Sam Querrey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sam Querrey
Querrey op de US Open in 2008
Querrey op de US Open in 2008
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten San Francisco, Californië
Woonplaats Vlag van Verenigde Staten Las Vegas, Californië
Geboortedatum 7 oktober 1987
Lengte 1,98 m
Gewicht 91 kg
Profdebuut 2006
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 4.102.194
Coach David Nainkin
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 172 - 140
Titels 7
Hoogste positie 17e (31 januari 2011)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2007-2008)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2011)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (2010)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (2008, 2010)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 74 - 79
Titels 3
Hoogste positie 23e (17 mei 2010)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (2010)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2008)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2009)
Vlag van Verenigde Staten US Open Kwartfinale (2007)
Laatst bijgewerkt op: 2 september 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Sam Austin Querrey (San Francisco, 7 oktober 1987) is een Amerikaans tennisser. Hij is prof sinds 2006. Hij kwam in 2007 voor het eerst de top 100 en de top 50 binnen. Zijn hoogste plaats op de ATP-ranglijst is de 17e, die hij behaalde op 31 januari 2011.

Querrey schreef in zijn carrière zes enkeltoernooien en drie herendubbeltoernooien op zijn naam. Hij won ook drie challengers in het enkelspel. Zijn beste resultaat in het enkelspel op een grandslamtoernooi is de vierde ronde.

Carrière[bewerken]

Jaarverslagen[bewerken]

Junioren[bewerken]

Als junior haalde Querrey de kwartfinale op het juniorentoernooi van de US Open in 2004 en van Roland Garros in 2005. In 2005 maakte hij ook zijn grandslamdebuut op de US Open in het dubbelspel, gekoppeld aan Donald Young. Het duo verloor in de eerste ronde.

2006[bewerken]

Querrey werd proftenniser in 2006. In februari speelde hij zijn eerste toernooi op ATP-niveau, in San José. Zijn eerste winst op ATP-niveau behaalde hij op het Masterstoernooi van Indian Wells, waar hij in de eerste ronde zijn landgenoot Bobby Reynolds klopte. In de tweede ronde verloor hij van James Blake. In juni won hij zijn eerste challenger, in Yuba City en een maand later zijn tweede, in Winnetka. In september maakte hij zijn grandslamdebuut in het enkelspel op de US Open. Hij haalde er de tweede ronde. In het najaar won hij nog de challenger in Lubbock.

2007 - 2008[bewerken]

Op zijn eerste Australian Open haalde Querrey de derde ronde. Op de andere grandslamtoernooien van 2007 werd hij telkens in de eerste ronde uitgeschakeld. Op de US Open haalde hij in het dubbelspel echter wel de kwartfinale. Zijn beste resultaten van het jaar waren twee kwartfinales in februari (in Memphis en Las Vegas) en de halve finale in Indianapolis en zijn eerste Masterskwartfinale in Cincinnati tijdens de zomermaanden. In januari 2007 was Querrey voor het eerst de top 100 binnengekomen en in augustus van dat jaar de top 50. Hij eindigde het jaar voor het eerst binnen de top 100, op plaats 63.

Begin 2008 evenaarde hij met een derde ronde op de Australian Open zijn prestatie van 2007. In februari haalde hij de halve finale in Delray Beach en een maand later won hij zijn eerste ATP-toernooi door in de finale van het ATP-toernooi van Las Vegas de Zuid-Afrikaan Kevin Anderson te verslaan. In april haalde hij de kwartfinale op de Masters van Monte Carlo. Op Roland Garros en Wimbledon verloor hij in de eerste ronde. Tijdens de zomer haalde hij zoals het jaar ervoor de halve finale in Indianapolis. Hij nam ook deel aan de Olympische Spelen in Peking, waar hij in de eerste ronde van het olympisch tennistoernooi werd uitgeschakeld door de Rus Igor Andrejev. Ook in het dubbelspel verloor hij, met John Isner, in de eerste ronde van het Russische duo Andrejev-Davydenko. Op de US Open haalde hij zijn beste grandslamresultaat door de vierde ronde te bereiken. Hij eindigde het jaar voor het eerst binnen de top 50, op plaats 39.

2009 - 2010[bewerken]

Querrey startte 2009 sterk met een finaleplaats in Auckland. Op de Australian Open lag hij er echter al in de openingsronde uit. In februari haalde hij twee kwartfinales: in San José en Memphis. Op Roland Garros verloor hij in de eerste ronde en op Wimbledon haalde hij de derde ronde. Tijdens de zomermaanden haalde hij enkele prachtige resultaten: drie finales (in Newport, Indianapolis en New Haven) en zijn tweede toernooizege, in Los Angeles. Na de US Open, waar hij de derde ronde haalde, kwam hij niet meer in actie door een bizar ongeluk in Bangkok waarbij hij door een glazen tafel zakte en de glasscherven in zijn rechterarm sneden en bijna belangrijke zenuwen raakten. Querrey eindigde het jaar op plaats 25.

