Garros (2)	gravel	Roger Federer	1-6, 6-1, 6-4, 7-6	details
18.	18 maart 2007	ATP Indian Wells	hardcourt	Novak Đoković	6-2, 7-5	details
19.	22 april 2007	ATP Monte Carlo (3)	gravel	Roger Federer	6-4, 6-4	details
20.	29 april 2007	ATP Barcelona (3)	gravel	Guillermo Cañas	6-3, 6-4	details
21.	13 mei 2007	ATP Rome (3)	gravel	Fernando González	6-2, 6-2	details
22.	10 juni 2007	Roland Garros (3)	gravel	Roger Federer	6-3, 4-6, 6-3, 6-4	details
23.	22 juni 2007	ATP Stuttgart (2)	gravel	Stanislas Wawrinka	6-4, 7-5	details
24.	27 april 2008	ATP Monte Carlo (4)	gravel	Roger Federer	7-5, 7-5	details
25.	4 mei 2008	ATP Barcelona (4)	gravel	David Ferrer	6-1, 4-6, 6-1	details
26.	18 mei 2008	ATP Hamburg	gravel	Roger Federer	7-5, 6-7, 6-3	details
27.	8 juni 2008	Roland Garros (4)	gravel	Roger Federer	6-1, 6-3, 6-0	Details
28.	15 juni 2008	ATP Londen	gras	Novak Đoković	7-6, 7-5	details
29.	6 juli 2008	Wimbledon	gras	Roger Federer	6-4, 6-4, 6-7, 6-7, 9-7	details
30.	27 juli 2008	ATP Montréal/Toronto (2)	hardcourt	Nicolas Kiefer	6-3, 6-2	details
31.	17 augustus 2008	Peking	hardcourt	Fernando González	6-3, 7-6, 6-3	details
32.	1 februari 2009	Australian Open	hardcourt	Roger Federer	7-5, 3-6, 7-6, 3-6, 6-2	details
33.	22 maart 2009	ATP Indian Wells (2)	hardcourt	Andy Murray	6-1, 6-2	details
34.	19 april 2009	ATP Monte Carlo (5)	gravel	Novak Đoković	6-3, 2-6, 6-1	details
35.	26 april 2009	ATP Barcelona (5)	gravel	David Ferrer	6-2, 7-5	details
36.	3 mei 2009	ATP Rome (4)	gravel	Novak Đoković	7-6, 6-2	details
37.	18 april 2010	ATP Monte Carlo (6)	gravel	Fernando Verdasco	6-0, 6-1	details
38.	2 mei 2010	ATP Rome (5)	gravel	David Ferrer	7-5, 6-2	details
39.	16 mei 2010	ATP Madrid (2)	gravel	Roger Federer	6-4, 7-6	details
40.	6 juni 2010	Roland Garros (5)	gravel	Robin Söderling	6-4, 6-2, 6-4	details
41.	4 juli 2010	Wimbledon (2)	gras	Tomáš Berdych	6-3, 7-5, 6-4	details
42.	13 september 2010	US Open	hardcourt	Novak Đoković	6-4, 5-7, 6-4, 6-2	details
43.	10 oktober 2010	ATP Tokio	hardcourt	Gaël Monfils	6-1, 7-5	details
44.	17 april 2011	ATP Monte Carlo (7)	gravel	David Ferrer	6-4, 7-5	details
45.	24 april 2011	ATP Barcelona (6)	gravel	David Ferrer	6-2, 6-4	details
46.	5 juni 2011	Roland Garros (6)	gravel	Roger Federer	7-5, 7-6, 5-7, 6-1	details
47.	22 april 2012	ATP Monte Carlo (8)	gravel	Novak Đoković	6-3, 6-1	details
48.	29 april 2012	ATP Barcelona (7)	gravel	David Ferrer	7-6, 7-5	details
49.	21 mei 2012	ATP Rome (6)	gravel	Novak Đoković	7-5, 6-3	details
50.	11 juni 2012	Roland Garros (7)	gravel	Novak Đoković	6-4, 6-3, 2-6, 7-5	details
51.	17 februari 2013	ATP Sao Paulo (2)	gravel	David Nalbandian	6-2, 6-3	details
52.	2 maart 2013	ATP Acapulco (2)	gravel	David Ferrer	6-0, 6-2	details
53.	17 maart 2013	ATP Indian Wells (3)	hardcourt	Juan Martin Del Potro	4-6, 6-3, 6-4	details
54.	28 april 2013	ATP Barcelona (8)	gravel	Nicolas Almagro	6-4, 6-3	details
55.	12 mei 2013	ATP Madrid (3)	gravel	Stanislas Wawrinka	6-2, 6-4	details
56.	19 mei 2013	ATP Rome (7)	gravel	Roger Federer	6-1, 6-3	details
	Verloren finales
1.	18 januari 2004	ATP Auckland	hardcourt	Dominik Hrbatý	6-4, 2-6, 5-7
2.	3 april 2005	ATP Miami	hardcourt	Roger Federer	6-2, 7-6, 6-7, 3-6, 1-6	details
3.	9 juli 2006	Wimbledon	gras	Roger Federer	0-6, 6-7, 7-6, 3-6	details
4.	20 mei 2007	ATP Hamburg	gravel	Roger Federer	6-2, 2-6, 0-6	details
5.	8 juli 2007	Wimbledon	gras	Roger Federer	6-7, 6-4, 6-7, 6-2, 2-6	details
6.	4 november 2007	ATP Parijs	hardcourt	David Nalbandian	4-6, 0-6	details
7.	6 januari 2008	ATP Madras	hardcourt	Michail Joezjny	0-6, 1-6	details
8.	6 april 2008	ATP Miami	hardcourt	Nikolaj Davydenko	4-6, 2-6	details
9.	15 februari 2009	ATP Rotterdam	hardcourt	Andy Murray	3-6, 6-4, 0-6	details
10.	17 mei 2009	ATP Madrid	gravel	Roger Federer	4-6, 4-6	details
11.	18 oktober 2009	ATP Shanghai	hardcourt	Nikolaj Davydenko	6-7, 3-6	details
12.	9 januari 2010	ATP Doha	hardcourt	Nikolaj Davydenko	0-6, 7-6, 4-6	details
13.	28 november 2010	ATP World Tour Finals	hardcourt	Roger Federer	3-6, 6-3, 1-6	details
14.	20 maart 2011	ATP Indian Wells	hardcourt	Novak Đoković	6-4, 3-6, 2-6	details
15.	3 april 2011	ATP Miami	hardcourt	Novak Đoković	6-4, 3-6, 6-7	details
16.	8 mei 2011	ATP Madrid	gravel	Novak Đoković	5-7, 4-6	details
17.	15 mei 2011	ATP Rome	gravel	Novak Đoković	4-6, 4-6	details
18.	3 juli 2011	Wimbledon	gras	Novak Đoković	4-6, 1-6, 6-1, 3-6	details
19.	12 september 2011	US Open	hardcourt	Novak Đoković	2-6, 4-6, 7-6, 1-6	details
20.	9 oktober 2011	ATP Tokio	hardcourt	Andy Murray	6-3, 2-6, 0-6	details
21.	29 januari 2012	Australian Open	hardcourt	Novak Đoković	7-5, 4-6, 2-6, 7-6(5), 5-7	details
22.	10 februari 2013	ATP Viña del Mar	gravel	Horacio Zeballos	7-62, 66-7, 4-6	details
23.	21 april 2013	ATP Monte Carlo	gravel	Novak Đoković	2-6, 6-7	details

