Pete Sampras

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Pete Sampras
Persoonlijke informatie
Bijnaam: Pistol Pete, King of Swing
Nationaliteit: Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats: Verenigde Staten Washington D.C., Verenigde Staten
Woonplaats: Verenigde Staten Los Angeles, Verenigde Staten
Geboortedatum: 12 augustus 1971
Lengte: 1,85 m
Gewicht: 77 kg
Profdebuut: 1988
Met pensioen: 2002
Slaghand: rechts
Totaal prijzengeld: $ 43.280.489
Profiel: (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verlies-balans: 762 - 222
Titels: 64
Hoogste positie: 1e (12 april 1993)
Grandslamresultaten
Australië Australian Open Winnaar (1994, 1997)
Frankrijk Roland Garros Halve finale (1996)
Verenigd Koninkrijk Wimbledon Winnaar (1993, 1994, 1995, 1997, 1998,
1999, 2000)
Verenigde Staten US Open Winnaar (1990, 1993, 1995, 1996, 2002)
Dubbelspel
Winst-verlies-balans: 64 - 70
Titels: 2
Hoogste positie: 27e (12 februari 1990)
Grandslamresultaten
Australië Australian Open 2e ronde (1989)
Frankrijk Roland Garros 2e ronde (1989)
Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (1989)
Verenigde Staten US Open 1e ronde (1988, 1989, 1990)

Pete Sampras (Washington D.C., 12 augustus 1971) is een Amerikaanse tennisser die wordt gezien als een van de meest succesvolle mannelijke tennissers uit de geschiedenis. Sampras was proftenniser van 1988 tot 2002. Zijn speelstijl werd met name gekenmerkt door een zeer effectief serve-volley spel, een krachtige, maar nauwkeurige service (ook de 2e service) en een krachtige offensieve 'running' forehand.

Inhoud

[bewerken] Biografie

[bewerken] Jeugd

Sampras werd in Washington D.C. geboren en was het derde kind van twee Griekse immigranten, Sammy en Georgia Sampras. Sampras begon op drie-jarige leeftijd met tennis. In 1978, toen Sampras zeven jaar was, verhuisde de familie naar Californië, zodat hij meer tennis kon gaan spelen. Op elf-jarige leeftijd ontmoette Sampras zijn grote idool Rod Laver, waarmee hij een potje tennis speelde. Later werd Sampras opgemerkt door de kinderarts en tennisfanaat Peter Fischer, die hem zou trainen tot aan het begin van zijn professionele carrière.

[bewerken] Carrière

[bewerken] 1988-1990

Sampras begon zijn professionele carrière in 1988, op zestien-jarige leeftijd. Op zijn eerste grandslamtoernooi, de US Open in 1988 werd hij al in de eerste ronde door de Peruaan Jaime Yzaga verslagen met 6–7, 6–7, 6–4, 7–5 en 6–2. Hij startte het jaar als 893ste van de wereld, om als 97ste te eindigen.

In 1989 verloor Sampras op de Australian Open in de eerste ronde, nu van Christian Saceanu. Later dat jaar won Sampras op Roland Garros voor het eerst een wedstrijd op een Grand Slam, maar in de tweede ronde moest hij toch zijn meerdere erkennen in de latere kampioen Michael Chang. Zijn verlies op zijn eerste Wimbledon in de eerste ronde werd een vier-setter tegen Todd Woodbridge. Op de US Open versloeg Sampras de oud-kampioen Mats Wilander in de tweede ronde, later zou hij in de vierde ronde door Jay Berger alsnog worden verslagen. Aan het eind van het jaar stond Sampras al op nummer 81 van de wereldranglijst.

Het jaar 1990 betekende de grote doorbraak van Sampras. Op de Australian Open haalde hij de vierde ronde, waarin hij verslagen werd door de als dertiende geplaatste Yannick Noah. Zijn eerste professionele titel haalde hij in Philadelphia, waar hij in de finale Andrés Gómez versloeg. Hierdoor steeg hij voor de eerste keer de top twintig in. Na het succesvolle begin van 1990, volgde wisselend succes. Hij deed niet mee met Roland Garros, haalde slechts de eerste ronde van Wimbledon en haalde enkele kwart- en halve finales in kleinere toernooien. Vóór aanvang van de US Open werd hij drie keer in kwartfinales uitgeschakeld. Op het US Open zelf haalde hij zijn eerste echt grote titel, hij won zijn eerste grandslam. Onderweg had hij onder meer afgerekend met Thomas Muster in de vierde ronde, Ivan Lendl, die acht opeenvolgende finales in het US Open had gehaald, in de kwartfinale, en John McEnroe in de halve finale. In de finale versloeg Sampras zijn grootste toekomstige concurrent, Andre Agassi. Hij was daarmee de jongste man die ooit het US Open had gewonnen, met zijn 19 jaar en 28 dagen.

