ATP-toernooi van Parijs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Parijs
Het stadion
Het stadion
Officiële naam BNP Paribas Masters
Stad, land Parijs, Frankrijk
Auspiciën ATP
Categorie ATP World Tour 1000
Deelnemers 48 enkel / 24 dubbel
Ondergrond Hardcourt / Indoor
Periode November
Jaargangen Vanaf 1972
Recordwinnaar Vlag van Duitsland Boris Becker
Vlag van Rusland Marat Safin (3)
Titelhouder Vlag van Zwitserland Roger Federer
Profiel Profiel op de ATP-site
Website Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Het ATP-toernooi van Parijs is een jaarlijks terugkerend tennistoernooi dat wordt georganiseerd in de Franse hoofdstad Parijs. De officiële naam van het toernooi is BNP Paribas Masters. Het toernooi, waarvan de wedstrijden worden gespeeld op hardcourtbanen in het Palais Omnisports de Paris-Bercy, maakt deel uit van de ATP World Tour Masters 1000, de hoogste categorie na de grand slams.

Inhoud

Nederlandse successen [bewerken]

Tom Okker was de eerste Nederlander die successen boekte in Parijs hij won in 1975 het enkelspel en in 1976 het dubbelspel, met Marty Riessen en verloor in 1975 de finale van het dubbelspel aan de zijde van Ilie Năstase. Tom Nijssen verloor in 1993 de dubbelfinale samen met Cyril Suk. De grootste successen kwamen op naam van het duo Jacco Eltingh en Paul Haarhuis zij wonnen het toernooi drie keer in 1994, 1996 en 1997 en verloren in 1998 de finale. Haarhuis haalde daarna nog twee keer de finale in 1999 aan de zijde van Jared Palmer en in 2000 met Daniel Nestor.

Finales [bewerken]

Enkelspel finales [bewerken]

