John Isner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Isner
Isner op de US Open 2009
Isner op de US Open 2009
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van de Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats Vlag van de Verenigde Staten Greensboro, North Carolina, Verenigde Staten
Woonplaats Vlag van de Verenigde Staten Tampa, Florida, Verenigde Staten
Geboortedatum 26 april 1985
Lengte 2,06 m
Gewicht 111 kg
Profdebuut 2007
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 4.280.376
Coach Craig Boynton
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verlies-balans 161 - 102
Titels 5
Hoogste positie 9e (16 april 2012)
Huidige positie 10e (25 juni 2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2010)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2010)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2010, 2011)
Vlag van de Verenigde Staten US Open Kwartfinale (2011)
Dubbelspel
Winst-verlies-balans 68 - 54
Titels 3
Hoogste positie 26e (2 april 2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open Kwartfinale (2009)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2008)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 2e ronde (2009)
Laatst bijgewerkt op: 26 augustus 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

John Robert Isner (Greensboro (North Carolina), 26 april 1985) is een professioneel Amerikaans tennisser. Hij leerde tennis toen hij negen jaar oud was en begon zijn tenniscarrière op de universiteit, maar stapte in de zomer van 2007 over op het professionele circuit.

Op 22 juni 2010 begon Isner op Wimbledon 2010 tegen Nicolas Mahut aan de langste wedstrijd in de geschiedenis van het tennis, de partij duurde ruim elf uur en werd pas op 24 juni beëindigd. Isner won de partij uiteindelijk met 6–4, 3–6, 6-77, 7-63 en 70-68 . Tijdens die wedstrijd verbrak Isner het record van meeste aces: hij maakte er 113. Zijn tegenstander deed het niet veel slechter met 103 aces.

Inhoud

Carrière [bewerken]

2007 [bewerken]

Tijdens zijn studie aan de University of Georgia was Isner zeer succesvol in het college tennis, daarom besloot hij in de zomer van 2007 een professionele tennisser te worden. De eerste future won hij direct, de daarop volgende challenger en een ATP-toernooi verloor hij echter al in de eerste ronde. In juli 2007 won hij echter wel een challenger, waardoor hij binnen één maand naar van de 839e positie op de ATP Rankings naar de 416e positie was opgeschoven.

Doordat Fernando González op het laatste moment zich terugtrok op het ATP-toernooi van Washington kreeg Isner een wildcard voor het toernooi. Tijdens dat toernooi won hij onder andere van Tim Henman, Gaël Monfils en Tommy Haas, om pas in de finale met 6-4, 7-6 gestopt te worden door zijn landgenoot Andy Roddick.

Door zijn successen kreeg hij toegang tot het ATP-toernooi van Cincinnati, ATP-toernooi van New Haven en de US Open. In Cincinnati verloor hij in de eerste ronde van David Ferrer, om in New Haven de tweede ronde weer te verliezen van de Spanjaard. Op de US Open wist Isner het tot de 3e ronde te schoppen, waar Roger Federer hem te slim af was, wel was Isner één van de twee spelers die tijdens de US Open een set wist af te snoepen van de Zwitser.

Hierna speelde Isner alleen nog challengers, doordat hij op deze toernooitjes goed presteerde verdiende hij aan het eind van het seizoen een 107e positie op de ranglijst. Ook werd Isner een oefenpartner voor het Amerikaanse Davis Cup-team.

2008 [bewerken]

Door zijn 107e notering op de ranglijst kreeg Isner direct toegang tot de Australian Open, hij verloor in de eerste ronde echter al met 6–2, 6–2, 6–4 van Fabrice Santoro. Het dubbelspel-toernooi verliep ook niet zo goed voor hem en zijn partner Ivo Karlović, waar ze al in de eerste ronde uitgeschakeld waren. Door overwinningen op het ATP-toernooi van San José belandde Isner in de top 100, namelijk op de 93e positie. In de zomer zou hij echter weer buiten de top 100 vallen door tegenvallende resultaten.

