Juan Martín del Potro

	Juan Martín del Potro
	Del Potro op de US Open 2008
	Persoonlijke informatie
Nationaliteit	Argentijnse
Geboorteplaats	Tandil, Argentinië
Woonplaats	Tandil, Argentinië
Geboortedatum	23 september 1988
Lengte	1,98 m
Gewicht	97 kg
Profdebuut	2005
Slaghand	rechts (dubbelhandige backhand)
Totaal prijzengeld	$ 10.597.349
Coach	Franco Davin
Profiel	(en) ATP-site
	Enkelspel
Winst-verlies-balans	254 - 107
Titels	13
Hoogste positie	4e (11 januari 2010)
Huidige positie	7e (12 oktober 2012)
Olympische Spelen	(2012)
	Grandslamresultaten
Australian Open	Kwartfinale (2009,2012)
Roland Garros	Halve finale (2009)
Wimbledon	4e ronde (2011,2012)
US Open	Winnaar (2009)
	Dubbelspel
Winst-verlies-balans	29 - 25
Titels	1
Hoogste positie	105e (25 mei 2009)
	Grandslamresultaten
Roland Garros	1e ronde (2006, 2007)
Wimbledon	1e ronde (2007, 2008)
	Laatst bijgewerkt op: 15 november 2012
Portaal	Tennis

Juan Martín del Potro (Tandil, 23 september 1988) is een professioneel tennisspeler uit Argentinië. Zijn hoogste positie op de wereldranglijst is de 4e plaats die hij behaalde op 11 januari 2010.

Inhoud

1 Carrière
- 1.1 2005 - 2006
- 1.2 2007
- 1.3 2008
- 1.4 2009
- 1.5 2010
- 1.6 2012
- 1.7 2013
2 Palmares
- 2.1 Enkelspel
- 2.2 Dubbelspel
3 Prestatietabel enkelspel
4 Prestatietabel dubbelspel, grand slam
5 Externe links

Carrière [bewerken]

2005 - 2006 [bewerken]

Aan het einde van 2005 is Del Potro proftennisser geworden. Nadat hij als 14-jarige jongen mee ging doen in het ITF-circuit, haalde hij in 2005 zijn eerste ITF-titels. Naast ITF-titels won hij ook enkele futures.

In 2006 speelde Del Potro zijn eerste ATP-toernooien. Zijn eerste toernooi in Viña Del Mar won hij in de eerste ronde, maar in de tweede ronde was Fernando González te sterk. Later dat jaar kwalificeerde hij zich als 17-jarige voor Roland Garros en voor de US Open. Hij wist dit jaar echter nog geen potten te breken en strandde in de eerste ronde. Wel won hij in 2006 nog enkele challengertoernooien.

2007 [bewerken]

In 2007 debuteerde Del Potro op de Australian Open, hij kwam in de 2e ronde Fernando González weer tegen. In de vijfsetter moest Del Potro in de laatste set opgeven. Later, op Roland Garros lukte het de Argentijn niet om de 2e ronde te halen, op zijn debuut op Wimbledon lukte dat weer wel. In 2007 steeg Del Potro op de Association of Tennis Professionals-ranglijst door met regelmaat ver in ATP-toernooien te komen. In juli won Del Potro zijn eerste dubbeltitel in het ATP-circuit. Hij dubbelde met Travis Parrott en won het ATP-toernooi van Indianapolis. Op de US Open bereikte hij z'n beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe, hij haalde de derde ronde. In die derde ronde versloeg Novak Đoković hem met 6-1, 6-3 en 6-4.

2008 [bewerken]

Aansluiting bij de wereldtop vond plaats in 2008. Hij kwam op de grandslamtoernooien niet verder dan de tweede ronde, behalve op de US Open. Op dat toernooi kwam hij in de kwartfinale. Verder won Del Potro de ATP-toernooien van Stuttgart, Kitzbühel, Los Angeles en Washington. Hiermee eindigde Del Potro in de top 10, wat hem recht gaf mee te doen aan de Tennis Masters Cup aan het eind van het jaar. Hier verloor hij echter al in de poulefase.

2009 [bewerken]

Het jaar 2009 begon voor Del Potro goed, doordat hij het ATP-toernooi van Auckland op zijn naam wist te schrijven. Hij won de finale van dat toernooi van de Amerikaan Sam Querrey. Tijdens de Australian Open wist hij dit jaar verder te komen dan vorige jaren. Hij haalde de kwartfinale waarin hij hard onderuit ging tegen de latere finalist, Roger Federer. Op 6 april werd Del Potro nummer 5 van de wereld, zijn hoogste positie in de ATP-ranking. Tijdens Roland Garros bereikte Del Potro de halve finale, zijn beste Grandslam-resultaat tot nu toe. Hierin versloeg Federer hem weer. Het werd 6-3, 6-7(2), 6-2, 1-6, 4-6. Op Wimbledon lukte het de Argentijn alweer niet om de 3e ronde te bereiken van het grandslamtoernooi, ditmaal werd hij verslagen door de voormalige winnaar Lleyton Hewitt met 6-3, 7-5 en 7-5. Dit jaar won Del Potro de US Open, na een daverende finale tegen Roger Federer in vijf sets met 3-6, 7-6 (5), 4-6, 7-6 (4) en 6-2. Deze overwinning bezorgde Del Potro zijn allereerste Grand Slam-overwinning.

In november deed hij mee aan de ATP World Tour Finals. In de groepfase verloor hij van Andy Murray, maar won wel van Roger Federer en Fernando Verdasco. Del Potro ging uiteindelijk op één game na door naar de laatste vier. Hij versloeg Robin Söderling in de halve finale in 3 sets en bereikte voor het eerst de finale. Hij verloor in de finale van de Rus Nikolay Davydenko met 3-6, 4-6. Del Potro eindigde dat jaar als vijfde.

2010 [bewerken]

Het seizoen 2010 begon voor de Argentijn met zijn deelname aan de Australian Open, waar hij in de vierde ronde in vijf sets werd verslagen door Marin Čilić. Na dit verlies laste hij een pauze in om van zijn peesontsteking te kunnen genezen. Hij moest daardoor enkele toernooien afzeggen. Op 4 mei onderging hij een operatie aan zijn pols. Op 19 mei kondigde Del Potro aan zijn titel op de US Open niet te kunnen verdedigen. Op 28 september speelde Del Potro in de eerste ronde van het ATP-toernooi van Bangkok weer zijn eerste wedstrijd. Deze wedstrijd verloor hij van de Belg Olivier Rochus: 7-6 (7) 6-4.

2012 [bewerken]

Op de Australian Open bereikte hij de kwartfinale waar hij verloor van Roger Federer. In februari haalde hij de finale van het ATP-toernooi van Rotterdam waar hij verloor van Roger Federer,op het ATP-toernooi van Marseille pakte hij de titel door in de finale van de Fransman Michael Llodra te winnen. In mei pakte Del Potro zijn tweede titel van het jaar door op het ATP-toernooi van Estoril in de finale van Richard Gasquet te winnen. Op Roland Garros bereikte hij de kwartfinale waar hij verloor van Roger Federer en op Wimbledon werd hij in de vierde ronde uitgeschakeld door David Ferrer.

Op de Olympische Zomerspelen in Londen bereikte hij de halve finale waarin hij verloor van Roger Federer. In de kleine finale versloeg hij Novak Đoković zodat hij huiswaarts keerde met de bronzen medaille.

Op de US Open nam diezelfde Novak Đoković echter wraak voor zijn nederlaag op de OS en mepte Del Potro eruit in de kwartfinale met 2-6, 6-7 en 4-6.

Ook op de Masters versperde de Serviër Del Potro de weg, in de halve finale mocht de Argentijn zijn koffers pakken na een 6-4, 3-6 en 2-6 verlies tegen de man uit Belgrado. Novak Đoković zou ook de eindwinnaar worden door Federer te kloppen in de finale.

2013 [bewerken]

De eerste grote afspraak van het jaar werd voor Del Potro geen succes: hij verloor in ronde 3 van de Fransman Chardy: het werd 3-6, 3-6, 7-6, 6-3, 3-6.

Op het toernooi van Rotterdam in februari was het wel raak voor Del Potro: in de finale klopte hij de Fransman Benneteau, die eerder de toppers Federer en Simon uit het toernooi knikkerde.

Palmares [bewerken]

Legenda
Grand Slam
Olympische Spelen
tot 2009	vanaf 2009
Tennis Masters Cup	ATP World Tour Finals
ATP Masters Series	ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold	ATP World Tour 500 Series
ATP International Series	ATP World Tour 250 Series

Enkelspel [bewerken]

Nr.	Datum	Toernooi	Ondergrond	Tegenstander in finale	Score	Details
Gewonnen finales
1.	13 juli 2008	ATP Stuttgart	Gravel	Richard Gasquet	6-4, 7-5	Details
2.	20 juli 2008	ATP Kitzbühel	Gravel	Jürgen Melzer	6-2, 6-1	Details
3.	10 augustus 2008	ATP Los Angeles	Hardcourt	Andy Roddick	6-1, 7-6	Details
4.	17 augustus 2008	ATP Washington	Hardcourt	Viktor Troicki	6-3, 6-3	Details
5.	17 januari 2009	ATP Auckland	Hardcourt	Sam Querrey	6-4, 6-4	Details
6.	9 augustus 2009	ATP Washington (2)	Hardcourt	Andy Roddick	3-6, 7-5, 7-6(6)	Details
7.	14 september 2009	US Open	Hardcourt	Roger Federer	3-6, 7-6, 4-6, 7-6, 6-2	Details
8.	21 februari 2011	ATP Delray Beach	Hardcourt	Janko Tipsarevic	6-4 6-4	Details
9.	1 mei 2011	ATP Estoril	Gravel	Fernando Verdasco	6-2, 6-2	Details
10.	26 februari 2012	ATP Marseille	Hardcourt (i)	Michaël Llodra	6-4, 6-4	Details
11.	6 mei 2012	ATP Estoril	Gravel	Richard Gasquet	6-4, 6-2	Details
12.	21 oktober 2012	ATP Wenen	Hardcourt (i)	Gilles Müller	7–6(4), 7-6 (5)	Details
13.	28 oktober 2012	ATP Bazel	Hardcourt	Roger Federer	6–4, 6–7(5), 7–6(3)	Details
14.	17 februari 2013	ATP Rotterdam	Hardcourt (i)	Julien Benneteau	7-6 (2), 6-3	Details
Verloren finales
1.	29 oktober 2008	ATP Tokio	Hardcourt	Tomáš Berdych	1-6, 4-6	Details
2.	16 augustus 2009	ATP Montréal	Hardcourt	Andy Murray	7-6, 6-7, 1-6	Details
3.	29 november 2009	ATP World Tour Finals	Hardcourt	Nikolay Davydenko	3-6, 4-6	Details
4.	30 oktober 2011	ATP Wenen	Hardcourt (i)	Jo-Wilfried Tsonga	7-6(5), 3-6, 4-6	Details
5.	19 februari 2012	ATP Rotterdam	Hardcourt (i)	Roger Federer	1-6, 4-6	Details
Gewonnen challengers
1.	31 oktober 2005	Montevideo	Gravel	Boris Pashanski	6-3, 2-6, 7-6
2.	3 april 2006	Aguascalientes	Gravel	Sergio Roitman	3-6, 6-4, 6-3
3.	31 juli 2006	Segovia	Hardcourt	Benjamin Becker	6-4, 5-7, 6-4

Dubbelspel [bewerken]

Nr.	Datum	Toernooi	Ondergrond	Partner	Tegenstanders in finale	Score	Details
Gewonnen finales herendubbel
1.	30 juli 2007	ATP Indianapolis	Hardcourt	Travis Parrott	Teimuraz Gabashvili Ivo Karlović	3-6, 6-2, [10-6]	Details

Prestatietabel enkelspel [bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 15 november 2012

Toernooi	2005	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012	2013	Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open	-	-	2R	2R	KF	4R	2R	KF	3R	16-7
Roland Garros	-	1R	1R	2R	HF	-	3R	KF		12-6
Wimbledon	-	-	2R	2R	2R	-	4R	4R		9-5
US Open	-	1R	3R	KF	W	-	3R	KF		19-5
Winst-verlies	0-0	0-2	4-4	7-4	17-3	3-1	8-4	15-4	54-22
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals	-	-	-	G	F	-	-	HF		6-5
ATP Masters 1000
Indian Wells	-	-	2R	-	KF	-	HF	KF		11-4
Miami	-	-	4R	2R	HF	-	4R	4R		13-5
Monte Carlo	-	-	-	-	2R	-	-	-		0-1
Madrid	-	1R	3R	KF	HF	-	3R	HF		13-5
Rome	-	-	-	1R	KF	-	-	3R		4-3
Hamburg	-	-	-	-	Geen Masters 1000					0-0
Montréal/Toronto	-	-	1R	-	F	-	2R	2R		6-4
Cincinnati	-	-	3R	-	-	-	2R	HF		6-3
Shanghai	Geen Masters 1000				2R	-	-	-		0-1
Parijs	-	-	2R	3R	KF	-	-	3R		5-4
Olympische Spelen
Olympische Spelen	geen toernooi			-	geen toernooi			HF	g.t	5-1
Statistieken
Totaal aantal titels	0	0	0	4	3	0	2	4	0	13
Totaal winst-verlies	0-0	10-12	27-24	47-17	49-13	3-3	48-18	65-17	-	254-107
Eindejaarsranking	157	92	44	9	5	258	11	7		n.v.t.