Editie Winnaar Finalist Uitslag
2012 Vlag van Spanje David Ferrer Vlag van Polen Jerzy Janowicz 6-4, 6-3
2011 Vlag van Zwitserland Roger Federer Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga 6-1, 7-6(3)
2010 Vlag van Zweden Robin Söderling Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 6–1, 7–6(1)
2009 Vlag van Servië Novak Đoković Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 6-2, 5-7, 7-6
2008 Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga Vlag van Argentinië David Nalbandian 6-3, 4-6, 6-4
2007 Vlag van Argentinië David Nalbandian Vlag van Spanje Rafael Nadal 6-4, 6-0
2006 Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko Vlag van Slowakije Dominik Hrbatý 6-1, 6-2, 6-2
2005 Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6-3, 6-4, 3-6, 4-6, 6-4
2004 Vlag van Rusland Marat Safin Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek 6-3, 7-6, 6-3
2003 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman Vlag van Roemenië Andrei Pavel 6-2, 7-6, 7-6
2002 Vlag van Rusland Marat Safin Vlag van Australië Lleyton Hewitt 7-6, 6-0, 6-4
2001 Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov 7-6, 6-1, 6-7, 6-4
2000 Vlag van Rusland Marat Safin Vlag van Australië Mark Philippoussis 3-6, 7-6, 6-4, 3-6, 7-6
1999 Vlag van de Verenigde Staten Andre Agassi Vlag van Rusland Marat Safin 7-6, 6-2, 4-6, 6-4
1998 Vlag van Verenigd Koninkrijk Greg Rusedski Vlag van de Verenigde Staten Pete Sampras 6-4, 7-6, 6-3
1997 Vlag van de Verenigde Staten Pete Sampras Vlag van Zweden Jonas Björkman 6-3, 4-6, 6-3, 6-1
1996 Vlag van Zweden Thomas Enqvist Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov 6-2, 6-4, 7-5
1995 Vlag van de Verenigde Staten Pete Sampras Vlag van Duitsland Boris Becker 7-6, 6-4, 6-4
1994 Vlag van de Verenigde Staten Andre Agassi Vlag van Zwitserland Marc Rosset 6-3, 6-3, 4-6, 7-5
1993 Vlag van Kroatië Goran Ivanišević Vlag van Oekraïne Andrej Medvedev 6-4, 6-2, 7-6
1992 Vlag van Duitsland Boris Becker Vlag van Frankrijk Guy Forget 7-6, 6-3, 3-6, 6-3
1991 Vlag van Frankrijk Guy Forget Vlag van de Verenigde Staten Pete Sampras 7-6, 4-6, 5-7, 6-4, 6-4
1990 Vlag van Zweden Stefan Edberg Vlag van Duitsland Boris Becker 3-3 opgave
1989 Vlag van Duitsland Boris Becker Vlag van Zweden Stefan Edberg 6-4, 6-3, 6-3
1988 Vlag van Israël Amos Mansdorf Vlag van de Verenigde Staten Brad Gilbert 6-3, 6-2, 6-3
1987 Vlag van de Verenigde Staten Tim Mayotte Vlag van de Verenigde Staten Brad Gilbert 2-6, 6-3, 7-5, 6-7, 6-3
1986 Vlag van Duitsland Boris Becker Vlag van Spanje Sergio Casal 6-4, 6-3, 7-6
1983-85 niet gehouden
1982 Vlag van Polen Wojtek Fibak Vlag van de Verenigde Staten Bill Scanlon 6-2, 6-2, 6-2
1981 Vlag van de Verenigde Staten Mark Vines Vlag van Frankrijk Pascal Portes 6-2, 6-4, 6-3
1980 Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried Vlag van Italië Adriano Panatta 4-6, 6-3, 6-1, 7-6
1979 Vlag van de Verenigde Staten Harold Solomon Vlag van Italië Corrado Barazzutti 6-3, 2-6, 6-3, 6-4
1978 Vlag van de Verenigde Staten Robert Lutz Vlag van de Verenigde Staten Tom Gullikson 6-2, 6-2, 7-6
1977 Vlag van Italië Corrado Barazzutti Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried 7-6, 7-6, 6-7, 3-6, 6-4
1976 Vlag van de Verenigde Staten Eddie Dibbs Vlag van Chili Jaime Fillol 5-7, 6-4, 6-4, 7-6
1975 Vlag van Nederland Tom Okker Vlag van de Verenigde Staten Arthur Ashe 6-3, 2-6, 6-3, 3-6, 6-4
1974 Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried Vlag van de Verenigde Staten Eddie Dibbs 6-3, 5-7, 8-6, 6-0
1973 Vlag van Roemenië Ilie Năstase Vlag van de Verenigde Staten Stan Smith 4-6, 6-1, 3-6, 6-0, 6-2
1972 Vlag van de Verenigde Staten Stan Smith Vlag van Spanje Andrés Gimeno 6-2, 6-2, 7-5

Dubbelspel finales [bewerken]