[bewerken] 1991-1992

In 1991 en 1992 volgden wisselende successen voor Sampras. Hij won verschillende titels. Zo won hij in 1991 zijn eerste Tennis Masters Cup, waarvan er nog vier zouden volgen. In 1992 was zijn grootste succes het winnen van het ATP-toernooi van Cincinnati. In de grandslamtoernooien had hij minder succes. In 1991 haalde hij de tweede ronde van Roland Garros en Wimbledon. Als titelverdediger in het US Open haalde hij slechts de kwartfinale. In de media zei Sampras dat er een last van zijn schouders gevallen was, nu hij de druk van titelverdediger niet meer had. Dit leidde tot kritiek van onder andere Jim Courier en Jimmy Connors.

In 1992 haalde Sampras voor het eerst de kwartfinale van Roland Garros, wat hij in de komende twee jaar zou herhalen. Hij haalde de halve finale van Wimbledon en verloor de finale van het US Open van Stefan Edberg. Hij noemde zijn verlies in de finale van het US Open later een "wake-up call" en dat hij uit moest vinden hoe hij nummer 1 van de wereld zou moeten worden. Met John McEnroe dubbelde hij in de Davis Cup, waarmee hij het toernooi won. Pete Sampras deed in dat jaar ook nog mee aan de Olympische Spelen 1992. Hij haalde toen de 3e ronde in het enkelspel en de 2e ronde in het dubbelspel.

[bewerken] 1993-1996

1993 Was het jaar dat Sampras zijn overheersing in het mannentennis begon. Nadat hij eerst in het Australian Open de halve finales haalde, bereikte hij in april van dat jaar voor het eerst de nummer 1 positie. Deze plek was wel controversieel omdat hij recentelijk geen grandslamtitels had behaald. Dit zette hij recht door drie maanden later voor het eerst de Wimbledon-titel te pakken, door in de finale Jim Courier te verslaan. Dit volgde hij met een tweede titel in de US Open. Hij eindigde dit jaar op de nummer 1 positie en hij zette een record in de ATP tour, door de eerste speler te zijn die meer dan 1000 aces in één seizoen te slaan.

Na 1993 zou Sampras tot en met 2000 elk Wimbledon winnen, met als uitzondering 1996, waarin Richard Krajicek de titel pakte. Dit maakte hem de meest succesvolle speler in de geschiedenis van Wimbledon. Toen hij in 2000 de titel pakte, evenaarde hij het record van Roy Emerson met 12 grandslamtitels, welke hij later zou verbreken. Hij zette het record op 14 grandslamtitels, een record dat in 2009 door Roger Federer verbroken zou worden.

Sampras won in 1994 zijn eerste van twee Australian Open titels door Todd Martin in de finale te verslaan. In het toernooi van 1995 speelde Sampras één van zijn meest emotionele wedstrijden toen hij tegen Jim Courier in de kwartfinale speelde. Tijdens het toernooi was zijn coach Tim Gullikson namelijk ingestort en teruggekeerd naar de Verenigde Staten. Later bleek dat hij een hersentumor zou hebben. Aangeslagen door zijn ziekte, speelde Sampras huilend zijn wedstrijd tegen Courier uit, maar wist wel te winnen. In de finale verloor hij echter van Andre Agassi. Later zou Paul Annacone Sampras' vaste coach worden, toen dat onmogelijk werd voor Gullickson.

Sampras speelde zijn beste tennis op grastoernooien. Daarop zou hij één van de beste spelers uit de geschiedenis worden vanwege zijn aanvallende service-volley spel. Zijn enige zwakte was het spelen op gravel, dat te traag zou zijn voor zijn spel. Op Roland Garros zou Sampras dan ook nooit verder raken dan de halve finale in 1996, waarin hij verloor van de latere winnaar Jevgeni Kafelnikov. Desondanks haalde Sampras wel enkele titels op gravel. Zo won hij meerdere malen het ATP-toernooi van Kitzbühel en won hij het Masterstoernooi van Rome door in de finale te winnen van Boris Becker.