Dubbel finaleplaatsen (3)

nr.	datum	toernooi	partner	tegenstanders	uitslag
1.	21 augustus 2003	ATP Umag	Álex López Morón	Todd Perry Thomas Shimada	6-1, 6-3
2.	5 januari 2004	ATP Chennai	Tommy Robredo	Jonathan Erlich Andy Ram	7-6(3), 4-6, 6-3
3.	3 januari 2005	ATP Doha	Tommy Robredo	Andrei Pavel Michail Joezjny	6-3, 4-6, 6-3
4.	27 april 2008	ATP Monte Carlo	Tommy Robredo	Mahesh Bhupathi Mark Knowles	6-3, 6-3
5.	9 januari 2009	ATP Doha	Marc López	Daniel Nestor Nenad Zimonjić	4-6, 6-4, 10-8
6.	20 maart 2010	ATP Indian Wells	Marc López	Daniel Nestor Nenad Zimonjić	7-6(8), 6-3
7.	8 januari 2011	ATP Doha	Marc López	Daniele Bracciali Andreas Seppi	6-3, 7-6(4)
8.	18 maart 2012	ATP Indian Wells	Marc López	John Isner Sam Querrey	6–2, 7–6(7)
nr.	datum	toernooi	partner	tegenstanders	uitslag
1.	18 april 2005	ATP Barcelona	Feliciano López	Leander Paes Nenad Zimonjić	6-3, 6-3
2.	8 januari 2007	ATP Chennai	Tomeu Salvà	Xavier Malisse Dick Norman	7-6(4), 7-6(4)
3.	30 april 2007	ATP Barcelona	Tomeu Salvà	Andrei Pavel Alexander Waske	6-3, 6-3
4.	10 februari 2013	ATP Viña del Mar	Juan Mónaco	Paolo Lorenzi Potito Starace	6-2, 6-4