Edities Winnaars Finalisten Uitslag
2012 Vlag van India Mahesh Bhupathi
Vlag van India Rohan Bopanna
Vlag van Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
7-6(6), 6-3
2011 Vlag van India Rohan Bopanna
Vlag van Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Vlag van Frankrijk Julien Benneteau
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
6-2, 6-4
2010 Vlag van India Mahesh Bhupathi
Vlag van Wit-Rusland Max Mirnyi
Vlag van Bahama's Mark Knowles
Vlag van Israël Andy Ram
7–5, 7–5
2009 Vlag van Canada Daniel Nestor
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
Vlag van Spanje Marcel Granollers
Vlag van Spanje Tommy Robredo
6-3, 6-4
2008 Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Zimbabwe Kevin Ullyett
Vlag van Zuid-Afrika Jeff Coetzee
Vlag van Zuid-Afrika Wesley Moodie
6-2, 6-2
2007 Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
Vlag van Canada Daniel Nestor
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
6-3, 7-6(3)
2006 Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Frankrijk
Michaël Llodra
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
7-6(4), 6-2
2005 Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
Vlag van Bahama's Mark Knowles
Vlag van Canada Daniel Nestor
6-4, 6-7(3), 6-4
2004 Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Australië Todd Woodbridge
Vlag van Zimbabwe Wayne Black
Vlag van Zimbabwe Kevin Ullyett
6-3, 6-4
2003 Vlag van Australië Wayne Arthurs
Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
6-3, 1-6, 6-3
2002 Vlag van Frankrijk Nicolas Escudé
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
Vlag van Brazilië Gustavo Kuerten
Vlag van Frankrijk Cédric Pioline
6-3, 6-3
2001 Vlag van Zuid-Afrika Ellis Ferreira
Vlag van de Verenigde Staten Rick Leach
Vlag van India Mahesh Bhupathi
Vlag van India Leander Paes
5-7, 7-6(2), 6-4
2000 Vlag van Zweden Nicklas Kulti
Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Canada Daniel Nestor
7-6(6), 7-5
1999 Vlag van Canada Sébastien Lareau
Vlag van de Verenigde Staten Alex O'Brien
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van de Verenigde Staten Jared Palmer
6-1, 6-3
1998 Vlag van India Mahesh Bhupathi
Vlag van India Leander Paes
Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
7-6, 7-6
1997 Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van de Verenigde Staten Rick Leach
Vlag van de Verenigde Staten Jonathan Stark
6-2, 6-4
1996 Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov
Vlag van Tsjechië Daniel Vacek
6-2, 6-4
1995 Vlag van Canada Grant Connell
Vlag van de Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van de Verenigde Staten Jim Grabb
Vlag van de Verenigde Staten Todd Martin
6-3, 7-6
1994 Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Zimbabwe Byron Black
Vlag van de Verenigde Staten Jonathan Stark
6-4, 6-3
1993 Vlag van Zimbabwe Byron Black
Vlag van de Verenigde Staten Jonathan Stark
Vlag van Nederland Tom Nijssen
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
7-6, 6-4
1992 Vlag van de Verenigde Staten John McEnroe
Vlag van de Verenigde Staten Patrick McEnroe
Vlag van de Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Zuid-Afrika Danie Visser
7-6, 6-3
1991 Vlag van Australië John Fitzgerald
Vlag van Zweden Anders Järryd
Vlag van de Verenigde Staten Kelly Jones
Vlag van de Verenigde Staten Rick Leach
7-6, 6-4
1990 Vlag van de Verenigde Staten Scott Davis
Vlag van de Verenigde Staten David Pate
Vlag van Australië Darren Cahill
Vlag van Australië Mark Kratzmann
7-6, 7-6
1989 Vlag van Australië John Fitzgerald
Vlag van Zweden Anders Järryd
Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek
Vlag van Frankrijk Eric Winogradsky
7-6, 6-4
1988 Vlag van de Verenigde Staten Paul Annacone
Vlag van Australië John Fitzgerald
Vlag van de Verenigde Staten Jim Grabb
Vlag van Zuid-Afrika Christo van Rensburg
6-2, 6-2
1987 Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek
Vlag van Zwitserland Claudio Mezzadri
Vlag van de Verenigde Staten Scott Davis
Vlag van de Verenigde Staten David Pate
7-6, 6-2
1986 Vlag van de Verenigde Staten Peter Fleming
Vlag van de Verenigde Staten John McEnroe
Vlag van Iran Mansour Bahrami
Vlag van Uruguay Diego Pérez
6-3, 6-2
1983-85 niet gehouden
1982 Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried
Vlag van de Verenigde Staten Bruce Manson
Vlag van de Verenigde Staten Jay Lapidus
Vlag van de Verenigde Staten Richard Meyer
6-4, 6-2
1981 Vlag van Roemenië Ilie Năstase
Vlag van Frankrijk Yannick Noah
Vlag van Verenigd Koninkrijk Andrew Jarrett
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jonathan Smith
6-4, 6-4
1980 Vlag van Italië Paolo Bertolucci
Vlag van Italië Adriano Panatta
Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried
Vlag van Zuid-Afrika Raymond Moore
6-4, 6-4
1979 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Haillet
Vlag van Frankrijk Gilles Moretton
Vlag van Verenigd Koninkrijk John Lloyd
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tony Lloyd
7-6, 7-6
1978 Vlag van de Verenigde Staten Bruce Manson
Vlag van de Verenigde Staten Andrew Pattison
Vlag van Roemenië Ion Țiriac
Vlag van Argentinië Guillermo Vilas
7-6, 6-2
1977 Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried
Vlag van Mexico Raúl Ramírez
Vlag van de Verenigde Staten Jeff Borowiak
Vlag van Verenigd Koninkrijk Roger Taylor
6-2, 6-0
1976 Vlag van Nederland Tom Okker
Vlag van de Verenigde Staten Marty Riessen
Vlag van de Verenigde Staten Fred McNair
Vlag van de Verenigde Staten Sherwood Stewart
6-2, 6-2
1975 Vlag van Polen Wojtek Fibak
Vlag van Duitsland Karl Meiler
Vlag van Roemenië Ilie Năstase
Vlag van Nederland Tom Okker
6-3, 9-8
1974 Vlag van Frankrijk Patrice Dominguez
Vlag van Frankrijk François Jauffret
Vlag van de Verenigde Staten Brian Gottfried
Vlag van Mexico Raúl Ramírez
7-5, 6-4
1973 Vlag van Spanje Juan Gisbert
Vlag van Roemenië Ilie Năstase
Vlag van de Verenigde Staten Arthur Ashe
Vlag van de Verenigde Staten Roscoe Tanner
6-3, 6-4
1972 Vlag van Frankrijk Pierre Barthès
Vlag van Frankrijk François Jauffret
Vlag van Spanje Andrés Gimeno
Vlag van Spanje Juan Gisbert
6-7, 6-2, 6-3