Querrey startte 2010 met drie eersterondeverliezen, waaronder op de Australian Open. In februari haalde hij de halve finale in San José, en won hij het derde toernooi van zijn carrière, in Memphis, door zijn landgenoot John Isner in drie sets te kloppen. In beide toernooien wist Querrey trouwens ook het dubbelspel te winnen. Hij zette zijn goede vorm door met een enkelfinale in Houston en een dubbelfinale op de Masters van Rome in april en winst op het graveltoernooi van Belgrado in mei. Querrey was de eerste Amerikaan sinds 2003 die een Europees graveltoernooi wist te winnen.[1] Hij maakte ook deel uit van het Amerikaanse team dat in mei de finale haalde van de World Team Cup. Op Roland Garros werd hij verrassend in de eerste ronde gewipt door Robby Ginepri, maar Querrey maakte een goede overstap naar het gras met een toernooizege in Londen[2] en een vierde ronde op Wimbledon. Zijn overwinning in Londen maakte van Querrey de eerste speler van het seizoen die drie titels op drie verschillende ondergronden had gewonnen. Door zijn goede resultaten op gras kwam Querrey begin juni voor het eerst de top 20 binnen. Tijdens de zomer won hij zijn vierde titel van het jaar in Los Angeles. Op de US Open raakte hij tot de vierde ronde. Het najaar was echter niet zo succesvol als eerdere helft van het jaar, aangezien Querrey op de meeste toernooien in de eerste ronde werd uitgeschakeld. Niettemin haalde hij in november met een 18e plaats zijn hoogste positie op de ATP-ranglijst tot dan toe. Hij sloot het jaar ook af op die 18e plaats. Voor het eerst eindigde hij het tennisjaar in de top 20.

2011[bewerken]

Querrey verloor op de Australian Open meteen in de eerste ronde. Eind januari haalde hij de 17e plaats op de ATP-ranglijst en verbeterde hij zo zijn beste plaats tot dan toe met één plaats. In februari haalde hij de kwartfinale op het ATP-toernooi van Memphis, zijn beste resultaat van het voorjaar. Op Roland Garros verloor hij in de tweede ronde. In het dubbelspel was hij echter succesvoller, met een finaleplaats in Houston, een halve finale op de Madrid Masters en winst op het Masterstoernooi van Rome.[3] Querrey kwam na het ATP-toernooi van Londen gedurende drie maand niet meer in actie door een operatie aan de elleboog en miste zo Wimbledon en de US Open.[4] Hij kwam terug op het circuit in september. Hij haalde nog een challengerfinale en de kwartfinale op het ATP-toernooi van Valencia. Mede door zijn afwezigheid en de tegenvallende resultaten eindigde Querrey het jaar op de 93e plaats.

Davis Cup[bewerken]

Querrey speelde in 2008 voor het eerst voor het Amerikaanse Davis Cupteam, in een duel tegen Spanje in de halve finale van de Wereldgroep. Hij speelde in 2008 en 2010 in de Davis Cup. In totaal speelde hij vijf enkelpartijen, waarvan hij er één won.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 9 maart 2008 Vlag van Verenigde Staten ATP Las Vegas Hardcourt Vlag van Zuid-Afrika Kevin Anderson 4-6, 6-3, 6-4 Details
2. 2 augustus 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Australië Carsten Ball 6-4, 3-6, 6-1 Details
3. 21 februari 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten John Isner 6-7, 7-6, 6-2 Details
4. 9 mei 2010 Vlag van Servië ATP Belgrado Gravel Vlag van Verenigde Staten John Isner 3-6, 7-6, 6-4 Details
5. 13 juni 2010 Vlag van Verenigd Koninkrijk ATP Londen Gras Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish 7-6, 7-5 Details
6. 1 augustus 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Andy Murray 5-7, 7-6(2), 6-3 Details
7. 29 juli 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP Los Angeles Hardcourt Vlag van Litouwen Ričardas Berankis 6–0, 6–2 Details
Verloren finales
1. 17 januari 2009 Vlag van Nieuw-Zeeland ATP Auckland Hardcourt Vlag van Argentinië Juan Martín del Potro 6-4, 6-4 Details
2. 12 juli 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Newport Gras Vlag van Verenigde Staten Rajeev Ram 6-7, 7-5, 6-3 Details
3. 27 juli 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP Indianapolis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Robby Ginepri 2-6, 4-6 Details
4. 30 augustus 2009 Vlag van Verenigde Staten ATP New Haven Hardcourt Vlag van Spanje Fernando Verdasco 4-6 6-7 (6-8) Details
5. 5 april 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Argentinië Juan Ignacio Chela 7-5, 4-6, 3-6 Details
Gewonnen challengers
1. 5 juni 2006 Vlag van Verenigde Staten Yuba City Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Sam Warburg 7-6, 6-1
2. 12 juli 2006 Vlag van Verenigde Staten Winnetka Hardcourt Vlag van Italië Andrea Stoppini 6-2, 6-3
3. 18 september 2006 Vlag van Verenigde Staten Lubbock Hardcourt Vlag van Israël Noam Okun 6-1, 6-4