2010 [bewerken]

Op Wimbledon 2010 kwam Isner in de eerste ronde uit tegen de Fransman Nicolas Mahut, die partij begon op 22 juni en was met 11 uur en 5 minuten de langste wedstrijd in de geschiedenis van het tennis.[1] Op de late avond van de 23 juni werd de match wegens invallende duisternis onderbroken bij een stand van 6–4, 3–6, 6-77, 7-63 en 59-59. Op 24 juni werd er verder gespeeld en Isner won uiteindelijk de wedstrijd met 70-68 in de vijfde set. Beide spelers hebben naast het verbreken van het record van de langste wedstrijd ook het record van meeste aces in één wedstrijd verbroken. Dit record stond op naam van Ivo Karlović (77 aces) en het record staat nu op 112 aces voor Isner, Mahut sloeg er 103.[1] Verder werd in de partij ook het record van de langste set (8 uur en 11 minuten), het record voor het meest aantal games (183) in een partij, voor het grootst aantal aces in een partij (215) en voor de langste speeltijd op één dag (7 uur en 9 minuten op 23 juni) gevestigd.[2]

Prijzen en onderscheidingen [bewerken]

  • 2009 - ATP Most Improved Player (ATP Meest verbeterde speler)

Palmares [bewerken]

Enkelspel [bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 16 januari 2010 Vlag van Australië ATP Auckland Hardcourt Vlag van Frankrijk Arnaud Clément 6–3, 5–7, 7–6(2) Details
2. 10 juli 2011 Vlag van de Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van België Olivier Rochus 6-3, 7-6(6) Details
3. 27 augustus 2011 Vlag van de Verenigde Staten ATP Winston-Salem Hardcourt Vlag van Frankrijk Julien Benneteau 4-6, 6-3, 6-4 Details
4. 15 juli 2012 Vlag van de Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Australië Lleyton Hewitt 7-61, 6-4 Details
5. 25 augustus 2012 Vlag van de Verenigde Staten ATP Winston-Salem Hardcourt Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych 3–6, 6–4, 7–6(9) Details
Verloren finales
1. 5 augustus 2007 Vlag van de Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Andy Roddick 4-6, 6-7(4) Details
2. 21 februari 2010 Vlag van de Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey 7-6(3), 6-7(5), 3-6 Details
3. 9 mei 2010 Vlag van Servië ATP Belgrado Gravel Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey 6-3, 6-7(4), 4-6 Details
4. 25 juli 2010 Vlag van de Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Mardy Fish 6-4, 4-6, 6-7(4) Details
5. 24 juli 2011 Vlag van de Verenigde Staten ATP Atlanta Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Mardy Fish 6-3, 6-7(6), 2-6 Details
6. 18 maart 2012 Vlag van de Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 6-7(7), 3-6 Details
7. 15 april 2012 Vlag van de Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Argentinië Juan Mónaco 2-6, 6-3, 3-6 Details

Dubbelspel [bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 7 juli 2008 Vlag van de Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van de Verenigde Staten Mardy Fish Vlag van India Rohan Bopanna
Vlag van Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi		 6–4, 7–6(1) Details
2. 21 februari 2010 Vlag van de Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey Vlag van Verenigd Koninkrijk Ross Hutchins
Vlag van Australië Jordan Kerr		 6–4, 6–4 Details
3. 15 mei 2011 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey Vlag van de Verenigde Staten Mardy Fish
Vlag van de Verenigde Staten Andy Roddick		 Walk over Details
Verloren finales herendubbel
1. 2 mei 2010 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey| Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan		 2-6, 3-6 Details
2. 10 mei 2011 Vlag van de Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey Vlag van de Verenigde Staten Mike Bryan
Vlag van de Verenigde Staten Bob Bryan		 7-6(4), 2-6, [5-10] Details
3. 18 maart 2012 Vlag van de Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Sam Querrey Vlag van Spanje Marc López
Vlag van Spanje Rafael Nadal		 2–6, 6–7(7) Details

Prestatietabel [bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel [bewerken]

Toernooi 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrière winst-verlies
Vlag van Australië Australian Open - 1R 1R 4R 3R 3R 7-5
Vlag van Frankrijk Roland Garros - 1R - 3R 1R 2R 3-4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 1R - 2R 2R 1R 2-4
Vlag van de Verenigde Staten US Open 3R 1R 4R 3R KF 3R 13-6
Winst-verlies 2-1 0-4 3-2 8-4 7-4 5-4 25-19

Prestatietabel grand slam, dubbelspel [bewerken]

Toernooi 2003 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Vlag van Australië Australian Open - - 1R KF 3R - -
Vlag van Frankrijk Roland Garros - - 3R - - 1R -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - - - - - - -
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 2R - - -

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. ↑ a b Live Analysis: Isner Wins Marathon Wimbledon Match, 70-68, The New York Times, 24 juni 2010
  2. ↑ "Match statistieken", Wimbledon. Geraadpleegd op 24 juni 2010.
Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=John_Isner&oldid=36067250"