Meervoudig kampioenen (enkelspel) [bewerken]

  • 3 zeges:
    • Boris Becker (Duitsland): 1986, 1989, 1992
    • Marat Safin (Rusland): 2000, 2002, 2004
  • 2 zeges:
    • Andre Agassi (Verenigde Staten): 1994, 1999
    • Brian Gottfried (Verenigde Staten): 1974, 1980
    • Pete Sampras (Verenigde Staten): 1995, 1997
    • Stan Smith (Verenigde Staten): 1971, 1972

Externe links [bewerken]


Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2013

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Memphis · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Marseille · Buenos Aires · Delray Beach · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Umag · Atlanta · Gstaad · Los Angeles · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Bangkok · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2013

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Toronto · Cincinnati · Tokio
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Brussel · Eastbourne · Stanford · San Diego · New Haven · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Memphis · Bogota · Florianópolis · Acapulco · Kuala Lumpur · Monterrey · Barcelona · Kopenhagen · Fez · Estoril · Straatsburg · Birmingham · Rosmalen · Boedapest · Palermo · Båstad · Bad Gastein · Bakoe · Washington · Dallas · Tasjkent · Quebec · Seoel · Kanton · Linz · Osaka · Luxemburg
Challenger: Cali

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bogota · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · Rio de Janeiro · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Bazel · Berlijn · Bol · Boston · Bournemouth · Brighton · Calcutta · Canberra · Chichester · Florida · Forest Hills · Haiderabad · Hamburg · Hasselt · Hawaï · Istanboel · Kitzbühel · Knokke-Heist · Leipzig · Los Angeles · Marbella · Modena · Nichirei · Osaka (indoor) · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Porto · Portorož · Praag · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Scottsdale · Soerabaja · Sopot · Tarente · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Warschau · Zürich