[bewerken] 1997-1999

In januari van 1997 won Sampras zijn tweede Australian Open, door Carlos Moyà in de finale te verslaan en in juli won hij opnieuw Wimbledon door Cédric Pioline te verslaan. Gedurende het jaar won hij acht titels, waaronder de masters van Cincinnati en Parijs. Hij behield het gehele jaar de nummer 1 positie en hij werd samen met Jimmy Connors (1974-1978) de enige speler die vijf jaar op rij aan het eind van het jaar op de nummer 1 positie stond.

Na jaren van dominantie werd in 1998 zijn nummer 1 positie bedreigd door Marcelo Ríos. Hij kon zijn titel in Australië namelijk niet verdedigen en hij won Wimbledon pas na een zwaarbevochten vijfsetter tegen Goran Ivanišević. Hij verloor de US Open in de halve finale van Patrick Rafter en ook wist hij zijn titels in Cincinnati en Parijs niet te verdedigen. Toch eindigde hij dat jaar als nummer 1 van de wereld.

1999 Begon zeer teleurstellend voor Sampras, doordat hij niet mee kon doen met het Australian Open vanwege een blessure en daardoor geen enkele titel behaalde in het eerste deel van het seizoen. Toch won hij achtereenvolgens het toernooi van Queens, Wimbledon, het ATP-toernooi van Los Angeles en de Cincinnati-Masters. Omdat Sampras dit jaar niet aan elk toernooi mee kon doen vanwege een hernia en vanwege de terugkeer van Andre Agassi, kwam er een einde aan zes achtereenvolgende jaren dat hij op nummer 1 eindigde en nam Agassi deze positie over. Toch herstelde Sampras en versloeg hij Agassi in de finale van de Tennis Masters Cup en pakte de titel voor de vijfde en laatste keer, en eindigde hij dat jaar als nummer 3.

[bewerken] 2000-2002

In het jaar 2000 begon Sampras met enkele toernooioverwinningen, hij won onder andere het ATP-toernooi van Miami. Daarna won hij zijn dertiende grandslamtitel op Wimbledon, waarmee hij het record van meeste grandslamtitels verbrak. Dit toernooi won hij ondanks een pijnlijke scheen-blessure. Gedurende zijn laatste jaren had Sampras geregeld last van verschillende blessures. Deze titel zou zijn laatste titel voor meer dan twee jaar zijn. Zo verloor hij in de finales van het US Open in 2000 van Marat Safin en in 2001 van Lleyton Hewitt. Velen speculeerden dat Sampras nooit meer een titel zou pakken, zeker toen in 2001 zijn reeks van 31 gewonnen wedstrijden op Wimbledon werd verbroken door Roger Federer. Dit zou de enige keer zijn dat beide mannen tegen elkaar speelden.

In 2002 verloor Sampras opnieuw vroeg in het toernooi van Wimbledon. In de tweede ronde kwam hij niet voorbij de 145e geplaatste George Bastl. Gedurende de zomer speelde Sampras een matig seizoen. Op het US Open voorspelde Greg Rusedski nadat Sampras hem in vijf lange sets verslagen had, dat hij er in de volgende ronde uit zou vliegen. Sampras won echter in de vierde ronde van Tommy Haas, in de kwartfinale van Andy Roddick en in de halve finale van Sjeng Schalken, waardoor hij voor de achtste keer in de finale van het US Open zou staan, waarmee hij het record van Ivan Lendl evenaarde. Na een gevecht van vier uur, versloeg Sampras Andre Agassi en pakte zijn vijfde titel. Later zou blijken dat dit zijn laatste officiële wedstrijd was. Hij speelde namelijk voor 12 maanden geen toernooi meer, maar pas vlak voor de volgende US Open in augustus 2003 kondigde Sampras zijn pensioen aan. Tijdens een ceremonie noemden velen hem de grootste speler aller tijden.

Sampras won in zijn carrière 64 titels, waaronder 14 grandslams, 11 Masters en 5 Tennis Masters Cups. Hij stond 286 weken op nummer 1 en eindigde van 1993 tot en met 1998 als nummer 1 van de wereld.

[bewerken] Privé leven

Op 30 september 2000 trouwde hij met de actrice Bridgette Wilson. Ze hebben inmiddels twee kinderen: Christian Charles en Ryan Nikolaos. Daarvoor had hij een relatie met Kimberly Williams.

