Denis Istomin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Denis Istomin
Istomin op de US Open van 2009
Istomin op de US Open van 2009
Persoonlijke informatie
Bijnaam Deni
Nationaliteit Vlag van Oezbekistan Oezbeekse
Geboorteplaats Vlag van Sovjet-Unie Orenburg, Sovjet-Unie
Woonplaats Vlag van Rusland Moskou, Rusland
Geboortedatum 7 september 1986
Lengte 1,88 m
Gewicht 88 kg
Profdebuut 2001
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 1.468.664
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 72 - 76
Titels 0
Hoogste positie 39e (30 augustus 2010)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2010)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2009)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2010)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2009)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 24 - 47
Titels 0
Hoogste positie 103e (19 juli 2010)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2011)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2011)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2010-2011)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2009-2010)
Laatst bijgewerkt op: 19 februari 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Denis Istomin (Orenburg, 7 september 1986) is een Oezbeeks tennisser. Hij is prof sinds 2001 en haalde in 2009 voor het eerst de top 100. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 39e, die hij behaalde op 30 augustus 2010.

Istomin haalde twee keer de finale van een ATP-toernooi, maar kon ze niet winnen. Hij heeft in het enkelspel wel negen challengers en vijf futurestoernooien op zijn naam staan. Zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi is de derde ronde.

Carrière[bewerken]

Jaarverslagen[bewerken]

2001 - 2003[bewerken]

Istomin startte met het spelen van futures- en challengertoernooien in 2001. In april van dat jaar raakte hij op weg naar een futurestoernooi in Tasjkent betrokken in een auto-ongeluk, waarbij hij een blessure aan het been opliep. Hij moest geopereerd worden en lag drie maanden in het ziekenhuis. Hij speelde de twee daaropvolgende jaren niet meer en begon pas opnieuw met trainen in april 2003.

2004 - 2005[bewerken]

Vanaf 2004 nam Istomin opnieuw deel aan toernooien. In april 2005 won hij zijn eerste futurestoernooi, in mei zijn eerste challenger in het dubbelspel en in augustus zijn eerste challenger (Buchara) in het enkelspel, in zijn thuisland.

2006 - 2009[bewerken]

In 2006 kreeg hij een wildcard voor de Australian Open, zijn eerste toernooi op het ATP-circuit en zijn grandslamdebuut. Hij verloor in de openingsronde van de uiteindelijke winnaar Roger Federer. In de zomer van dat jaar veroverde hij twee dubbelspeltitels op de challengers van Penza en Sint-Petersburg. In augustus 2007 won hij na elkaar de challengers van Buchara en Qarshi (beide in Oezbekistan).

In 2008 kreeg Istomin opnieuw een wildcard voor de Australian Open. Hij won er zijn eersterondepartij tegen de Slowaak Lukas Lacko en boekte zo ook meteen zijn eerste overwinning op het ATP-circuit. In de tweede ronde werd hij uitgeschakeld door Lleyton Hewitt. In augustus verdedigde hij zijn titels op de challengers van Buchara en Qarshi. Het was voor de derde maal in vier jaar dat hij de challenger van Buchara won. In het najaar kwalificeerde hij zich voor de hoofdtabel van het ATP-toernooi van Moskou, waar hij, na winst tegen Michaël Llodra, in de tweede ronde strandde tegen Fabrice Santoro.

In 2009 haalde Istomin opnieuw de tweede ronde op de Australian Open en ook op Roland Garros, waar hij voor het eerst deelnam. Hij verloor in de tweede ronde van de latere verliezende finalist Robin Söderling. Istomin haalde de kwartfinale op het ATP-toernooi van Eastbourne en werd in de eerste ronde van Wimbledon uitgeschakeld. Op de US Open haalde hij de derde ronde, zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi tot dan toe. Zijn beste resultaten in het najaar waren de finale op de challenger van Tasjkent en de kwartfinale op het ATP-toernooi van Sint-Petersburg. Hij eindigde het jaar net buiten de top 100, op plaats 102.

2010-2011[bewerken]

Begin januari haalde Istomin de derde ronde op de Australian Open. In februari haalde hij de halve finale van het ATP-toernooi van San José. Op Roland Garros werd hij uitgeschakeld in de tweede ronde. De voorbereiding op Wimbledon was vrij goed met een derde ronde op het ATP-toernooi van Londen en een halve finale op het ATP-toernooi van Eastbourne. Op Wimbledon haalde hij de derde ronde. Tijdens de zomer haalde hij de kwartfinale in Hamburg en de finale van het ATP-toernooi van New Haven, die hij verloor van Sergiy Stakhovsky. Eind augustus haalde hij met de 39e plaats zijn beste ranking tot dan toe. Op de US Open verloor hij in de tweede ronde van de uiteindelijke winnaar Rafael Nadal. Zijn beste resultaat van het najaar was de halve finale in Moskou. Istomin eindigde het jaar voor het eerst binnen de top 100 en de top 50, op plaats 40.

Istomin kon op de Australian Open van 2011 zijn goede prestatie van het vorige jaar niet herhalen. Hij verloor meteen in de openingsronde. Ook op Roland Garros en Wimbledon verloor hij vroeg (eerste en tweede ronde respectievelijk). Zijn beste resultaat van het voorjaar was de kwartfinale op het ATP-toernooi van San José in februari. Tijdens de zomer haalde hij goede resultaten op het challengercircuit, met overwinningen op de challengers van Samarkand en Qarshi. Op de US Open verloor het net zoals in 2010 in de tweede ronde. Net zoals in de zomer won Istomin in september nog twee challengers: Istanboel en Tasjkent. Hij sloot het jaar voor de tweede maal op rij af binnen de top 100, op plaats 73.