Prestatietabel

Prestatietabel enkelspel

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 19 mei 2013

Toernooien	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013	Carrrière SR	Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open	-	-	3R	4R	-	KF	HF	W	KF	KF	F	-	1 / 8	35-7
Roland Garros	-	-	-	W	W	W	W	4R	W	W	W		7 / 8	52-1
Wimbledon	-	3R	-	2R	F	F	W	-	W	F	2R		2 / 8	36-6
US Open	-	2R	2R	3R	KF	4R	HF	HF	W	F	-		1 / 9	34-8
Grandslam SR	0 / 0	0 / 2	0 / 2	1 / 4	1 / 3	1 / 4	2 / 4	1 / 3	3 / 4	1 / 4	1 / 3	0 / 0	11 / 33	n.v.t.
Grandslam winst-verlies	0-0	3-2	3-2	13-3	17-2	20-3	24-2	15-2	25-1	23-3	14-2	0-0	n.v.t.	157-22
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals	-	-	-	-	HF	HF	-	G	F	G	-		0 / 5	9-10
ATP Masters 1000
Indian Wells	-	-	3R	-	HF	W	HF	W	HF	F	HF	W	3 / 9	40-6
Miami	-	-	4R	F	2R	KF	F	KF	HF	F	HF	-	0 / 9	30-8
Monte Carlo	-	3R	-	W	W	W	W	W	W	W	W	F	8 / 10	47-2
Hamburg/Madrid	-	3R	-	-	-	F	W	F	W	F	3R	W	3 / 8	28-5
Rome	-	-	-	W	W	W	2R	W	W	F	W	W	7 / 9	41-2
Montréal/Toronto	-	-	1R	W	3R	HF	W	KF	HF	2R	-		2 / 8	21-6
Cincinnati	-	-	1R	1R	KF	2R	HF	HF	KF	KF	-		0 / 8	13-8
Madrid/Shanghai	-	1R	2R	W	KF	KF	HF	F	3R	3R	-		1 / 9	20-8
Parijs	-	-	-	-	-	F	KF	HF	-	-	-		0 / 3	9-3
ATP Masters 500
Rotterdam	-	-	-	-	-	-	2R	F	-	-	-	-	0 / 2	5-2
Acapulco	-	-	-	W	-	-	-	-	-	-	-	W	2 / 2	10-0
Dubai	-	-	KF	-	W	KF	KF	-	-	-	-	-	1 / 4	10-3
Barcelona	-	2R	-	W	W	W	W	W	-	W	W	W	8 / 9	40-1
Peking	-	-	-	W	-	-	-	HF	-	-	-		1 / 2	8-1
Tokio	-	-	-	-	-	-	-	-	W	F	-		1 / 2	9-1
Olympische Spelen
Olympische Spelen	geen toernooi		-	geen toernooi			W	geen toernooi			-	geen	1 / 1	6-0
Statistieken
Totaal aantal titels	0	0	1	11	5	6	8	5	7	3	4	6	n.v.t.	56
Hardcourt winst-verlies	0-0	1-2	14-10	28-6	25-10	31-12	46-10	42–12	40-9	33-11	17-3	5-0	n.v.t.	282–85
Gras winst-verlies	0-0	2-1	0-0	1-2	8-2	8-2	12-0	0-0	9-1	8-2	2-2	0-0	n.v.t.	50-12
Tapijt winst-verlies	0-0	0-2	2-4	0-0	0-0	0-0	0-0	0-0	0-0	0-0	0-0	0-0	n.v.t.	2-6
Gravel winst-verlies	1-1	11-6	14-3	50-2	26-0	31-1	24-1	24–2	22-0	28-2	23-1	31-2	n.v.t.	285–21
Totaal winst-verlies	1-1	14-11	30-17	79-10	59-12	70-15	82-11	66-14	71-10	69-15	42-6	36-2	n.v.t.	619-124
Eindejaarsranking	200	49	51	2	2	2	1	2	1	2	4		n.v.t.	n.v.t.
South African Airways	NVT	NVT	NVT	NVT	NVT	NVT	NVT	9,205	12,450	9,595	6,690		n.v.t.	n.v.t.

• SR = het aantal gewonnen enkeltoernooien tegenover het aantal deelnames aan het betreffende toernooi.

Prestatietabel grand slam, dubbelspel

Toernooi	2003	2004	2005
Australian Open	-	3R	3R
Roland Garros	-	-	-
Wimbledon	-	-	2R
US Open	1R	HF	-

Literatuur

• Jaume Puyol & Manel Serras, Rafael Nadal: Crónica de un Fenómeno, 2009, RBA Libros S.A. ISBN 978-84-7901-033-1
• Tom Oldfield, Rafael Nadal: The Biography, 288 pagina's, 2009, John Blake Publishing Ltd. ISBN 978-1-84454-722-7

Externe links

• (en) (es) Officiële website
• (en) Profiel van Rafael Nadal op de website van de ATP
• (en) Profiel van Rafael Nadal op de website van de ITF
• (en) Profiel van Rafael Nadal in de Davis Cup

Bronnen, noten en/of referenties

Association of Tennis Professionals (ATP) - Top 10 herenenkel per 13 mei 2013
1. Novak Đoković 6. Tomáš Berdych 2. Andy Murray 7. Juan Martín del Potro 3. Roger Federer 8. Jo-Wilfried Tsonga 4. David Ferrer 9. Richard Gasquet 5. Rafael Nadal 10. Stanislas Wawrinka

Mediabestanden

Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Rafael Nadal op Wikimedia Commons.