Jevgeni Kafelnikov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jevgeni Kafelnikov
Vladimir Putin 6 October 2000-4.jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Rusland Russische
Geboorteplaats Vlag van Sovjet-Unie Sotsji, Sovjet-Unie
Woonplaats Vlag van Rusland Sotsji, Rusland
Geboortedatum 18 februari 1974
Lengte 190 cm
Gewicht 84 kg
Profdebuut 1992
Met pensioen 2004
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 23.883.797
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 609 - 306
Titels 26
Hoogste positie 1e (3 mei 1999)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Winnaar (1999)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Winnaar (1996)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Kwartfinale (1995)
Vlag van Verenigde Staten US Open Halve finale (1999, 2001)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 358 - 213
Titels 27
Hoogste positie 4 (30 maart 1998)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Kwartfinale (1995, 1999)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Winnaar (1996, 1997, 2002)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Halve finale (1994, 1995)
Vlag van Verenigde Staten US Open Winnaar (1997)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Jevgeni Aleksandrovitsj Kafelnikov (Russisch: Евгений Александрович Кафельников) (Sotsji, 18 februari 1974) is een voormalige Russische tennisser.

Tennis[bewerken]

Kafelnikov werd in 1992 prof. Hij won in 1996 het grandslamtoernooi van Roland Garros door Michael Stich in de finale te verslaan. Drie jaar later schreef hij ook de Australian Open op zijn naam, ten koste van Thomas Enqvist. Op de Olympische Spelen van 2000 in Sydney won hij het olympisch goud door in de finale te winnen van de Duitser Tommy Haas.

Kafelnikov won in zijn carrière in totaal 26 titels in het enkel- en 27 titels in het dubbelspel. Hij sloeg gedurende zijn carrière een bedrag van bijna 25 miljoen dollar bijeen, en gold jarenlang als de grootste broodtennisser onder de professionals; hij miste zelden of nooit een toernooi en had er aan het eind van het jaar vrijwel altijd de meeste gespeeld. Zijn hoogste ranking bereikte hij op 3 mei 1999: de eerste plaats op de wereldranglijst. In 2004 beëindigde hij zijn profcarrière.

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003
Vlag van Australië Australian Open - 2R KF KF - - W F KF 2R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 3R HF W KF 2R 2R KF KF 2R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 3R KF 1R 4R 1R 3R 2R 3R 3R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open - 4R 3R - 2R 4R HF 3R HF 2R 3R

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003
Vlag van Australië Australian Open 1R KF 3R - - KF 3R 3R 2R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R KF W W 2R KF KF 1R W F
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon HF HF 3R 1R 3R 2R - - 3R 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R - W 2R 1R HF 2R 3R 1R

Poker en golf[bewerken]

Na het beëindigen van zijn tenniscarrière legde hij zich - met wisselend succes - toe op het spelen van professioneel poker. In 2005 werd hij professioneel golfer met de ambitie om in 2016 aan de Olympische Spelen te kunnen meedoen [1] [2]. Hij heeft sinds 2008 op uitnodiging enkele toernooien op de Europese Challenge Tour gespeeld maar zich nog nooit voor het weekend gekwalificeerd. Wel won hij in juni 2012 de 20ste editie van het Nationaal Kampioenschap, dat in de regio van Moscou werd gespeeld, met een laatste ronde van -5. Bij de dames won Maria Verchenova, de eerste Russische speelster die ook op de Ladies European Tour speelt.

Gewonnen[bewerken]

  • 2011: Nationaal Kampioenschap (+15)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Golfambitie 2001 [1]
  2. Volkskrant 2011 [2]