Davis Cup[bewerken]

Istomin speelde van 2005 tot en met 2011 elk jaar voor het Davis Cupteam van Oezbekistan. In totaal speelde hij 23 enkel- en 15 dubbelmatchen, waarvan hij er respectievelijk 18 en 6 won.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Verloren finales
1. 22 augustus 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP New Haven Hardcourt Vlag van Oekraïne Sergiy Stakhovsky 6-3, 3-6, 4-6 Details
2. 19 februari 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt (i) Vlag van Canada Milos Raonic 6–7(3), 2-6 Details
Gewonnen challengers
1. 22 augustus 2005 Vlag van Oezbekistan Buchara Hardcourt Vlag van Servië Ilija Bozoljac 6-4, 6-7(2), 6-5 opg.
2. 13 augustus 2007 Vlag van Oezbekistan Buchara Hardcourt Vlag van Israël Amir Weintraub 3-6, 6-1, 6-4
3. 20 augustus 2007 Vlag van Oezbekistan Qarshi Hardcourt Vlag van Turkije Marsel İlhan 6-1, 6-4
4. 11 augustus 2008 Vlag van Oezbekistan Buchara Hardcourt Vlag van Oekraïne Illya Marchenko 4-6, 6-2, 6-4
5. 18 augustus 2008 Vlag van Oezbekistan Qarshi Hardcourt Vlag van Rusland Michail Elgin 6-3, 7-6(4)
6. 8 augustus 2011 Vlag van Oezbekistan Samarkand Gravel Vlag van Tunesië Malek Jaziri 7-6(2), opg.
7. 15 augustus 2011 Vlag van Oezbekistan Qarshi Hardcourt Vlag van Slovenië Blaž Kavčič 6-3, 1-6, 6-1
8. 12 september 2011 Vlag van Turkije Istanboel Hardcourt Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber 7-6(6), 6-4
9. 19 september 2011 Vlag van Oezbekistan Tasjkent Hardcourt Vlag van Estland Jurgen Zopp 6-4, 6-3

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score
Gewonnen challengers herendubbel
1. 16 mei 2005 Vlag van Oezbekistan Fargʻona Hardcourt Vlag van Oezbekistan Murad Inoyatov Vlag van Taiwan Yen-Hsun Lu
Vlag van Thailand Danai Udumchoke
6-1, 6-3
2. 17 juli 2006 Vlag van Rusland Penza Hardcourt Vlag van Oezbekistan Murad Inoyatov Vlag van Rusland Denis Matsukevich
Vlag van Rusland Artem Sitak
6-1, 6-3
3. 7 augustus 2006 Vlag van Rusland Sint-Petersburg Hardcourt Vlag van Oezbekistan Murad Inoyatov Vlag van Frankrijk David Guez
Vlag van Frankrijk Edouard Roger-Vasselin
4-6, 6-4, [10-5]
4. 21 juli 2008 Vlag van Rusland Penza Hardcourt Vlag van Rusland Jevgeni Kirillov Vlag van Brazilië Andre Ghem
Vlag van Nederland Boy Westerhof
6-2, 3-6, [10-6]
5. 28 juli 2008 Vlag van Rusland Saransk Hardcourt Vlag van Rusland Jevgeni Kirillov Vlag van Rusland Alexandre Krasnoroutsky
Vlag van Rusland Denis Matsukevich
6-2, 7-6(9)
6. 5 oktober 2009 Vlag van België Bergen Hardcourt Vlag van Rusland Jevgeni Korolev Vlag van Colombia Alejandro Falla
Vlag van Rusland Tejmoeraz Gabasjvili
6-7(4), 7-6(4), [11-9]
7. 12 oktober 2009 Vlag van Oezbekistan Tasjkent Hardcourt Vlag van Oezbekistan Murad Inoyatov Vlag van Tsjechië Jiri Krkoska
Vlag van Slowakije Lukas Lacko
7-6(4), 6-4

Prestatietabellen[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 26 september 2012.

Toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 1R - 2R 2R 3R 1R 1R 2R 5-7
Roland Garros - - - - 2R 2R 1R 2R 3-4
Wimbledon - - - - 1R 3R 2R 4R 6-4
US Open - - - - 3R 2R 2R 1R 4-4
Winst-verlies 0-0 0-1 0-0 1-1 4-4 6-4 2-4 4-4 1-1 18-19
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - - - - - 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells - - - - - - 1R 4R 3-2
Miami - - - - - 1R 2R 1R 1-3
Monte Carlo - - - - - - 1R 1R 0-2
Rome - - - - - - - 1R 0-1
Hamburg - - - - l.c. 0-0
Madrid - - - - - - - 1R 0-1
Montréal/Toronto - - - - - 1R - - 0-1
Cincinnati - - - - - 2R - 2R 2-2
Sjanghai geen Masters 1000 - 1R - 2R 1-2
Parijs - - - - - 1R - 1R 0-2
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Totaal winst-verlies 2-1 2-3 2-1 6-2 16-18 32-29 12-22 30-32 102-108
Eindejaarsranking 192 200 224 107 102 40 73 43 n.v.t.

N.B. "l.c." = lagere categorie

Prestatietabel dubbelspel (grand slam)[bewerken]

Toernooi 2009 2010 2011 2012 2013 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - - 1R 2R 1R 1-3
Roland Garros - 2R 3R 3R 5-3
Wimbledon - 1R 1R 3R 2-3
US Open 1R 1R 2R 1R 1-4
Winst-verlies 0-1 1-3 3-4 5-4 0-1 9-13
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - 0-0
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0
Eindejaarsranking 116 137 174 61 n.v.t.

Externe links[bewerken]