ATP-toernooi van Montpellier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
ATP-toernooi van Montpellier
Officiële naam Open Sud de France
Stad, land Montpellier, Frankrijk
Auspiciën ATP
Categorie ATP World Tour 250
Deelnemers 32 enkel / 16 dubbel
Ondergrond Hardcourt, indoor
Periode februari
Jaargangen Vanaf 1987
Recordwinnaar Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras (3)
Titelhouder Vlag van Frankrijk Gaël Monfils
Profiel Profiel op de ATP-site
Website Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Het ATP-toernooi van Montpellier, ofwel de Open Sud de France is een jaarlijks terugkerend tennistoernooi voor mannen dat wordt georganiseerd in het Franse Montpellier.

Het toernooi wordt georganiseerd door de ATP en valt in de categorie ATP World Tour 250. Er wordt gespeeld op hardcourtbanen. Dit toernooi werd voor het eerst gespeeld in 1987, tot 2009 werd het toernooi gespeeld in Lyon. Er wordt zowel in het enkel- als het dubbelspel gespeeld. In 2010 bedroeg het totale prijzengeld €575.250.

Enkelspel[bewerken]

Jaar Winnaar Finalist Score
Montpellier
2014 Vlag van Frankrijk Gaël Monfils Vlag van Frankrijk Richard Gasquet 6-4, 6-4
2013 Vlag van Frankrijk Richard Gasquet Vlag van Frankrijk Benoît Paire 6-2, 6-3
2012 Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 6–2, 4–6, 6–3
2011 Geen toernooi
2010 Vlag van Frankrijk Gaël Monfils Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6–2, 5–7, 6–1
Lyon
2009 Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić Vlag van Frankrijk Michaël Llodra 7–5, 6–3
2008 Vlag van Zweden Robin Söderling Vlag van Frankrijk Julien Benneteau 6–3, 6–7(5), 6–1
2007 Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean Vlag van Frankrijk Marc Gicquel 7–6(5), 6–4
2006 Vlag van Frankrijk Richard Gasquet Vlag van Frankrijk Marc Gicquel 6–3, 6–1
2005 Vlag van Verenigde Staten Andy Roddick Vlag van Frankrijk Gaël Monfils 6–3, 6–2
2004 Vlag van Zweden Robin Söderling Vlag van België Xavier Malisse 6–2, 3–6, 6–4
2003 Vlag van Duitsland Rainer Schüttler Vlag van Frankrijk Arnaud Clément 7–5, 6–3
2002 Vlag van Frankrijk Paul-Henri Mathieu Vlag van Brazilië Gustavo Kuerten 4–6, 6–3, 6–1
2001 Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić Vlag van Marokko Younes El Aynaoui 6–3, 6–2
2000 Vlag van Frankrijk Arnaud Clément Vlag van Australië Patrick Rafter 7–6(2), 7–6(5)
1999 Vlag van Ecuador Nicolás Lapentti Vlag van Australië Lleyton Hewitt 6–3, 6–2
1998 Vlag van Spanje Àlex Corretja Vlag van Duitsland Tommy Haas 2–6, 7–6(6), 6–1
1997 Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro Vlag van Duitsland Tommy Haas 6–4, 6–4
1996 Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov Vlag van Frankrijk Arnaud Boetsch 7–5, 6–3
1995 Vlag van Zuid-Afrika Wayne Ferreira Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras 7–6(2), 5–7, 6–3
1994 Vlag van Zwitserland Marc Rosset Vlag van Verenigde Staten Jim Courier 6–4, 7–6(2)
1993 Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras Vlag van Frankrijk Cédric Pioline 7–6(5), 1–6, 7–5
1992 Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras Vlag van Frankrijk Cédric Pioline 6–4, 6–2
1991 Vlag van Verenigde Staten Pete Sampras Vlag van Frankrijk Olivier Delaitre 6–1, 6–1
1990 Vlag van Zwitserland Marc Rosset Vlag van Zweden Mats Wilander 6–3, 6–2
1989 Vlag van Verenigde Staten John McEnroe Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek 6–3, 7–6
1988 Vlag van Senegal Yahiya Doumbia Vlag van Verenigde Staten Todd Nelson 6–4, 3–6, 6–3
1987 Vlag van Frankrijk Yannick Noah Vlag van Zweden Joakim Nystrom 6–4, 7–5

Dubbelspel[bewerken]

Jaar Winnaars Finalisten Score
Montpellier
2014 Vlag van Rusland Nikolaj Davydenko
Vlag van Oezbekistan Denis Istomin
Vlag van Frankrijk Marc Gicquel
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
6-4, 1-6, [10-7]
2013 Vlag van Frankrijk Marc Gicquel
Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Zweden Johan Brunström
Vlag van Zuid-Afrika Raven Klaasen
6-3, 3-6, [11-9]
2012 Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
Vlag van Frankrijk Édouard Roger-Vasselin
Vlag van Australië Paul Hanley
Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Murray
6–4, 7-6(4)
2011 Geen toernooi
2010 Vlag van Australië Stephen Huss
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ross Hutchins
Vlag van Spanje Marc López
Vlag van Argentinië Eduardo Schwank
6–2, 4–6, [10–7]
Lyon
2009 Vlag van Frankrijk Julien Benneteau
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean
6–4, 7–6(6)
2008 Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Israël Andy Ram
Vlag van Australië Stephen Huss
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ross Hutchins
6–3, 5–7, [10–8]
2007 Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean
Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga
Vlag van Polen Łukasz Kubot
Vlag van Kroatië Lovro Zovko
6–4, 6–3
2006 Vlag van Frankrijk Julien Benneteau
Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Tsjechië František Čermák
Vlag van Tsjechië Jaroslav Levinsky
6–2, 6–7(3), [10–7]
2005 Vlag van Frankrijk Michaël Llodra
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
Vlag van Zuid-Afrika Jeff Coetzee
Vlag van Nederland Rogier Wassen
6–3, 6–1
2004 Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
Vlag van Zweden Jonas Björkman
Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek
7–6(2), 6–2
2003 Vlag van Israël Jonathan Erlich
Vlag van Israël Andy Ram
Vlag van Frankrijk Julien Benneteau
Vlag van Frankrijk Nicolas Mahut
6–1, 6–3
2002 Vlag van Zimbabwe Wayne Black
Vlag van Zimbabwe Kevin Ullyett
Vlag van Bahama's Mark Knowles
Vlag van Canada Daniel Nestor
6–4, 3–6, 7–6(3)
2001 Vlag van Canada Daniel Nestor
Vlag van Joegoslavië Nenad Zimonjić
Vlag van Frankrijk Arnaud Clément
Vlag van Frankrijk Sébastien Grosjean
6–1, 6–2
2000 Vlag van Nederland Paul Haarhuis
Vlag van Australië Sandon Stolle
Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić
Vlag van Verenigde Staten Jack Waite
6–1, 6–7(2), 7–6(7)
1999 Vlag van Zuid-Afrika Piet Norval
Vlag van Zimbabwe Kevin Ullyett
Vlag van Zuid-Afrika Wayne Ferreira
Vlag van Australië Sandon Stolle
4–6, 7–6(5), 7–6(4)
1998 Vlag van Frankrijk Olivier Delaitre
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
Vlag van Spanje Tomás Carbonell
Vlag van Spanje Francisco Roig
6–2, 6–2
1997 Vlag van Zuid-Afrika Ellis Ferreira
Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Frankrijk Olivier Delaitre
Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro
3–6, 6–2, 6–4
1996 Vlag van Verenigde Staten Jim Grabb
Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Broad
Vlag van Zuid-Afrika Piet Norval
6–2, 6–1
1995 Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek
Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov
Vlag van Zuid-Afrika John-Laffnie de Jager
Vlag van Zuid-Afrika Wayne Ferreira
6–3, 6–3
1994 Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek
Vlag van Rusland Jevgeni Kafelnikov
Vlag van Tsjechië Martin Damm
Vlag van Australië Patrick Rafter
6–7, 7–6, 7–6
1993 Flag of South Africa 1928-1994.svg Gary Muller
Flag of South Africa 1928-1994.svg Danie Visser
Flag of South Africa 1928-1994.svg John-Laffnie de Jager
Flag of South Africa 1928-1994.svg Stefan Kruger
6–3, 7–6
1992 Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek
Vlag van Zwitserland Marc Rosset
Vlag van Verenigd Koninkrijk Neil Broad
Flag of South Africa 1928-1994.svg Stefan Kruger
6–1, 6–3
1991 Vlag van Nederland Tom Nijssen
Vlag van Tsjechië Cyril Suk
Vlag van Verenigde Staten Steve DeVries
Vlag van Australië David Macpherson
7–6, 6–3
1990 Vlag van Verenigde Staten Patrick Galbraith
Vlag van Verenigde Staten Kelly Jones
Vlag van Verenigde Staten Jim Grabb
Vlag van Verenigde Staten David Pate
7–6, 6–4
1989 Vlag van Duitsland Eric Jelen
Vlag van Denemarken Michael Mortensen
Vlag van Zwitserland Jakob Hlasek
Vlag van Verenigde Staten John McEnroe
6–2, 3–6, 6–3
1988 Vlag van Australië Brad Drewett
Vlag van Australië Broderick Dyke
Vlag van Denemarken Michael Mortensen
Vlag van Verenigde Staten Blaine Willenbourg
3–6, 6–3, 6–4
1987 Vlag van Frankrijk Guy Forget
Vlag van Frankrijk Yannick Noah
Vlag van Verenigde Staten Kelly Jones
Vlag van Verenigde Staten David Pate
4–6, 6–3, 6–4


Tennistoernooien

Mannen en vrouwen
Grand Slam: Australian Open · Roland Garros · Wimbledon · US Open


Mannen - ATP-seizoen 2014

Officieus WK: ATP World Tour Finals
ATP 1000: Indian Wells · Miami · Monte Carlo · Madrid · Rome · Toronto · Cincinnati · Shanghai · Parijs
ATP 500: Rotterdam · Rio de Janeiro · Acapulco · Dubai · Barcelona · Hamburg · Washington · Peking · Tokio · Bazel · Valencia
ATP 250: Brisbane · Doha · Madras · Auckland · Sydney · Montpellier · Viña del Mar · Zagreb · San José · São Paulo · Buenos Aires · Memphis · Delray Beach · Marseille · Casablanca · Houston · Boekarest · München · Oeiras · Düsseldorf · Nice · Halle · Londen · Rosmalen · Eastbourne · Newport · Båstad · Stuttgart · Bogota · Umag · Atlanta · Gstaad · Kitzbühel · Winston-Salem · Metz · Sint-Petersburg · Shenzhen · Kuala Lumpur · Stockholm · Moskou · Wenen

Vrouwen - WTA-seizoen 2014

Officieus WK: WTA Tour Championships
International finale: Tournament of Champions
Premier Mandatory: Indian Wells · Miami · Madrid · Peking
Premier Five: Doha · Rome · Montreal · Cincinnati · Wuhan
Premier: Brisbane · Sydney · Parijs · Dubai · Charleston · Stuttgart · Birmingham · Eastbourne · Stanford · New Haven · Tokio · Moskou
International: Shenzhen · Auckland · Hobart · Pattaya · Rio de Janeiro · Florianópolis · Acapulco · Monterrey · Katowice · Bogota · Kuala Lumpur · Marrakesh · Oeiras · Straatsburg · Neurenberg · Rosmalen · Boekarest · Bad Gastein · Båstad · Istanboel · Bakoe · Washington · Quebec · Hongkong · Tasjkent · Kanton · Seoel · Linz · Osaka · Tianjin · Luxemburg
Challenger: Nanchang · Suzhou · Ningbo · Taipei

Landenteams
Davis Cup · Fed Cup · Hopman Cup


Voormalige toernooien

ATP: Amersfoort · Amsterdam · Ancona · Athene · Antwerpen · Bangkok · Belgrado · Berlijn · Bermuda · Birmingham Indoor · Bologna · Bolzano · Bombay · Boston · Bordeaux · Bournemouth · Brasilia · Brighton · Brisbane Indoor · Brussel Indoor · Brussel Outdoor · Búzios · Chicago · Dallas · Florence · Guarujá · Genève · Hilversum · Ho Chi Minhstad · Hongkong · Itaparica · Jakarta · Johannesburg · Keulen · Kopenhagen · Kuala Lumpur Indoor · Las Vegas · Linz · Londen Indoor · Long Island · Los Angeles · Maceió · Madrid (voormalig) · Manchester · Milaan · Montevideo · New Haven · Nottingham · Oahu · Osaka · Ostrava · Palermo · Philadelphia · Pinehurst · Porto · Pörtschach · Praag · San Marino · Schenectady · Scottsdale · Seoel · Singapore · Sopot · Stuttgart Indoor · Sydney Indoor · Taipei · Tasjkent · Tampa · Tampa Outdoor · Tel Aviv · Tokio Indoor · Toronto Indoor · Toulouse · Warschau · Wellington · Zaragoza
WTA: Adelaide · Antwerpen · Bahia · Bali · Bangalore · Bangkok · Barcelona · Bazel · Berlijn · Boedapest · Bol · Boston · Bournemouth · Bratislava · Brighton · Brussel · Caïro · Calcutta · Cali · Canberra · Cardiff · Carlsbad · Chicago · Chichester · Dallas · dubbelspel · Essen · Florida · Forest Hills · Genève · Gold Coast · Gstaad · Haiderabad · Hamburg · Hannover · Hasselt · Hawaï · Houston · Istanboel · Jakarta · Japan · Kitzbühel · Knokke-Heist · Kopenhagen · Leipzig · Los Angeles · Lugano · Luzern · Makarska · Marbella · Memphis · Modena · Nagoya · Nanking · Nice · Nichirei · Osaka (indoor) · Palermo · Parijs Clarins · Philadelphia · Phoenix · Ponte Vedra Beach · Poona · Porto · Portorož · Praag · Salt Lake City · San Diego · San Juan · São Paulo · Sapporo · Sarasota · Schenectady · Scottsdale · Soerabaja · Sopot · Tarente · Tokio (Classic) · Tokio (Lion's Cup) · Toyota · US Hardcourt · Viña del Mar · Warschau · Zürich