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales herendubbel
1. 14 februari 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP San José Hardcourt Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish Vlag van Duitsland Benjamin Becker
Vlag van Argentinië Leonardo Mayer
7-6, 7-5 Details
2. 15 februari 2010 Vlag van Verenigde Staten ATP Memphis Hardcourt Vlag van Verenigde Staten John Isner Vlag van Verenigd Koninkrijk Ross Hutchins
Vlag van Australië Jordan Kerr
6-4, 6-4 Details
3. 8 mei 2011 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van Verenigde Staten John Isner Vlag van Verenigde Staten Mardy Fish
Vlag van Verenigde Staten Andy Roddick
Walkover Details
4. 15 april 2012 Vlag van Italië ATP Houston Gravel Vlag van Verenigde Staten James Blake Vlag van Filipijnen Treat Conrad Huey
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dominic Inglot
7–6(14), 6–4 Details
Verloren finales herendubbel
1. 25 april 2010 Vlag van Italië ATP Rome Gravel Vlag van Verenigde Staten John Isner Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
2-6, 3-6 Details
2. 4 april 2011 Vlag van Verenigde Staten ATP Houston Gravel Vlag van Verenigde Staten John Isner Vlag van Verenigde Staten Bob Bryan
Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
7-6(4), 2-6, [5-10] Details
3. 18 maart 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP Indian Wells Hardcourt Vlag van Verenigde Staten John Isner Vlag van Spanje Marc López
Vlag van Spanje Rafael Nadal
2–6, 6–7(7) Details
4. 18 maart 2012 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Zuid-Afrika Kevin Anderson Vlag van Filipijnen Treat Conrad Huey
Vlag van Verenigd Koninkrijk Dominic Inglot
6-7(5), 7-6(7), [5-10] Details

Prestatietabellen[bewerken]

Prestatietabel enkelspel[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 2 september 2012.

Toernooi 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 3R 3R 1R 1R 1R 2R 5-6
Roland Garros - 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1-6
Wimbledon - 1R 1R 2R 4R - 3R 6-5
US Open 2R 1R 4R 3R 4R -   9-5
Winst-verlies 1-1 2-4 5-4 3-4 6-4 1-2 3-3 21-22
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - - - 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells 2R 2R 2R 3R 3R 4R 2R 9-7
Miami 1R 2R 2R 2R 2R 3R 2R 5-7
Monte Carlo - - KF - - - - 3-1
Rome - - - 1R 1R 2R 2R 2-4
Madrid - - - 2R 1R 1R - 1-3
Montréal/Toronto - - 1R 1R 2R - 3R 3-4
Cincinnati 1R KF 2R 3R 2R - 2R 8-6
Sjanghai geen Masters 1000 - 2R - 1-1
Parijs - 3R 2R - 1R - 3-3
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi 1R geen toernooi - 0-1
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 1 1 4 0 1 7
Totaal winst-verlies 6-11 19-22 28-26 40-22 39-24 12-15 27-19 172-140
Eindejaarsranking 127 63 39 25 18 93 n.v.t.

N.B. "g.t." = geen toernooi / "l.c." = lagere categorie

Prestatietabel dubbelspel (grand slam)[bewerken]

Toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - - - 1R 1R 3R - - 2-3
Roland Garros - - 1R 3R 1R - 1R - 2-4
Wimbledon - - - 1R 2R - - 1R 1-3
US Open 1R 1R KF 1R 2R - - 1R 4-6
Winst-verlies 0-1 0-1 3-2 2-4 2-4 2-1 0-1 0-2 9-16
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals - - - - - - - 0-0
Olympische Spelen
Olympische Spelen geen toernooi 1R geen toernooi - 0-1
Statistieken
Totaal aantal titels 0 0 0 0 0 2 1 1 4
Eindejaarsranking 1422 828 109 205 152 30 38 n.v.t.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Querrey Saves Match Point To Win All-American Final op atpworldtour.com, 9 mei 2010.
  2. (en) Querrey Prevails In All-American Final To Win Third Season Title op atpworldtour.com, 13 juni 2010.
  3. (en) Isner-Querrey Crowned Champions In Rome op atpworldtour.com, 15 mei 2011.
  4. (en) Injury forces Thousand Oaks' Sam Querrey out of Wimbledon op www.vcstar.com, 16 juni 2011.

Bronnen