[bewerken] Titels

De volledige lijst met titels is hier te bekijken.
  • Een voormalig recordaantal (verloren aan Roger Federer) Grand Slam Titels (14):
  • In 1993, 1994, 1995, 1996, 1997 en 1998 sloot Sampras het jaar af als de nummer één van de wereld, een recordaantal van 6 kalenderjaren.
  • Sampras was een recordaantal van 286 weken aanvoerder van de wereldranglijst.
  • Sampras won, evenals de Zweed Björn Borg, in een recordaantal van 8 opeenvolgende kalenderjaren telkens minstens één Grand Slam.
  • Sampras won, evenals de tot Amerikaan genaturaliseerde Tsjech Ivan Lendl, een recordaantal van vijf WK-titels (1991, 1994, 1996, 1997, 1999)

[bewerken] Awards en Onderscheidingen (16)

  • ESPY Tennis Decade Award (Jaren '90)
  • 1990: ATP Most Improved Player
  • 1993: ATP Player of the Year
  • 1994: ATP Player of the Year,
  • 1994: ESPY Best Men's Tennis Player
  • 1995: ATP Player of the Year
  • 1995: ESPY Best Men's Tennis Player
  • 1996: ATP Player of the Year
  • 1996: ESPY Best Men's Tennis Player
  • 1997: ATP Player of the Year
  • 1997: ESPY Best Men's Tennis Player
  • 1998: ATP Player of the Year
  • 1998: ESPY Best Men's Tennis Player
  • 1999: ESPY Best Men's Tennis Player
  • 2001: ESPY Best Record-breaking Performance
  • 2002: ESPY Best Moment in Sport of 2002 (Sampras' overwinning op de US Open)

[bewerken] Prestatietabel enkelspel

Toernooi 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 2R 4R - - HF W F 3R W KF - HF 4R 4R 45-9
Roland Garros - 2R - 2R KF KF KF 1R HF 3R 2R 2R 1R 2R 1R 24-13
Wimbledon - 1R 1R 2R HF W W W KF W W W W 4R 2R 63-7
US Open 1R 4R W KF F W 4R W W 4R HF - F F W 71-9
Winst-verlies 0-1 4-4 10-2 6-3 15-3 23-2 21-2 20-2 18-3 19-2 17-3 8-1 18-3 13-4 11-3 203-38
Tennis Masters Cup
Masters Cup - - G W HF F W HF W W HF W HF - - 35-14
ATP Masters 1000
Indian Wells n.v.t. 2R - 3R 3R W W KF 2R 3R 2R KF F HF 27-10
Miami n.v.t. KF 2R KF W W F HF HF 3R KF W 3R 3R 42-9
Monte Carlo n.v.t. - - 2R - - 2R - 2R 3R - - - - 1-4
Rome n.v.t. - 2R KF HF W 1R - 1R 3R 2R - 1R 1R 17-9
Hamburg n.v.t. - 3R - - - HF - - - - 2R 1R 1R 5-5
Stockholm n.v.t. HF KF HF 2R HF geen toernooi 10-5
Essen n.v.t. geen toernooi HF geen toernooi 3-1
Stuttgart n.v.t. geen toernooi F 3R HF - - KF - 10-4
Montréal/Toronto n.v.t. HF 2R - 3R - F - - KF - KF - 3R 15-7
Cincinnati n.v.t. 3R F W HF - KF KF W F W 3R 2R 2R 36-9
Parijs n.v.t. 3R F 2R KF KF W 2R W F 3R - - - 24-7
Olympische Spelen
Olympische Spelen - geen toernooi 3R geen toernooi - geen toernooi - g.t. 2-1
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 4 4 5 8 10 5 8 8 4 5 2 0 1 64
Totaal winst-verlies 10-10 18-19 51-17 52-19 72-19 85-16 77-12 72-16 65-11 55-12 61-17 40-8 42-13 35-16 27-17 762-222
Eindejaarsranking 97 81 5 6 3 1 1 1 1 1 1 3 3 10 13 n.v.t.

N.B. "g.t." = geen toernooi


Nummers 1 van het herentennis

Andre Agassi · Boris Becker · Björn Borg · Jimmy Connors · Jim Courier · Stefan Edberg · Roger Federer · Juan Carlos Ferrero · Lleyton Hewitt · Jevgeni Kafelnikov · Gustavo Kuerten · Ivan Lendl · John McEnroe · Carlos Moyà · Thomas Muster · Rafael Nadal · Ilie Năstase · John Newcombe · Patrick Rafter · Marcelo Ríos · Andy Roddick · Marat Safin · Pete Sampras · Mats Wilander
Wikimedia Commons
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken