ATP-toernooi van Rotterdam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Rotterdam
De speellocatie Ahoy
De speellocatie Ahoy
Officiële naam ABN AMRO World Tennis Tournament
Stad, land Rotterdam, Nederland
Auspiciën ATP
Categorie ATP World Tour 500
Deelnemers 32 enkel / 16 dubbel
Ondergrond Hardcourt, indoor
Periode Februari
Jaargangen Vanaf 1972
Recordwinnaar Vlag van Verenigde Staten Arthur Ashe (3)
Titelhouder Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych
Profiel Profiel op de ATP-site
Website Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Het ATP-toernooi van Rotterdam is een jaarlijks terugkerend tennistoernooi voor mannen dat steeds in februari wordt georganiseerd in de Ahoy Rotterdam. In 2014 werd het toernooi voor de 41e keer gespeeld.

Geschiedenis[bewerken]

Het indoor toernooi wordt georganiseerd sinds 1972, maar werd niet in 1973 gehouden. Vanaf 1974 is de huidige hoofdsponsor aan het toernooi gekoppeld. Er wordt gespeeld op hardcourt. In de beginfase maakte het toernooi onderdeel uit van de WCT-Series (World Championship of Tennis), de voorloper van de ATP World Tour. Het toernooi maakt nu deel uit van de ATP-kalender en is ingeschaald in de categorie ATP World Tour 500 series. Daarmee is dit toernooi het sterkste ATP-toernooi dat in Nederland wordt gehouden.

Ontwikkeling[bewerken]

Het toernooi is in de loop der jaren enorm gegroeid. Ter vergelijking: in 1974 bezochten 46.000 mensen het toernooi, in 2012 kwamen er 115.894 bezoekers. De groei uit zich uiteraard niet alleen in de toeschouwersaantallen, maar ook in het prijzengeld. Nam Arthur Ashe (Verenigde Staten) in de jaren '70 nog genoegen met een bedrag van USD 12.000, tegenwoordig krijgt de winnaar EUR 310.000. Arthur Ashe won het toernooi driemaal (1972, 1975 en 1976) en heeft daarmee het recordaantal overwinningen voor dit toernooi.

Toernooidirecteur[bewerken]

Peter Bonthuis was de eerste directeur van het toernooi tot en met 1983. Vanaf 1984 was Wim Buitendijk toernooidirecteur. Eind 2001 besloot de directie van Ahoy' met ingang van 2004 Richard Krajicek als nieuwe toernooidirecteur aan te stellen. In het najaar van 2002 werd Buitendijk ongeneeslijk ziek en hij overleed op 9 december 2002. Tijdens het toernooi van 2003 was Stanley Franker interim-directeur. Sinds 2004 is Krajicek de toernooidirecteur.

Telling[bewerken]

Het enkelspel wordt gespeeld om twee gewonnen sets, bij 6-6 in games aan het einde van de set wordt er een tiebreak gespeeld.

De laatste jaren wordt er bij het dubbelspel met een snellere telling gespeeld dan normaal. In de game wordt er bij 40-40 een beslissend punt om de game gespeeld. Wanneer na twee sets beide partijen één set hebben gewonnen, wordt er in de plaats van een derde set een supertiebreak gespeeld.

[bewerken]

De officiële naam van het toernooi is sinds 1991 ABN AMRO World Tennis Tournament. De ABN AMRO maakt het toernooi mogelijk. Als ABN (Algemene Bank Nederland) was de bank al hoofdsponsor vanaf de tweede editie in 1974.

Winnaars[bewerken]

De Nederlanders Tom Okker (1974), Richard Krajicek (1995, 1997) en Jan Siemerink (1998) hebben het toernooi gewonnen. Voor Okker was er een finaleplaats in 1972 en 1975, zo ook voor Raemon Sluiter in 2003 en voor de Belg Christophe Rochus in 2006. Verder kende het toernooi legendarische winnaars als Arthur Ashe (3x), Jimmy Connors (3x), Björn Borg, Guillermo Vilas, Stefan Edberg, Roger Federer (2x) en Boris Becker.

Enkelspel[bewerken]

jaar editie winnaar finalist uitslag
1972 I Vlag van Verenigde Staten Arthur Ashe Vlag van Nederland Tom Okker 3-6, 6-2, 6-1
1974 II Vlag van Nederland Tom Okker Vlag van Verenigde Staten Tom Gorman 4-6, 7-6(2), 6-1
1975 III Vlag van Verenigde Staten Arthur Ashe Vlag van Nederland Tom Okker 3-6, 6-2, 6-4
1976 IV Vlag van Verenigde Staten Arthur Ashe Vlag van Verenigde Staten Robert Lutz 6-3, 6-3
1977 V Vlag van Verenigde Staten Dick Stockton Vlag van Roemenië Ilie Năstase 2-6, 6-3, 6-3
1978 VI Vlag van Verenigde Staten Jimmy Connors Vlag van Mexico Raul Ramirez 7-5, 7-5
1979 VII Vlag van Zweden Björn Borg Vlag van Verenigde Staten John McEnroe 6-4, 6-2
1980 VIII Vlag van Zwitserland Heinz Günthardt Vlag van Verenigde Staten Gene Mayer 6-2, 6-4
1981 IX Vlag van Verenigde Staten Jimmy Connors Vlag van Verenigde Staten Gene Mayer 6-1, 2-6, 6-2
1982 X Vlag van Argentinië Guillermo Vilas Vlag van Verenigde Staten Jimmy Connors 0-6, 6-2, 6-4
1983 XI Vlag van Verenigde Staten Gene Mayer Vlag van Argentinië Guillermo Vilas 6-1, 7-6
1984 XII Vlag van Tsjecho-Slowakije Ivan Lendl en
Vlag van Verenigde Staten Jimmy Connors
6-1, 1-0a
1985 XIII Vlag van Tsjecho-Slowakije Miloslav Mečíř Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek 6-1, 6-2
1986 XIV Vlag van Zweden Joakim Nyström Vlag van Zweden Anders Järryd 6-0, 6-3
1987 XV Vlag van Zweden Stefan Edberg Vlag van Verenigde Staten John McEnroe 3-6, 6-3, 6-1
1988 XVI Vlag van Zweden Stefan Edberg Vlag van Tsjecho-Slowakije Miloslav Mečíř 7-6, 6-2
1989 XVII Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek Vlag van Zweden Anders Järryd 6-1, 7-5
1990 XVIII Vlag van Verenigde Staten Brad Gilbert Vlag van Zweden Jonas Svensson 6-1, 6-3
1991 XIX Vlag van Italië Omar Camporese Vlag van Tsjecho-Slowakije Ivan Lendl 3-6, 7-6(4), 7-6(4)
1992 XX Vlag van Duitsland Boris Becker Vlag van Rusland Alexander Volkov 7-6(9), 4-6, 6-2
1993 XXI Vlag van Zweden Anders Järryd Vlag van Tsjechië Karel Nováček 6-3, 7-5
1994 XXII Vlag van Duitsland Michael Stich Vlag van Zuid-Afrika Wayne Ferreira 4-6, 6-3, 6-0
1995 XXIII Vlag van Nederland Richard Krajicek Vlag van Nederland Paul Haarhuis 7-6(5), 6-4
1996 XXIV Vlag van Kroatië Goran Ivanišević Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov 6-4, 3-6, 6-3
1997 XXV Vlag van Nederland Richard Krajicek Vlag van Tsjechië Daniel Vacek 7-6(4), 7-6(5)
1998 XXVI Vlag van Nederland Jan Siemerink Vlag van Zweden Thomas Johansson 7-6(2), 6-2
1999 XXVII Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman 6-2, 7-6(3)
2000 XXVIII Vlag van Frankrijk Cédric Pioline Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman 6-7(3), 6-4, 7-6(4)
2001 XXIX Vlag van Frankrijk Nicolas Escudé Vlag van Zwitserland Roger Federer 7-5, 3-6, 7-6(5)
2002 XXX Vlag van Frankrijk Nicolas Escudé Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman 3-6, 7-6(7), 6-4
2003 XXXI Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny Vlag van Nederland Raemon Sluiter 7-6(3), 6-4
2004 XXXII Vlag van Australië Lleyton Hewitt Vlag van Spanje Juan Carlos Ferrero 6-7(1), 7-5, 6-4
2005 XXXIII Vlag van Zwitserland Roger Federer Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 5-7, 7-5, 7-6(5)
2006 XXXIV Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek Vlag van België Christophe Rochus 6-0, 6-3
2007 XXXV Vlag van Rusland Michail Joezjny Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6-2, 6-4
2008 XXXVI Vlag van Frankrijk Michaël Llodra Vlag van Zweden Robin Söderling 6-7, 6-3, 7-6
2009 XXXVII Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray Vlag van Spanje Rafael Nadal 6-3, 4-6, 6-0
2010 XXXVIII Vlag van Zweden Robin Söderling Vlag van Rusland Michail Joezjny 6-4, 2-0 (opgave)
2011 XXXIX Vlag van Zweden Robin Söderling Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga 6-3, 3-6, 6-3
2012 XL Vlag van Zwitserland Roger Federer Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 6-1, 6-4
2013 XLI Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro Vlag van Frankrijk Julien Benneteau 7-6(2), 6-3
2014 XLII Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych Vlag van Kroatië Marin Cilic 6-4, 6-2
  • a Bij een 6-1, 1-0 stand afgebroken na een bommelding. Beide spelers werden uitgeroepen tot winnaar.

Dubbelspel[bewerken]

jaar editie winnaars finalisten uitslag
1972 I Vlag van Australië Roy Emerson
Vlag van Australië John Newcombe
Vlag van Verenigde Staten Arthur Ashe
Vlag van Verenigde Staten Robert Lutz
6–2, 6–3
1974 II Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Bob Hewitt
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Frew McMillan
Vlag van Frankrijk Pierre Barthès
Vlag van Roemenië Ilie Năstase
3–6, 6–4, 6–3
1975 III Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Bob Hewitt
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Frew McMillan
Vlag van Historische vlag van Spanje José Higueras
Vlag van Hongarije Balázs Taróczy
6–2, 6–2
1976 IV Vlag van Australië Rod Laver
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Frew McMillan
Vlag van Verenigde Staten Arthur Ashe
Vlag van Nederland Tom Okker
6–1, 6–7(4), 7–6(5)
1977 V Vlag van Polen Wojtek Fibak
Vlag van Nederland Tom Okker
Vlag van India Vijay Amritraj
Vlag van Verenigde Staten Dick Stockton
6–4, 6–4
1978 VI Vlag van Verenigde Staten Fred McNair
Vlag van Mexico Raúl Ramírez
Vlag van Verenigde Staten Robert Lutz
Vlag van Verenigde Staten Stan Smith
6–2, 6–3
1979 VII Vlag van Verenigde Staten Peter Fleming
Vlag van Verenigde Staten John McEnroe
Vlag van Zwitserland Heinz Günthardt
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Bernard Mitton
6–4, 6–4
1980 VIII Vlag van India Vijay Amritraj
Vlag van Verenigde Staten Stan Smith
Vlag van Verenigde Staten Bill Scanlon
Vlag van Verenigde Staten Brian Teacher
6–4, 6–3
1981 IX Vlag van Verenigde Staten Fritz Buehning
Vlag van Verenigde Staten Ferdi Taygan
Vlag van Verenigde Staten Gene Mayer
Vlag van Verenigde Staten Sandy Mayer
7–6, 1–6, 6–4
1982 X Vlag van Australië Mark Edmondson
Vlag van Verenigde Staten Sherwood Stewart
Vlag van Verenigde Staten Fritz Buehning
Vlag van Verenigde Staten Kevin Curren
7–5, 6–2
1983 XI Vlag van Verenigde Staten Fritz Buehning
Vlag van Verenigde Staten Tom Gullikson
Vlag van Verenigde Staten Peter Fleming
Vlag van Tsjecho-Slowakije Pavel Složil
7–6, 4–6, 7–6
1984 XII Vlag van Verenigde Staten Kevin Curren
Vlag van Polen Wojtek Fibak
Vlag van Verenigde Staten Fritz Buehning
Vlag van Verenigde Staten Ferdi Taygan
6–4, 6–4
1985 XIII Vlag van Tsjecho-Slowakije Tomáš Šmíd
Vlag van Tsjecho-Slowakije Pavel Složil
Vlag van Verenigde Staten Vitas Gerulaitis
Vlag van Australië Paul McNamee
6–4, 6–4
1986 XIV Vlag van Zweden Stefan Edberg
Vlag van Joegoslavië Slobodan Živojinović
Vlag van Polen Wojtek Fibak
Vlag van Verenigde Staten Matt Mitchell
2–6, 6–3, 6–2
1987 XV Vlag van Zweden Stefan Edberg
Vlag van Zweden Anders Järryd
Vlag van Verenigde Staten Chip Hooper
Vlag van Verenigde Staten Mike Leach
3–6, 6–3, 6–4
1988 XVI Vlag van Duitsland Patrik Kühnen
Vlag van Duitsland Tore Meinecke
Vlag van Zweden Magnus Gustafsson
Vlag van Italië Diego Nargiso
7–6, 7–6
1989 XVII Vlag van Tsjecho-Slowakije Miloslav Mečíř
Vlag van Tsjecho-Slowakije Milan Šrejber
Vlag van Zweden Jan Gunnarsson
Vlag van Zweden Magnus Gustafsson
7–6, 6–0
1990 XVIII Vlag van Mexico Leonardo Lavalle
Vlag van Mexico Jorge Lozano
Vlag van Italië Diego Nargiso
Vlag van Venezuela 1930-2006 Nicolás Pereira
6–3, 7–6
1991 XIX Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Zweden Anders Järryd
Vlag van Verenigde Staten Steve DeVries
Vlag van Australië David Macpherson
7–6, 6–2
1992 XX Vlag van Duitsland Marc-Kevin Goellner
Vlag van Duitsland David Prinosil
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Nederland Mark Koevermans
6–2, 6–7, 7–6
1993 XXI Vlag van Zweden Henrik Holm
Vlag van Zweden Anders Järryd
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 David Adams
Vlag van Rusland Andrei Olhovskiy
6–4, 7–6
1994 XXII Vlag van Verenigd Koninkrijk Jeremy Bates
Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
6–4, 6–1
1995 XXIII Vlag van Tsjechië Martin Damm
Vlag van Zweden Anders Järryd
Vlag van Spanje Tomas Carbonell
Vlag van Spanje Francisco Roig
6–3, 6–2
1996 XXIV Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Zuid-Afrika Marius Barnard
Vlag van Nederland Hendrik Jan Davids
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
6–3, 5–7, 7–6
1997 XXV Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van België Libor Pimek
Vlag van Zuid-Afrika Byron Talbot
7–6(5), 6–4
1998 XXVI Vlag van Nederland Jacco Eltingh
Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Broad
Vlag van Zuid-Afrika Piet Norval
7–6, 6–3
1999 XXVII Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Zuid-Afrika John-Laffnie de Jager
Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Broad
Vlag van Australië Peter Tramacchi
6–7(5), 6–3, 6–4
2000 XXVIII Vlag van Zuid-Afrika David Adams
Vlag van Zuid-Afrika John-Laffnie de Jager
Vlag van Verenigd Koninkrijk Tim Henman
Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov
5–7, 6–2, 6–3
2001 XXIX Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Tsjechië Petr Pála
Vlag van Tsjechië Pavel Vízner
6–3, 6–0
2002 XXX Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
Vlag van Bahama's Mark Knowles
Vlag van Canada Daniel Nestor
4–6, 6–3, [10–4]
2003 XXXI Vlag van Australië Wayne Arthurs
Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Zwitserland Roger Federer
Vlag van Wit-Rusland Maks Mirny
7–6(4), 6–2
2004 XXXII Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek
Vlag van IsraëlJonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
5–7, 7–6(5), 7–5
2005 XXXIII Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
Vlag van Tsjechië Pavel Vízner
6–4, 4–6, 6–3
2006 XXXIV Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Zimbabwe Kevin Ullyett
Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
7–6(4), 7–6(2)
2007 XXXV Vlag van Tsjechië Martin Damm
Vlag van India Leander Paes
Vlag van Roemenië Andrei Pavel
Vlag van Duitsland Alexander Waske
6–3, 6–7(5), [10–7]
2008 XXXVI Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych
Vlag van Rusland Dmitri Toersoenov
Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber
Vlag van Rusland Michail Joezjny
7–5, 3–6, [10–7]
2009 XXXVII Vlag van Canada Daniel Nestor
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
Vlag van Tsjechië Lukáš Dlouhý
Vlag van India Leander Paes
6–2, 7–5
2010 XXXVIII Vlag van Canada Daniel Nestor
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
Vlag van Zweden Simon Aspelin
Vlag van Australië Paul Hanley
6–4, 4-6, [10-7]
2011 XXXIX Vlag van Oostenrijk Jürgen Melzer
Vlag van Duitsland Philipp Petzschner
Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
6–4, 3-6, [10-5]
2012 XL Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Roemenië Horia Tecău
4-6, 7-5, [16-14]
2013 XLI Vlag van Zweden Robert Lindstedt
Vlag van Servië Nenad Zimonjić
Vlag van Nederland Thiemo de Bakker
Vlag van Nederland Jesse Huta Galung
5-7, 6-3, [10-8]
2014 XLII Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
Vlag van Nederland Jean-Julien Rojer
Vlag van Roemenië Horia Tecău
6-2, 7-6(4)

Externe links[bewerken]

Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Finals
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei · Limoges

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Albuquerque · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bayonne · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Cesena · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Indianapolis (US clay courts) · Indianapolis (Virginia Slims) · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luik · Luzern · Makarska · Marbella · Melbourne · Memphis · Milaan · Modena · Montpellier · Nagoya · Nanking · Nashville · New York · Nice · Nichirei · Oslo · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · San Marino · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Singapore · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Waregem · Warschau · Wellington · Worcester · Zürich